F.N. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 176 / 252

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในอาณาบริเวณต่าง ๆ ยังดำเนินต่อเนื่องมา ถึงปัจจุบัน วิทยาการในการเขียนที่ลากมาเป็นเครื่องมือสำคัญในการสืบทอด และเผยแพร่ถ่ายทอดผลกระ

การเผยแผ่พระพุทธศาสนายังคงดำเนินต่อเนื่อง การเขียนเป็นเครื่องมือสำคัญในการเก็บรักษาคำสอนเก่าแก่และเผยแพร่ความรู้ วรรณกรรมพระพุทธศาสนามีหลายรูปแบบเพื่อเชื่อมโยงคำสอนในอดีตกับปัจจุบัน การเขียนสามารถทำให

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ทฤพุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 5.5.9. “นคราย” วัดภูใหม่ศิริมงคล กำปงจาม คัมภีร์ใบลาน 1 ผูก 64 หน้า อักษรเขมร ภาษาเขมร 5.5.10. “กายนคร” วัดธิบดี เสียมเรียบ คัมภีร์ใบลาน 1 ผูก 88 หน้

บทความนี้นำเสนอเอกสารหลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ทฤพุทธโบราณ ซึ่งรวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับคัมภีร์ที่มีการใช้ภาษาเขมรและคานธาร พร้อมทั้งการอนุรักษ์และการศึกษารายละเอียดของคัมภีร์เหล่านี้ โดยเฉพาะคัมภีร์ใบลานที

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ของประเทศกีลาสถาน พบคัมภีร์จำนวนมาก ทั้งที่เขียนบนเปลือกไม้เบิร์ช ใบลาน กระดาษ มืออัรวัชพุทธศตวรรษที่ 11-13 จารึกในภาษาสันสกฤตแบบผสม เนื้อที่พบมีทั้งส่ว

การศึกษาคัมภีร์พุทธโบราณในประเทศกีลาสถานได้เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง โดยพบว่ามีคัมภีร์จำนวนมาก ทั้งที่เขียนบนเปลือกไม้เบิร์ชและใบลาน แสดงให้เห็นถึงเนื้อหาจากพระวินัย พระสูตร และพระอธิษฐาน ซึ่งถือว่าเป็

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประเด็นของหลักคำสอนทั่วไปที่สอดคล้องกันระหว่างคัมภีร์ที่พบในภูมิภาคนี้กับหลักการของวิชชาธรรมภาย มีหลายแน่มุม ดังต่อไปนี้ 3.1.1. พระพุทธองค์ทรงเป็น "พุ

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณที่มีอายุระหว่าง พ.ศ. 544-593 โดยเน้นที่คำสอนเกี่ยวกับพระพุทธองค์ในฐานะที่เป็น 'พุทธะ' ที่ไม่ติดอยู่ในโลก และเนื้อหาที่ตรงกันกับโทษสูตรในอังคุตตรนิทายาลี นอกจาก

นั่นและนำเสนอในคัมภีร์นิรน fre, นี้เป็นเนื้อหาคำอธิบายของพุทธบางนิกรที่ในปัจจุบันนาคารจัดกระจายอยู่ในคัมภีร์ของนิกรายต่างๆ โดยไม่มีนิกรายใดร้างไว้อย่างครบถ้วนหรือตรงกันทั้งหมด องค์การ การที่คัมภีร์นิ

คัมภีร์นิรนเทสฉบับนี้มีการอธิบายคำสอนที่อตกลุ่มยังเป็นที่คัดลอกตั้งแต่ปี พ.ศ. 553-573 โดยแสดงถึงต้นฉบับที่มีผู้เผยแพร่คำสอนต่างๆ ของพุทธ ไม่ว่าคำสอนจะถูกเผยแพร่ในท้องถิ่นก่อน พ.ศ. 500 หรือไม่ก็ตาม ส่ว

กันโดยตรง พวกเขาเชื่อว่าจะต้องมีต้นฉบับดังเดิมที่เก่าแก่กว่านั้นที่พัฒนามาตามลำดับจนเป็นคัมภีร์สามบันนี้ และต้นฉบับดังกล่าวน่าจะมีอายุราวกลางพุทธศตวรรษที่ 5-6 เป็นอย่างช้า (Falk and Karashima 2013: 10

เนื้อหานี้เสนอการตีความคำว่า 'ธรรมกาย' ในคัมภีร์อรรถสาสน์ทรงปรัชญาปริตตา โดยชี้ให้เห็นว่าคำสอนเกี่ยวกับธรรมกายนั้นมีลักษณะที่เชื่อมโยงกับวิชชาธรรมกาย ซึ่งยืนยันว่าพระพุทธเจ้าเป็นธรรมกายที่มีคุณสมบัติเ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ออกจากกันและระบุอย่างชัดเจนว่า “กายของพวกพระองค์สำเร็จด้วยธรรม (ส. ธรรมมย)” ซึ่งบ่งบอกถึงทางเลือกในการตีความว่า “ธรรมกาย” ของชาวพุทธในท้องถิ่นนั้น ณ ช่ว

บทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับความหมายของธรรมกายในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยมีการอ้างอิงถึงการตีความและการพัฒนาของแนวคิดตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน การศึกษานี้ยังมีการจำแนกและวิเคราะห์เอกสารสำคัญเกี่ยวกับธรรมก

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ไปได้ว่าขวาพุทธในยุคของการแต่งโคลส์ธรรมเสร็จพระพุทธคุณบนนี้จะทราบเรื่องนี้ดีอยู่แล้ว แต่เพื่อจะเน้นพระมหากรุณาต่อหมู่สัตว์ จึงแสดงไว้เพียงเรื่องของประโย

บทความนี้กล่าวถึงการสำรวจหลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณจากเอเชียกลาง ซึ่งมีคุณค่าสำหรับการศึกษาเรื่องพระพุทธคุณและคำสอนที่เกี่ยวข้องกับการแสดงความกรุณาต่อหมู่สัตว์ โดยเน้นไปที่หลักคำสอนที่เป็นประโยชน์ต

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.2.3. พระพุทธองค์น่ำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกาย52 พุทธรรรมที่เรียงเรียงมาตลอดการเผยแพร่พระพุทธศาสนานั้น มีได้กล่าวถึงแต่เฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าใน

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเน้นการนำนำสรรพสัตว์สู่สวรรค์ด้วยพระธรรมกายและการพยากรณ์ในวรรณกรรมที่พูดถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต โดยยกตัวอย่างผลงานวิจัยเกี่ยวกับร่องรอยวิชาชาญธร

ของมนุษย์ จึงนับว่าเป็นตัวตนแท้ที่ควรปฏิบัติให้เข้าถึง(รร. 536) ในทางกลับกัน หากมองจากภายในออกมา จะเริ่มจากธรรมยาที่เป็นธรรมชาติดั้งเดิมที่สะอาดบริสุทธิ์ ค่อยๆ มีค่าสูงเคลื่อนไปตามลำดับ จากกายอรูปพรหม

บทความนี้กล่าวถึงหลักการของมหาปริวารสูตรซึ่งมีการสอนเกี่ยวกับธาตุแห่งความเป็นพุทธะในทุกชีวิต โดยเน้นการถอดตักษครรรที่เป็นความเชื่อที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา มีการกล่าวถึงการแปลสูตรเป็นภาษาจีนในช่วงเ

หลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธภ ุษฎร 1 ฉบับวิชาการ 3.2.4.3. อังกิวาลียสูตร67 อังกิวาลียสูตรเป็นอีกพระสูตรที่กล่าวเรื่องราวเกี่ยวกับตกฌาตตรรรณะและพุทธธาดา แปลเป็นภาษาจีนโดยท่านคุณภัทร ราว พ.ศ. 978-986 (ค.ศ.

อังกิวาลียสูตรเป็นพระสูตรที่กล่าวถึงธรรมภายและตกฌาตในพุทธศาสนา แปลเป็นภาษาจีนและทิเบต มีการพูดถึง 'ธรรมภาย' ที่แสดงถึงความสำคัญของธรรมในพระราชันแห่งพุทธศาสนา โดยเนื้อหาครอบคลุมถึงประเด็นต่างๆ เช่น ธรร

เดี๋ยวกั บ “อนุปิ สารี” ในมหาสติปฐมสูตรที่พระมงคลเทพมุนีแปลงไว้ว่า “เห็น เนื่องๆ” (ดู 3.3.2.1) ในขั้นตอนนี้ผู้ปฏิบัติจะรักษาระดับความต่อเนื่องของสมาธิซึ่งจะทั้งให้ “เห็นได้เนื่องๆ” และพัฒนาไปสู่ภาวะธร

ในขั้นตอนการฝึกสมาธินั้น ผู้ปฏิบัติจะรักษาระดับความต่อเนื่องของสมาธิที่ช่วยให้ ‘เห็นได้เนื่องๆ’ และพัฒนาไปสู่ภาวะธรรมที่ละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น แนวทางนี้พบตั้งแต่พระสูตรการทำสมาธิของพระโพธิสัตว์และอาจเริ่

นอกจากนี้ในคัมภีร์เดียวกันยังมีเนื้อหารองส่วนหนึ่งกล่าวถึงประสบการณ์แห่งการปฏิบัติที่คล้ายคลึงกันกับคำสอนของพระมงคลเทพมุนีคือ การเห็นกายแก้ว และการเห็นแสงสว่างในกลางกาย ซึ่งคัมภีร์กล่าวว่าว่า ผู้ปฏิบั

เนื้อหาดังกล่าวนำเสนอประสบการณ์ในการปฏิบัติที่เชื่อมโยงกับคำสอนของพระมงคลเทพมุนี ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเห็นกายแก้วและแสงสว่างกลางกาย เมื่อการเห็นดวงสว่างเกิดขึ้น ผู้ปฏิบัติจะต้องสำเร็จสมาธิในกลางดวงสว่า

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ของการเห็นพระพุทธองค์โดยกายที่แท้จริง คือกายธรรม และการปฏิบัติโดยไม่ยึดติดกับสิ่งที่เข้าถึงในแต่ละขั้นตอน จนในที่สุด “จะได้เห็นพระพุทธองค์เป็นนาถของโลกต

บทความนี้พูดถึงการเห็นพระพุทธองค์ด้วยกายธรรมและการปฏิบัติที่ไม่ยึดติดตามหลักการปฏิบัติเบื้องต้นในพุทธศาสนา รวมถึงการให้ความสำคัญกับการพัฒนาความรู้ระดับสูงจากคัมภีร์ต่างๆ ที่ยืนยันถึงแนวทางการปฏิบัติขอ

หลักฐานธรรมก่อนในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ เกล่า เรามีจิตเสื่อมใส มีใจสมาน และมีปีติเป็นอันมาก ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด (ข.อป. 33/71/99) ในการเจริญพุทธานุสติ ผู้ปฏิบัติจักรับรู้ถึงพระพ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเจริญพุทธานุสติซึ่งเป็นการรับรู้ถึงพระพุทธเจ้าอย่างรวมถึงในลักษณะต่าง ๆ ผู้ปฏิบัติจะรับรู้ถึงพระพุทธเจ้าทั้งในอดีตและอนาคต ผสมผสานระหว่างการรับรู้ทางจิตกับการทำสมาธิ เมื่อมีจิตที่เส

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ บรรณานุกรมภาษาอังกฤษ Allon, Mark. 2008. "Recent Discoveries of Buddhist Manuscripts from Afghanistan and Pakistan and their Significance." In K. Parry

เอกสารนี้นำเสนอหลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณที่สำคัญ โดยมีการอ้างอิงถึงงานวิจัยและการศึกษาเกี่ยวกับเอกสารทางพระพุทธศาสนา ซึ่งช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในปรัชญาของพุทธศาสนาในแง่มุมต่างๆ การศึกษาเหล่า

Bailey, H. W. 1979. *Dictionary of Khotan Saka*. Cambridge: Cambridge University Press. Banerjee, Anukul Chandra. 1979. *Sarvästivāda literature*. Calcutta: The World Press Private Limited. Batchelor,

This collection features important works and studies related to Buddhist literature and manuscripts, covering a range of topics including the Khotan Saka dictionary, Sarvästivāda literature, and the s

Bumbacher, Stephan Peter. 2007. "Early Buddhism in China: Daoist Reactions." In A. Heirman and S. P. Bumbacher, eds., *The spread of Buddhism*, pp. 203-246. Leiden: Brill. Chandawimala, Rangama. 2013.

This compilation examines significant scholarly works on early Buddhism, including Stephan Bumbacher's study of Daoist reactions to Buddhism in China, and Rangama Chandawimala's analysis of the Abhaya

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโรมาณ 1 ฉบับวิชาการ *of the Pali Text Society* 15: 89-126. Conze, Edward. 1978. *The Prajnāpāramitā Literature*. Tokyo: Reiyukai. Cousins, L. S. 1996. "The Dating of the H

เอกสารนี้นำเสนอหลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโรมาณ 1 โดยเน้นการวิเคราะห์วิชาการที่เกี่ยวข้องกับพุทธนิกายหลักและวรรณกรรมต่างๆ จากผู้เชี่ยวชาญในสาขาพุทธศาสนา บทความรวมถึงการสำรวจเรื่องราวทางประวัติศาสตร์

หลรรษฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ Gernet, Jacques. 1996. A History of Chinese Civilization. 2nd ed. Cambridge: Cambridge University Press. Glass, Andrew, and Mark Allon. 2007. Four Gāṇ

เอกสารนี้นำเสนอการศึกษาคัมภีร์พุทธโบราณและวรรณกรรมที่มีชื่อเสียง อาทิ การวิเคราะห์และพิจารณาเอกสารด้านพุทธศาสตร์ เช่น Sūtras และ Manuscripts ที่มีความสำคัญในด้านการศึกษาและประวัติศาสตร์ของพุทธศาสนา อ้