ป.ธ.9 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3038 / 3056

บรรพชีตมหาวิจารณ์ สำนักของพระแท้ ถ้าขาดการพิจารณาเมื่อใดสิ่งนี้ก็ขาดเมื่อไหร่จึงไม่ควรดูเบาในสีอืออี้นี้ เพราะเมื่จะรักษาสีอืออี้นี้ ถ้าลงไปให้พระก็รอดีได้ แต่ยังไม่ตั้งใจรักษาบัญจวาศสีอืออี้นี้ได้ชื

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการพิจารณาและการรักษาสีอืออี้ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะสำหรับพระที่มีชื่อเสียง เช่น พระสีสสะ ที่ได้รับจีวรใหม่จากพี่สาว แต่กลับต้องมรณภาพก่อนที่จะได้ใช้ในสาระสำคัญ เนื้อหาเน้

บรรพชิตพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า ตัวของเราเอง ติดเตียนตัวเองโดยศีลได้หรือไม่ ข้อ ๕ เลี้ยงคอยวิ่งไปข้างนู้นข้างนี้เพื่อขับไล่พระภิฤกษ์รูปอื่น ๆ ที่จะนำจิวรนั่นไปใช้ประโยชน์ต่อ พระพุทธองค์ตรัสให้ยืนเลี่ยงเพื่

เนื้อหาเกี่ยวกับการพิจารณาเกี่ยวกับจีวรในพระพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงกรณีของพระภิฤกษ์ที่ถูกห้ามไม่ให้ใช้จีวรเป็นระยะเวลา 3 วัน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความโกรธและการยับยั้งพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมในหมู่พระสงฆ์

ไม่ได้พระพุทธองค์ทรงส่งเคราะห์ไว้ในครั้งนี้ ท่านต้องไปเกิดในอาณาจักมิของทุกทรงมาน เพราะความโกรธที่พระกิริยู่อื่นจะนำจิรวฝืนนันไป พระศาสดาจึงตรัสถึงโทษของกิริยูที่บริโภคขอจ ๘ โดยไม่พิจารณาว่า "สมิขึ้

บทความนี้อภิปรายถึงการส่งเคราะห์และผลกรรมที่มาจากความโกรธ รวมถึงการพิจารณาปัจจัยที่ส่งผลต่อชีวิต การฝึกตนตามหลักการที่พระศาสดาได้ทรงสอนไว้เพื่อหลีกเลี่ยงโทษและทำให้เกิดบุญกุศล และก้าวไปสู่การเป็นผู้ที

บรรพชิตพิธีพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า ตัวของเราเอง ติตเตียนตัวเองโดยศีลได้หรือไม่ ข้อ ๕ ปรารภวิธีศีลทั้ง ๔ ยังมีรายละเอียดอีกมากที่ไม่สามารถแสดงในที่นี้ได้หมด แต่อธิษฐานจําเป็นต้องศึกษาให้เข้าใจอย่างถ่อง

เนื้อหาเน้นถึงความสำคัญของการพิจารณาศีลในพระพุทธศาสนา และการปฏิบัติตามข้อปฏิบัติอย่างถูกต้องในแต่ละลิขาขบ เพื่อให้เกิดความสำเร็จในทางธรรม โดยพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (สด จนทสโล) ได้กล่าวถึงความสะอาด

บรรพชิตมหาจำพิจารณา สำนักงานพระแท้ เพื่อน (ผู้ประพฤติ) พรหมจรรย์ทั้งหลาย (สุมรุมาจร) หมายถึง พระภิญญูรูปรับเป็นผู้ประพฤติธรรมอันเสมอด้วยพรหม ไม่ยินดีในกาม เป็นผู้มีกรรมร่วมกัน เรียนอุเทซร่วมกัน และมี

เนื้อหานี้พูดถึงกลุ่มผู้ที่ประพฤติพรหมจรรย์ รวมถึงความหมายของพรหมจรรย์ในสองแง่มุม ได้แก่ คำสอนในพระพุทธศาสนา และการรักษาศีล อธิบายถึงโอัตตัปปะที่เกี่ยวข้องกับความเกรงกลัวบาป และความสำคัญของวิญญูชนที่เ

灾นั้น เราต้องตั้งใจทำความเพียรไม่ย่อหย่อน สติต้องตั้งมั่นไม่ฟั่นเฟือน กายต้องระวังไม่กระสับกระส่าย จิตต้องเป็นสมาธิแน่วแน่ เมื่อจะลึกได้ดังนี้ตั้งใจบำเพ็ญสมาธิให้ดียิ่งขึ้นไป วัตถุประสงค์ของการติเตีย

การตั้งใจทำความเพียรและการมีสมาธิเป็นสิ่งสำคัญในชีวิต การติเตียนมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เราทบทวนตัวเอง ปรับปรุงศีลให้บริสุทธิ์ และเกิดความสำรวมในการกระทำ การทำความเข้าใจพระวินัยและการเปิดใจรับฟังคำติเตี

บรรพชิตผังพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งหมดนี้ สุขเภ เม ปิยะห์ มาเป๋ นนวภาว โว วิจาร โว

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานพระแท้ ความพอดีหมายถึง การแยกจากกัน ไม่ได้อยู่ร่วมกัน หรือการเปรเป็นอย่างอื่น ไม่คงอยู่ในสภาพเดิมของคน สัตว์ และ สิ่งของอันเป็นที่รักที่ชอบใจ หรือแม้แต่สภาพร่างกายของตนเอง

บทความนี้กล่าวถึงความพอดี ซึ่งหมายถึงการแยกจากกันและการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นความรักและความสัมพันธ์หรือสิ่งที่เราผูกพัน สิ่งที่เรามีและเป็นย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ ความเข้าใจใน

บรรพชีพพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราต้องมัดพลังจากของรักของชอบในสิ่งนั้น ข้อ 3 ของรักของชอบหมายถึง ๑) คน ๒) สัตว์ และ ๓) สิ่งของ ทั้ง ๓ สิ่งนี้รวมเรียกว่า วัตถุ ภูมิ เพราะเป็นสิ่งที่สัมผัสต้องได้ ที่เรียกว

เนื้อหานี้พูดถึงการยึดมั่นถือมั่นในความรักและสิ่งของที่เราชอบในชีวิต ซึ่งเป็นต้นเหตุของความทุกข์เมื่อสิ่งเหล่านั้นมีการเปลี่ยนแปลงหรือพลัดพรากไป การเข้าใจถึงกิเลสที่มีอยู่ในใจ ตั้งแต่เกิดมาเป็นสิ่งจำเ

บรรพชีพพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพิสูจน์รักจากของรักของชอบใจทั้งนั้น ร่างกายนี้ย่อมถึงความเป็นไปต่าง ๆ กัน บางครรลองบุคคล อันเป็นที่รักพลังรจากไป บางครรลองสิ่งของอันเป็นที่ชอบใจ ต้องพิสูจน์จากไป ป

บทความนี้กล่าวถึงการพิจารณาความรักและความพลัดพราก โดยอธิบายถึงความจริงของชีวิตที่มีการเปลี่ยนแปลง ทั้งแก่ เจ็บ ตาย และสอนให้เราเข้าใจว่าความเศร้าโศกจากความพลัดพรากนั้นทำให้เราเสียสุขภาพทั้งกายและใจ กา

บรรพชีพพิจารณา เนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งหมด ข้อ อ ลำดับการพิจารณาความพลัดพราก 1. พิจารณาความเปลี่ยนแปลงพลัดพรากไปของคน สัตว์ และสิ่งของ ซึ่งเปลี่ยน พินาศ หรือ ตาย ไปก็เพราะ

บรรพชีพพิจารณามุ่งเน้นที่การพิจารณาความพลัดพรากจากสิ่งที่เรารักและชอบใจ การพิจารณาแบ่งออกเป็น 3 ลำดับเพื่อลดความทุกข์เมื่อเผชิญกับความสูญเสีย การทำความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมและความเปลี่ยนแปลงช่วยทำให้ใจข

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานของพระเจ้า เมื่อเห็นดังนี้ จะได้คลายจากความยึดมั่นถือมั่นในคน สัตว์ และสิ่งของทั้งปวงได้ เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้นกับตัวเรา จะได้สามารถตั้งสติ ทำใจ ปรับใจได้ทัน รัก

เมื่อคนเราเผชิญกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด การรู้จักปล่อยวางจากความยึดมั่นในบุคคล สัตว์ และสิ่งของ ช่วยให้สามารถตั้งสติและปรับใจได้อย่างมีสติ การไม่ติดยึดไม่เฉพาะในสิ่งที่รักแต่รวมถึงสิ่งที่ไม่รัก เป็นวิ

บรรพชิตพิธีพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราจะต้องพลังพลังจากของรักของชอบใจทั้งนั้น ข้อความด้านล่าง: อานิสงส์ของการพิจารณาความพลังพลังจากกัน การพิจารณาความพลังพลังจากกัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสถึงอานิสงส์ไว้ใ

การพิจารณาความพลังพลังจากกันตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัส เป็นการสอนให้ทุกคนตระหนักถึงความรักความพอใจซึ่งเป็นสาเหตุของการกระทำผิด การฝึกฝนให้ตระหนักถึงการพลังจากของรักของชอบใจ จะช่วยลดความทุกข์ใจเม

บรรพชิตพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เราเป็นผู้มีกรรมเป็นของของตน เป็นทายาทของกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย เราจำทำกรรมใด ดีหรือชั่วก็ตาม เราจำต้องเป็นผู้รับผลของกรรมั้น กุมม

บรรพชิตได้พิจารณาว่าแต่ละคนมีกรรมเป็นของตนเองและรับผลของกรรมที่ตนทำ ไม่ว่าจะเป็นกรรมดีหรือกรรมชั่ว กรรมเป็นสิ่งที่กำหนดชีวิตและพึ่งพาอาศัยกัน กรรมนั้นมีความสำคัญในการกำหนดเผ่าพันธุ์และที่อยู่ของบุคคล

บรรพชีวิมาหาพิจารณา สำนักงานของพระเจ้า กรรม แปลว่า การกระทำ ซึ่งการกระทำนี้จะเกิดขึ้นโดยเจตนาการ มีทั้งเจตนาที่ดีหรือไม่ดีเป็นตัวกระตุ้นให้เราคิด พูด และทำตามเจตนานั้น ๆ โดยแสดงออกมาเป็นพฤติกรรมทางกา

เนื้อหาเกี่ยวกับกรรมและเจตนา ได้แก่ การกระทำที่เกิดจากเจตนา ไม่ว่าดีหรือไม่ดี ซึ่งผลของกรรมเกิดจากการตัดสินใจของตนเอง กรรมทั้งหมดเป็นของตัวเรา และเรายังเป็นทายาทของกรรมที่ทำไป ทำให้ผลกรรมเกิดจากความตั

บรรพชิตฟังพิจารณาเนื่อง ๆ ว่า เรามีกรรมเป็นของตัว เราทำดีฉันได้ดี ทำชั่วฉันได้ชั่ว ผลจากการกระทำนันคือ ตัวของเรา อย่างไม่ต้องสงสัย หากทำกรรมฝ่ายดี ย่อมได้รับผลเป็นความสุข ความเจริญ และความสำเร็จในชีวิ

บรรพชิตเห็นว่ากรรมเป็นพื้นฐานสำคัญในการดำรงชีวิตของมนุษย์ ทุกคนมีกรรมเป็นของตัวเอง จากการกระทำของตนเอง ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ผลกรรมที่เกิดขึ้นคือความแตกต่างทางชีวิตและคุณภาพชีวิตของแต่ละคน ซึ่งความแ

นั่นด้วยกันหมดทั้งสิ้น เมื่อพระอริยสาวกิจาณาให้มากดังนี้แล้ว ย่อมทำกิจเลเสที่บอนเนื่องอยู่ให้หมดสิ้นไปได้ในที่สุด ดังนั้น บรรพิจิตควรพิจารณาว่าพอาณัติปัจจุบันของเรา คือผลแห่งกรรมที่ตัวเราเองได้ทำไว้ใน

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของกรรมที่เราสร้างขึ้นในอดีต และการดำเนินชีวิตตามแนวทางที่ถูกต้องเพื่อสร้างอนาคตที่ดี ภิกษุควรตั้งใจพัฒนาคุณสมบัติที่ดีและหลีกเลี่ยงกรรมชั่ว เพื่อให้ชีวิตมีความเจริญรุ่งเรือง ก

พุทธวจนนี้ พระพุทธองค์ทรงเตือนภิกษุ ไม่ให้ประมาทในการทำศุลธรรมให้เจริญ อะไรที่เป็นบุญกุศลควรสังสมไว้ให้มากและอย่าเผลอสติปล่อยใจให้อุทกเข้าสู่เทรก ให้มันประคองรักษาใจไว้กับตัวตลอด ๒๕ ชั่วโมง โดยแบ่งเวล

พระพุทธองค์มุ่งเน้นการให้ภิกษุไม่ประมาทในการเจริญศุลธรรม โดยเน้นการจัดสรรเวลาใน ๒๕ ชั่วโมงเป็น ๖ ส่วนทั้งกลางวันและกลางคืน โดยแบ่งเวลาให้เดินจงกรมและนั่งสมาธิใน ๕ ส่วน และหลับอย่างมีสติใน ๑ ส่วน เพื่อ

บรรพชิตมหาพิจารณา สำนักงานของพระเจ้า ปัจจิมวัย ถึงช่วงนี้ต้องไม่ประมาทแล้ว เร่งเจริญภาวนาให้สุดกำลัง ท่านนอน ยืน เดิน เพราะเวลาลื้อน้อยลง ทุกที ร่างกายก็เสื่อมถอยร่วงโรยลงทุกขณะ หากไม่รีบำเพ็ญสมาธิธร

การเจริญภาวนาในปัจจิมวัยสำคัญมาก เนื่องจากร่างกายเสื่อมโทรม สติและการทำสมาธิช่วยให้เกิดการตระหนักในชีวิต ควรแบ่งเวลาในการเจริญภาวนาในทุกอริยาบถ ทั้งปฐมวัย มัชฌิมวัย และปัจฉิมวัย เพื่อให้จิตนิ่งและมีสม

"ภิฏุทั้งหลายภิฏุผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ย่อมเป็นผู้อาจเพื่อนบรรลุคุณธรรมที่ยังไม่บรรลุดีเพื่อทำคุณธรรมที่บรรลุแล้วให้เจริญดีดีธรรม ๓ คืออะไร ภิฏุตั้งสมาธิมินิติอย่างดีในตอนเช้า ตั้งสมาธิมิตอย่างดีในตอนก

ข้อความนี้กล่าวถึงธรรม ๓ ของภิฏุที่ช่วยในการบรรลุคุณธรรม โดยแสดงให้เห็นถึงการทำสมาธิในสามช่วงเวลา ได้แก่ เช้า กลางวัน และเย็น เพื่อพัฒนาคุณธรรมที่ยังไม่บรรลุ และเสริมสร้างคุณธรรมที่บรรลุแล้วให้พัฒนาอย