มั่งคลิดที่มีเปล เล่ม ๒ - หน้า ๑๘๑
…ะดำรัสนั้น คิดว่า "พระราชาก็วแล้ว จักทรง
มาพวกเราอย่างไม่ต้องสงสัย, ควรเทยากลดูในบัดนี้" จึงกล่าว
คาถานี้ว่า
[๒๕๖] "คำที่เป็นทุพภิมิตังสาน ก็ไม่ถึง
แม้สัยหนีแห่งคำที่เป็นสุขมิต, กินนร่งเกือบ
คำพุทธิด…
เนื้อหานี้กล่าวถึงการขับร้องและฟ้อนรำของกินนรที่เกิดขึ้นในบริบทที่พระราชาทรงมอบทรัพย์ให้แก่พรานแต่กลายเป็นแรงกดดันที่ทำให้กินนรไม่กล้าขับร้องและฟ้อนรำโดยเกรงว่าจะทำให้พระราชาไม่พอใจ แม้ตอนท้ายพระราชาจ