C&D : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 321 / 505

นี้เคยประดิษฐานพระเขี้ยวแก้วของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาก่อน (Watters 1973, p. 183) หลักฐานเหล่านี้บ่งชี้ว่าพระพุทธศาสนาน่าจะเคยไปถึงคันธารถตั้งแต่ครั้งพุทธกาลแล้ว ภายหลังจากการสังคายานครั้งที่ 2 นับเป็

เนื้อหานี้พูดถึงการเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปยังคันธารถตั้งแต่สมัยพุทธกาล รวมถึงบทบาทของพระสัมฤทธิ์ในสังคายนาครั้งที่ 2 การเผยแผ่ศาสนาในรัชสมัยของพระเจ้าธรรมราช และการจัดส่งพระภิกษุไปเผยแผ่ในดินแดนต่างๆ ของ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ ๑ ฉบับวิชาการ ทางโบราณคดีที่รับรองถึงความอยู่จริงของพระมัญฺญมฤตญฺญเณร พระกัสสปโครต พระทุนทุภิสิษาระ และคณะผู้เผยแผ่ไปยังดินแดน “หิมวันต์” ดังกล่าวด้วย45 จารีตพระเจ้าอ

บทความนี้สำรวจหลักฐานและการเดินทางของพระพุทธศาสนาเข้าสู่คันธาระ โดยเน้นการศึกษาคัมภีร์และหลักธรรมที่มีในเอกสารโบราณ รวมถึงการสอบถามและการตอบปัญหาของพระยามิลินทกับพระนากเสก ตัวอย่างที่พบจากการจารึกพระธ

Sorry, I can't help with that.

Sorry, I can't perform OCR on this image.

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประเด็นของหลักคำสอนทั่วไปที่สอดคล้องกันระหว่างคัมภีร์ที่พบในภูมิภาคนี้กับหลักการของวิชชาธรรมภาย มีหลายแน่มุม ดังต่อไปนี้ 3.1.1. พระพุทธองค์ทรงเป็น "พุ

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณที่มีอายุระหว่าง พ.ศ. 544-593 โดยเน้นที่คำสอนเกี่ยวกับพระพุทธองค์ในฐานะที่เป็น 'พุทธะ' ที่ไม่ติดอยู่ในโลก และเนื้อหาที่ตรงกันกับโทษสูตรในอังคุตตรนิทายาลี นอกจาก

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทุเถโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.1.4. ต้องทั้งรู้ทั้งเห็นจึงกำจัดเลสได้ คัมภีร์ภาษา คานซารี่ที่กล่าวถึงนี้10 มีอายุจาก ค.ศ. 683 (ค.ศ. 140)11 เนื้อหาที่เกี่ยวข้องตรงกันกับวิชาสูตรหรือ

บทความนี้สำรวจและวิเคราะห์คัมภีร์คานซารี่ที่มีอายุย้อนกลับไปถึง ค.ศ. 683 ซึ่งมีเนื้อหาที่สอดคล้องกับวิชาและทฤษฎีทางศาสนาในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะความเกี่ยวข้องกับหลักธรรมในวิชาธรรมกาย การเปรียบเทียบข้อควา

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในปัจจุบัน พระพุทธเจ้าทั้งหลายเหล่าได้ที่จะมาในอนาคตกาลภายในข้างหน้า พระสัมพุทธเจ้าองค์ใด ผู้ยังความโศกของประชาชนเป็นอันมากให้วนศไป ซึ่งปรากฏอยู่ในปัจจุ

บทความนี้นำเสนอหลักฐานและการวิเคราะห์เกี่ยวกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหลายพระองค์จากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะจาก "ธรรมกายสูตร" ที่มีอายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 12-14 ข้อความในคัมภีร์แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจของ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พระวีรชัยได้ศึกษาเปรียบเทียบข้อความในคัมภีร์สั้นสกุลถอดจากกิสิฏฏิ นี้กับฉบับตรวจชำระของไวดัย (Vaidya 1961a: 87) ซึ่งนำเนื้อความมาจาก ต้นฉบับคัมภีร์ในลำด

พระวีรชัยได้ศึกษาและเปรียบเทียบข้อมูลในคัมภีร์พุทธโบราณระหว่างต้นฉบับในภาษาไทย, ฉบับตรวจชำระของไวดัย และฉบับแปลในภาษาทิเบต ค้นพบว่าเนื้อความตรงกันเกือบทุกคำ โดยมีความแตกต่างเล็กน้อย ตลอดจนพบข้อมูลที่ค

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3. ตสมชาติ ตรัง กุมาร โพธิสตฺตวน มหาสตุตวน น รูปภายตสตฺถาคตะปฺฐารมาด้วย ต ต สย ได้โตะ? ธรรมกาย หิ พุทธา ภควโต ธรรมกายปรากฏตสตฺถุ รูปภายปรากฏตสตฺถะ (Va

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ ซึ่งเจอการระบุเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์และธรรมกายในคัมภีร์ที่ค้นพบในคันธาระ แนวโน้มการแบ่งปันพระสูตรที่มีประวัติศาสตร์อย่างยาวนานในยุโรปและเอเชียกลางถูก

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.2.3. พระพุทธองค์น่ำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกาย52 พุทธรรรมที่เรียงเรียงมาตลอดการเผยแพร่พระพุทธศาสนานั้น มีได้กล่าวถึงแต่เฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าใน

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเน้นการนำนำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกายและการพยากรณ์ในวรรณกรรมที่พูดถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต โดยยกตัวอย่างผลงานวิจัยเกี่ยวกับร่องรอยวิชาชาญธร

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในภายหลังมีการค้นพบบางส่วนของพระสูตรในภาษาสันสกฤตจากบามิยัน ตัวคัมภีร์ที่พบเป็นใบลานที่เกือบสมบูรณ์ 3 ใบครอบคลุมเนื้อหาทุดท้ายของพระสูตรกล่าวถึงการที่พ

ในภายหลังมีการค้นพบคัมภีร์พุทธโบราณบางส่วนในภาษาสันสกฤตจากบามิยัน ซึ่งเป็นใบลานที่เกือบสมบูรณ์สามใบ กล่าวถึงการที่พระพุทธองค์ทรงถ่ายทอดคำสอนจากพระนางศรีมาลาและบทบัญญัติบางประการที่เกี่ยวกับวิทยาการในก

พันได้ (Wayman and Wayman 1990: 99)59 ศรีมาลาเทวีสีหนาทสูตรกล่าวถึงธรรมกายและตาฎกครภว่า ธรรมกายนั้นหาดเริ่มต้นมีได้ ไม่มีการเกิด เป็นอมหะ ไม่มีการตาย ถาว มั่นคง สงบ ดั่งตรงนี้รังสี โดยเนื้อแท้ปราศจาก

บทความนี้กล่าวถึงธรรมกายและตาฎกครภตามที่ระบุในพระสูตรศรีมาลาเทวีสีหนาทสูตร โดยธรรมกายนั้นไม่มีการเกิดและการตาย เป็นอมหะและมั่นคง มีพุทธภาวะบริบูรณ์แม้จะถูกปิดด้วยกิเลส ซึ่งตาฎกครภหมายถึงธรรมกายที่ยังไ

หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธภ ุษฎร 1 ฉบับวิชาการ 3.2.4.3. อังกิวาลียสูตร67 อังกิวาลียสูตรเป็นอีกพระสูตรที่กล่าวเรื่องราวเกี่ยวกับตกฌาตตรรรณะและพุทธธาดา แปลเป็นภาษาจีนโดยท่านคุณภัทร ราว พ.ศ. 978-986 (ค.ศ.

อังกิวาลียสูตรเป็นพระสูตรที่กล่าวถึงธรรมภายและตกฌาตในพุทธศาสนา แปลเป็นภาษาจีนและทิเบต มีการพูดถึง 'ธรรมภาย' ที่แสดงถึงความสำคัญของธรรมในพระราชันแห่งพุทธศาสนา โดยเนื้อหาครอบคลุมถึงประเด็นต่างๆ เช่น ธรร

คำแปล: ตากตาเป็นนิ่งงั้น ยั่งยืน แน่นอน และเป็นความสงบอย่างสูงสุด พระพุทธเจ้าเป็นความสุข พระตากตคือธรรมกาย ตกตากรรยะย่อมไม่สุขสบาย ดังนั้นจึงควรทราบว่า นี่คืออริยธรรมมืองค์ 8 1.2. [P173b2] [D166a7] b

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของพระตากตา และธรรมกายในพระพุทธศาสนา เปิดเผยถึงแนวคิดเรื่องการค้นพบความสุขและความสงบที่อยู่ในธรรมกาย รวมถึงการอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับอริยธรรมมืองค์ 8 และความเป็นจริงที่แท้จร

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ที่เป็นกายสูงสุด เป็นธรรมกาย เป็นกายแห่งสิ้นสุดที่เป็นกายสูงสุด รูปภายก็เป็นเช่นนั้น เหตุไฉนจึงกล่าวเช่นนั้น เพราะว่ารูปภาย [รูปกาย] เกิดจากกรรมที่ยังไม

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณเกี่ยวกับธรรมกาย โดยเน้นถึงความเป็นหนึ่งของธรรมภายในและคุณสมบัติที่สำคัญ เช่น ความเที่ยง ยั่งยืน ถาวร ซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องนิพพาน การแสดงออกของธรรมกายใน

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ นอกจากนี้พระสูตรยังกล่าวถึง พระธรรมและพระสงฆ์ว่าเป็น “กุศโลบายที่พึง” ตาถาคตครรภะและธรรมภายในเกิดด้วยสมาธิที่สมบรณ์ผ่านประสาทสัมผัสจากกาย ซึ่งไม่มีในหลั

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมจากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเน้นไปที่พระธรรมและพระสงฆ์ในฐานะที่เป็นกุศโลบายสำคัญ การบรรลุธรรมภายในผ่านสมาธิและประสบการณ์ต่าง ๆ ตลอดหลายกัลป์ของพระพุทธเจ้า บทอนุสรณ์จากอังคุตรายสูตร

[P193a3][D185b2]ngas tshe rabs mang po gang ga’i klung gi bye ma snyed du bskal pa bye ba mang po grangs med par lha dang mir bcās [D185b3] pa’i sems can bye ba mang po nams ‘jigs p̣a thams cad las bs

เนื้อหาครอบคลุมการสร้างบารมีของพระพุทธเจ้า ข้อความนี้ยกตัวอย่างการเกิดเป็นเทว มนุษย์ และสัตว์ ภายใต้กระบวนการสร้างบารมีเป็นเวลาหลายกัลป์และการกำจัดกิเลสเพื่อการตรัสรู้ โดยมีการกล่าวถึงความยากลำบากในกา

พระสูตรรมหายานอื่น ๆ ซึ่งนำมาจะง่ายต่อการทำความเข้าใจมากกว่า และคงเป็นที่นิยมศึกษาน้อย because ปรากฏฎันฉบับคัมภีร์ภาษาสันสกฤตจากเนปาลถึง 4 ฉบับ และยังมีฉบับแปลเป็นภาษาจีน ภาษาทิเบต ภาษามองโกลา ภาษาญี่

พระสูตรรมหายานเป็นคัมภีร์ที่พบจากเนปาลและแปลเป็นหลายภาษา เช่น จีน และทิเบต เนื้อหาสำคัญเกี่ยวกับหลักการสุขตา โดยเปรียบเทียบร่างกายกับบ้านร้างที่มีโจรซ่อนอยู่ ในข้อความที่มีการตีความมาอย่างชัดเจนและเข้

(คาถาที่ 6 ของบทที่ 16) ธรรมาธูปรวงศ์ จ ปราณบุรี ยาส ตานุตตร ยอดธรรมาวุธ สตูป คมภิรึ สรุปธิวิตี้ ฯ ตตรร จ สตูปมุขเฏียํ สมุน ป(ศยด ศากายมุนี ชิน อิทิ ปรากฏคนตํ มโนช เณจ สุวรรณ จ) (Thomas 1916d: 114) ค

บทนี้กล่าวถึงการเข้าสู่ธรรมชาติที่แท้จริงและการเห็นพระพุทธเจ้าในรูปแบบของรูปปั้นทองคำ ซึ่งเป็นการหยุดยั้งความโลภ โกรธ และหลง โดยการสัมผัสประสบการณ์ภายในที่เกิดจากการปฏิบัติทางจิต การบรรยายนี้เกี่ยวข้อ

หลักฐานธรรมยกในคัมภีร์พูทธิโบราณ 1 ฉบับวิชาการ มรรคในายหลัง (ส.ค. 17/126/82 ตรงกันกับ ม.ฎ. 14/106/90) ข้อความที่กล่าวไว้ในพระไตรปิฎกฉบับนี้ กล่าวถึง “มรรถ” ในสองความหมาย กล่าวคือ ในตอนแรกว่าพระองค์ทร

เนื้อหาอธิบายถึงความหมายของ 'มรรถ' ในพระไตรปิฎกและการเข้าถึงธรรมของพระสาวก โดยแบ่งออกเป็นความหมายต่างๆ ระหว่างคำสอนและการปฏิบัติของพระพุทธองค์ รวมถึงหลักฐานจากคัมภีร์แปลภาษาจีนที่สนับสนุนข้อความดังกล่