บรรพชิตมหาจำพิจารณา : หน้า 105/183

บรรพชิตมหาจำพิจารณา สำนักงานพระแท้ เพื่อน (ผู้ประพฤติ) พรหมจรรย์ทั้งหลาย (สุมรุมาจร) หมายถึง พระภิญญูรูปรับเป็นผู้ประพฤติธรรมอันเสมอด้วยพรหม ไม่ยินดีในกาม เป็นผู้มีกรรมร่วมกัน เรียนอุเทซร่วมกัน และมีความเป็นผู้มีสิกขาเสมอกัน ๒๙ ที่ประพฤติดีปฏิบัติในคำสอนและในธรรรมร่วมกับเรา หรือได้แก่ ผู้มีอุเบสิก ปวารณา ปฎิฆุญฌทษ และ สังกรรมเสมอกัน พรหมจรรย์ มีความหมาย ๒ ประการ คือ ๑) คำสอนในพระพุทธศาสนาทั้งหมด ๒) ธรรมรรมณ์ดัง ๘ โอัตตัปปะ คือ ความเกรงกลัวบาป กลัวถูกตำหนิจากผู้อื่น กลัวการลงโทษ กลัววิบากกรรม ในที่นี้เป็นความเกรงกลัวผู้นำจะมาตำหนิการทำบาปอันเฉพาะตัวของตน ซึ่งเป็นปัจจัยภายนอกที่ทำให้บุคคลมีความระมัดระวังตนและสำรวมในศีลได้ ส่วนศีลข้อที่ผลพลาดพลังล่วงละเมิดไปแล้วก็กลับมารักษาได้ วิญญูชน แปลว่า คนผู้แจ้ง หมายถึง เพื่อนผู้ร่วมประพฤติพรหมจรรย์ทั้งหลายผู้เป็นธาติ รู้แจ้งในคำสอนจากการศึกษา ๒๙ เป็นผู้มีกรรมร่วมกัน หมายถึง การทำสังกรรมร่วมกันในที่ประชุมสงฆ์ในสิกขาเดียวกันของภิญญูอีสีและอาจาระเสมอกันกับภิญญูทั้งหลาย (ปฏิตตะ) คือ ไม่ต้องอาบัติปราชิก หรือถูกลงอุทธรณ์ในบันฑิกธรรม รวมทั้งใช้ภิญญูทั้งปวงปฏิบัติธรรมวิธีเพื่อออกจากอาบัติสงฆ์ทิ้ง และใช้ภิญญูที่ถูกสงฆ์ลงนิกรรมอื่น ๆ สังกรรมทั้ง ๔ อย่าง คือ ๑) อปรโกลนกรรม ๒) อุบัติกรรม ๓) อุบัติศกกรรม ๔) อุบัติ จตุกกรรม เรียนอุเทซร่วมกัน หมายถึง การสวดปฏิญาณร่วมกัน โดยมีปฏิญญาเทสั้ง ๕ อย่าง มีการสวดนิทาน เป็นต้น ผู้มีสิกขาเสมอกัน (สมิสขาตา) หมายถึง ภิกษุที่ต้องศึกษากันและปฏิบัติเสมอกัน มีความละเอียด คือ ไม่จงใจเมิดพระวินัยหรือทำผิดแล้วไม่แก้ไข (วิ.มอ. (ไทย.มมร) ๑/๘๔๙) www.dattajeewo.com