ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในยุคต้นรัตนโกสินทร์ : หน้า 53/132

จากบันทึกนี้แล้ว ผู้เขียนได้พาท่านผู้อ่านย้อนรำลึกถึงประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา ที่สำคัญที่สุดช่วงหนึ่งของประเทศไทย นั่นคือพระราชกรณียกิจของพระมหากษัตริย์ในยุคต้นรัตนโกสินทร์ คือ รัชกาลที่ 1 ซึ่งอัญเชิญพระบรมศพขึ้นสู่พระเมรุมาศในสมเด็จพระพุทธนิวัลลิมกาลารามเอาไว้ศึกษาเล่าเรียน ดังนั้นการที่มีผู้นำเข้าใจความเคลื่อนไหวจึงเป็นของใหม่หรือได้รับรากฐานมาก่อนนั้นย่อมเป็นความจริง เพราะข้อเท็จจริงปรากฏว่า ผู้เขียนและคณะนักวิจัยสถาบันฯ DIRI ได้พบหลักฐานรายละเอียดลองศึกษาจากในคัมภีร์ใบลานฉบับหลายฉบับ ระชากาลในยุคต้นรัตนโกสินทร์ ดั่งวาระด้านล่าง ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก และเป็นประโยชน์ต่อการศึกษา การน้อมนำมาปฏิบัติให้เกิดความรู้แจ้งของมนุษย์ชาติอีกนึ่ง เพราะเป็นเครื่องยืนยันได้ว่า เรื่องธรรมกายนี้เป็นสิ่งที่มีอยู่จริง มีหลักฐานปรากฏตั้งแต่ยุคต้นรัตนโกสินทร์ ในฉบับนี้ ผู้เขียนจะนำเสนอเรื่องราวทางประวัติศาสตร์โบราณคดีที่สำคัญเกี่ยวกับ “ปฐมเทศนา” คือ พระสูตรธัมมจักกัปวัตนสูตร ที่ค้นพบในประเทศไทย อันเป็นดินแดนสำคัญส่วนหนึ่งของสุวรรณภูมิ ทั้งนี้เพราะผู้เขียนเชื่อว่า การมีความรู้ความเข้าใจในเรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างรอบด้านนั้น ย่อมส่งผลต่อความรู้สึกนึกคิดและตระหนัก (Awareness) ในความสำคัญของสิ่งนั้นได้อย่างสมบูรณ์มากขึ้น อย่างไรก็ดี ในโอกาสนี้จะไม่ลงรายละเอียดเกี่ยวกับหลักการของ “อั้มจักกัปวัตนสูตร” แต่จะมุ่งเสนอประเด็นเกี่ยวกับประวัติศาสตร์โบราณคดี หลักฐาน “อั้มจักกัปวัตนสูตร” พื้นในประเทศไทยเป็นสำคัญ ซึ่งจากพฤจิกายน ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ