เรื่องราวชีวิตครอบครัวในกรุงเทพ : หน้า 94/108

ต่อมา พี่ขายรับแม่และน้องชายไปอยู่ด้วยที่กรุงเทพ ช่วงหลังแม่ของลูกป่วยด้วยโรคถุงลมโป่งพอง มีอาการหอบและเหนื่อยมาทั้งๆที่ไม่เคยสุขก่อนเลย แต่ตอนที่อยู่บ้านเตี้ยบ้านอยู่ดีโร่งส่าย มีอารข้าวฟุ้งตลอดวัน แม่มาอยู่กรุงเทพกับพี่ชาย และต้องไปพบหมอต้องรักษาโรงพยาบาลโรครสวงอแต่ระยะทางไกล แม่ของลูกจึงย้ายไปอยู่กับครอบครัวของน้องสาวที่จังหวัดนนทบุรี เพราะอยู่ใกล้กับโรงพยาบาล โดยที่ไม่ได้พาน้องชายมาอยู่ด้วย ในวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๕ น้องชายของลูกขี้นตัวตายที่ทำงานของพี่ชายโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่น้องชายมีอาการทางประสาท ต้องกินยารักษาประสาททุกวัน เมื่อ น้องชายตายแล้ว พวกพี่น้องและตัวลูกไม่กล้าบอกให้แม่รู้ เพราะกลัวแม่นมั้ยไม่ดูแลสุขภาพของท่านก็ไก่ดี เลือดข้นใจโกหกแมวว่า น้องชายนี้ไปทำงานต่างประเทศ เพราะเมื่อยังมีชีวิตอยู่ น้องชายชอบไปวัดร่างประสาท ยังคาเมื่อยในใจว่าท่านรับรู้และตั้งใจทำบุญนี้ จากนั้นแม่ของลูกก็เสียชีวิตด้วยอาการสงบ รวมอายุ ๗๖ ปี เมื่อแม่เสียชีวิตลูกได้ราบเท่าแม้และของมา ที่ก็หักเรื่องน้องชายช่วงที่แม่ของลูกไปรักษาตัวอยู่กับครอบครัวของน้องสาวนั้น ลูกไปคอยดูแลแม่เป็นอย่างดีด้วยความเต็มใจทั้งกลางวันและกลางคืน ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันศุกร์ เป็นอย่างนี้รวมเวลา ๖ ถึง ๗ ปี จนกระทั่งแม่เสียชีวิต อยู่ในบุญ มกราคม ๒๕๖๑