ประวัติพระไตรปิฎกในไทย : หน้า 70/128

อัญชนา บทความพิเศษ เรื่อง : Tipitaka (DTP) คัมภีร์ใบลานราชภูมิ ร่วมสืบศาสน์และชาตไทย พระพุทธศาสนาเริ่มเข้ามาประดิษฐานในแผ่นดินสุวรรณภูมิเป็นครั้งแรก ราวปี พระพุทธศตวรรษที่ 3 เมื่อครั้งพระเจ้าอโศกรมหาราชแห่งราชอาณาจักรล้านนา มหราชยุ่งใหญ่แห่งอินเดีย โปรดเกล้ากำ พระโสณเถระและพระอุตตรเถระเดินทางจากแดนเมืองคาม พระพุทธศาสนา ณ ดินแดนแถบนี้ ซึ่งช่วงเวลานั้นประเทศไทยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรสุวรรณภูมิ ที่อาณาเขตขยายกว้างขวาง และมีศูนย์กลางสำคัญอยู่ที่จังหวัดนครปฐม ตามข้อสันนิษฐานฐานหลักฐานทางโบราณคดี นับแต่นั้นพระพุทธศาสนาในดินแดนแถบนี้ก็เจริญรุ่งเรื่องมาตามลำดับ มีการสร้างศาสนสถานและการรวบรวมอย่างมามาย รวมถึงการจารึกเรื่องราวทางพระพุทธศาสนาไว้ในฉลลายักษณ์อักษรอีกด้วย ในดินแดนแหลมทองของเรานี้ มีการจารึกคัมภีร์พระไตรปิฎกลงบนใบลานเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๖๒๐ ตรงกับสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์แห่งนครพิงค์เชียงใหม่ อาณาจักล้านนา พระเจ้าอโศกทรงเลื่อมใส ท่านบำบัดพระพุทธศาสนา และทรงอุปถัมภ์ให้มีการสังคายนาและการจารึกพระไตรปิฎกลงในใบลาน ณ วัดโพธารามมหาวิหาร (วัดจิ๊ดยอด) เมืองเชียงใหม่ พระไตรปิฎกฉบับนี้สอบชำระในสมัยของพระองค์ ถือเป็นคัมภีร์ที่เป็นหลักฐานสำคัญขึ้นหนึ่งของพระพุทธศาสนาในล้านนาที่สืบทอดมาถึงปัจจุบัน 28 อยู่ในบุญ กุมภาพันธ์ ๒๕๕7