ธรร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 504 / 784

ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๒ บัณฑิตนักปราชญ์ในกาลก่อน แม้จะเกิดเป็นปุถุชนคน ธรรมดา ท่านก็ไม่ประมาทในการใช้ชีวิต ด้วยท่านมองเห็นโลกไป ตามความเป็นจริง อีกทั้งเป็นผู้เห็นภัยในเรื่องท…

บทความนี้กล่าวถึงการที่บัณฑิตนักปราชญ์ในอดีตไม่ประมาทในการใช้ชีวิต แม้ในอนาคตอันไม่แน่นอน พวกเขามีการใช้ปัญญาพิจารณาอย่างรอบคอบเพื่อเห็นภัยที่ควรระแวดระวัง แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ไม่ควรละเลย สิ่งนี้

ธรรมะเพื่อประชา ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๓ ทําให้เกิดพลังแห่งการเห็นแจ้งรู้แจ้ง และนําความสุขความ สําเร็จใ…

ในบทนี้พระบรมศาสดาได้แนะนำกุลบุตรหลังการบรรพชาให้มีการปฏิบัติธรรมเพื่อพัฒนาจิตใจและสร้างความเห็นแจ้งรู้แจ้ง โดยจัดให้มีการประชุมสงฆ์เพื่อเตือนสติสานุศิษย์ให้ระแวงอุ…

ธรรมะเพื่อประชา ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๕ หางนาคเช่นอย่างนี้ทุกครั้ง และวิธีที่นาคจะหนีรอดจากการจับ ก็คือ…

เรื่องราวเกี่ยวกับพญานาคที่ถูกพญาครุฑตามจับ และกลวิธีในการเอาตัวรอดของพญานาค โดยการกลืนก้อนหิน แต่ท้ายที่สุดยังถูกจับได้และถูกกินโดยพญาครุฑ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการหลีกเลี่ยงภัยและวิธีการจัดการกับอันตราย

ธรรมะเพื่อประช ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๗ พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงสรุปว่า “ดูก่อน ภิกษุ ทั้งหลาย เธอทั…

…ได้เตือนให้ระมัดระวังสิ่งที่ควรระวังและไม่มองข้ามแม้สิ่งเล็กน้อย โดยเฉพาะอาสวกิเลสที่ขัดขวางการบรรลุธรรม พระองค์ทรงมีปัญญาอันบริสุทธิ์และให้ลูกศิษย์ปฏิบัติธรรมให้มาก เพื่อชำระกาย วาจา ใจให้บริสุทธิ์ เป็น…

ธรร อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ៤៦០ หนทางแห่งการสร้างบารมีเป็นเส้นทางที่ยาวไกล จะต้อง อาศัยความมุ่งมั่นและไม…

หนทางแห่งการสร้างบารมีนั้นเต็มไปด้วยความยาวนาน ต้องอาศัยความมุ่งมั่นและความระมัดระวัง ข้อความนี้เน้นว่าการประมาทจะยืดเวลาการเวียนว่ายตายเกิดออกไป พระบรมศาสดาได้สอนให้เห็นถึงความสำคัญของการทำภาวนาเพื่อ

ธรรมะเพื่อประช อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ๔๖ เป็นอุทาหรณ์ที่สําคัญสำหรับทุกท่าน โดยเฉพาะท่านที่จําเป็น ต้อง…

การวางตัวในองค์กรมีความสำคัญ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจหรือเข้าใจคลาดเคลื่อน ซึ่งอาจนำไปสู่อาการเช่นนี้และส่งผลเสียต่อโครงการ อุทาหรณ์จากพระเจ้าโกศลสอนให้เรารู้ว่าการไม่

ธรร อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ๔๖๒ ทหารใหม่ ภายหลังเมื่อพระเจ้าโกศลเสด็จไปปราบปรามโจร ที่ปัจจันตชนบท ทหารเก…

ในเหตุการณ์นี้ พระเจ้าโกศลเสด็จไปปราบโจรที่ปัจจันตชนบท แต่การที่ทหารเก่ารู้สึกด้อยค่าและไม่มีความสามัคคีกับทหารใหม่ ส่งผลให้ปราชัย เมื่อพระองค์ย้อนคิดว่า ความสำเร็จมีเพียงการรวมใจเท่านั้นที่จะทำให้ทหา

ธรร อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ๔๖๔ ในช่วงแรกของการครองราชสมบัติ บ้านเมืองยัง ไม่ค่อยสงบเรียบร้อย พระเจ้าธนั…

ในช่วงแรกของการครองราชสมบัติ พระเจ้าธนัญชัยต้องรักษาความสงบในบ้านเมืองด้วยการปราบปรามโจร ด้วยชัยชนะอย่างสม่ำเสมอ แต่เมื่อพระองค์เริ่มให้ความสำคัญกับทหารใหม่มากกว่าทหารเก่า ความแตกแยกเริ่มเกิดขึ้นเมื่อ

ธรรมะเพื่อประชาช อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ៤៦៥ เป็นผู้พ่ายแพ้อย่างราบคาบ เมื่อเป็นเช่นนี้พระองค์ทรงกลับมา …

ในบทความนี้พระราชาถูกเตือนโดยพระโพธิสัตว์เกี่ยวกับการเกิดความเศร้าโศกเมื่อเกิดความผิดพลาด พระองค์ได้พบกับวิธูรบัณฑิตเพื่อเรียนรู้ทางที่จะมองเห็นปัญหา จากนั้นได้ยกตัวอย่างของพราหมณ์ที่เลี้ยงแพะชื่อว่า

ธรร อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ๔๖๖ ทั้งหลายก็หายสาบสูญไปด้วย ทำให้พราหมณ์รู้สึกเสียใจมาก จนล้มป่วยเป็นโรคผอ…

เนื้อหาเน้นถึงความสำคัญของการรักษาความสัมพันธ์กับผู้ที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุข โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของพระราชาที่ได้ละทิ้งเพื่อนเก่า ซึ่งทำให้เขาเสียใจและป่วยจนเสียชีวิต สอนให้รู้จักคุณค่าของผู้มีพระคุณ

ธรรมะเพื่อประชา ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๑) ๔๗๑ จึงตรัสถามว่า “มีอะไรกันหรืออุบาสก” กุฎมพีจึงเล่าความ สามา…

ในเรื่องนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถึงความสามารถพิเศษของบุตรชายของกุฎมพี โดยมีการเล่าถึงอดีตนิทานเกี่ยวกับพระเทวีที่ประพฤตินอกใจและกลายเป็นยักษิณีที่มีหน้าเหมือนม้า โดยนางมีอำนาจในการจับมนุษย์เป็นอาหาร

ธรร ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๑) ๔๗๒ ยักษิณีออกไปหาอาหารก็จะใช้หินก้อนใหญ่ปิดปากถ้ำไว้ ทั้งสอง ได้อยู่ร่วมก…

เรื่องราวเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์ที่เกิดจากนางยักษิณี จนเติบใหญ่และค้นพบความจริงเกี่ยวกับพ่อของเขา พระโพธิสัตว์พยายามช่วยบิดาหนีออกจากถ้ำของนางยักษ์ โดยอาศัยความรักและความเฉลียวฉลาด รับรู้ถึงขอบเขตของแม่

ธรรมะเพื่อประช ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๒) ๔๗๗ การปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาคือการทำใจให้หยุดนิ่ง เพื่อกลั…

การปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาคือการทำใจให้หยุดนิ่งเพื่อกลั่นใจของเราให้สะอาดบริสุทธิ์ผ่องใส ใจที่บริสุทธิ์จะเป็นใ…

ธรร ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๒) ៤៧៨ สติพินิจพิจารณา ก็อาจก่อให้เกิดโทษได้ เหมือนน้ำที่เราดื่มกิน ดับกระหาย…

ในเรื่องนี้กล่าวถึงความอัศจรรย์แห่งมนต์ของพระโพธิสัตว์ที่ได้รับการสอนจากมารดาผู้เป็นยักษิณี หลังจากนั้นพระโพธิสัตว์ได้เดินทางมาเข้ารับราชการที่เมืองพาราณสี โดยมีกระบวนการทดสอบอานุภาพแห่งมนต์ซึ่งพระราช

ธรรมะเพื่อประช ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๒) ៤៧៩ จงติดตามกลับมาให้ได้” พระโพธิสัตว์จึงกราบทูลด้วยความ มั่นใจ…

…เข้าใจในความเป็นจริงว่าโจรไม่ได้มีค่า เท่าไหร่เมื่อเปรียบเทียบกับการช่วยเหลือผู้คนและการรักษาที่ยุติธรรม งานนี้จึงเป็นตัวอย่างของการทำดีและสติปัญญา พระราชาและมวลชนต่างชื่นชมในความสามารถของพระโพธิสัตว์

ธรร ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๒) ៤៨០ แม้ได้ฟังดังนั้น พระราชาก็ยังไม่ทันได้คิด ปรารถนาที จะทดสอบอีก จึงรับส…

ในเรื่องนี้ พระโพธิสัตว์ได้ใช้เรื่องราวของสามีภรรยาที่มีอาชีพเป็นนักฟ้อน เพื่ออุปมาอุปไมยถึงความเป็นจริงของชีวิตและการพึ่งพาอาศัย พระราชาจึงเรียนรู้ว่าปัญหานั้นมาจากการพึ่งพาสิ่งที่ไม่มั่นคง น้ำที่ควร

ธรร ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๒) ៤៨២ พระโพธิสัตว์หวังดีกับตน แต่ด้วยมานะของกษัตริย์ จึงบังคับให้ พระโพธิสัต…

บทความนี้กล่าวถึงความอัศจรรย์ของมนต์ในอดีต โดยนำเสนอเรื่องราวของพระโพธิสัตว์ที่สามารถชี้โจรต่อหน้ามหาชนและท้ายที่สุดได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์ หลังจากพระราชาสวรรคต. อย่างไรก็ตาม แม้จะมีมนต์วิเศษ แต่ก

ธรรมะเพื่อประชาช ทำบุญอย่างไรได้ผลมาก ៤៨៥ ทุกคนที่เกิดมาไม่สามารถนำสิ่งใดติดตัวมาได้ มีเพียงบุญ และบาปเ…

…มมั่นคงในชีวิต ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้กล่าวถึงความสำคัญของการให้ทานด้วยโภคทรัพย์ที่ได้รับมาโดยชอบธรรม ทำให้เราสามารถได้ประโยชน์ในปัจจุบันและอนาคต รับผิดชอบหน้าที่ในชีวิตครอบครัว และส่งเสริมการทำกุศลกร…

ธรรมะเพื่อประชาช ทำบุญอย่างไรได้ผลมาก ៤៨៧ สัมปรายภพ คือการนำทรัพย์ออกด้วยการให้ทาน ให้เกิด ประโยชน์แก่ส…

การทำบุญเป็นวิธีที่นำไปสู่ความสุขและบุญกุศล โดยเฉพาะการให้ทานในบุญเขตที่ถูกต้อง ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างอริยทรัพย์ที่ติดตามเราไปในทุกภพ ทุกชาติ สังฆทานถือเป็นเนื้อนาบุญที่มีค่ามาก โดยเมื่อเราทำบุญที่ดี คว

ธรรมะเพื่อประชาช ทำบุญอย่างไรได้ผลมาก ៤៨៩ คือทำอันตรายต่อบุญของทายก ทำอันตรายต่อลาภของปฏิคาหก แม้ตัวของ…

…่ายิ่งผู้ที่มีศีลมากเท่าใด การให้ทานก็จะยิ่งมีผลมากขึ้นเท่านั้น การทำบุญยังช่วยให้เราเข้าใจเกี่ยวกับธรรมะและสร้างชีวิตที่มีความสุข อย่างไรก็ตาม การทำบุญไม่ควรทำอันตรายต่อผู้อื่นหรือทำให้เกิดทุกข์แก่ผู้ที…