บทวิเคราะห์เกี่ยวกับกรรมและการดำเนินชีวิต : หน้า 129/183

นั่นด้วยกันหมดทั้งสิ้น เมื่อพระอริยสาวกิจาณาให้มากดังนี้แล้ว ย่อมทำกิจเลเสที่บอนเนื่องอยู่ให้หมดสิ้นไปได้ในที่สุด ดังนั้น บรรพิจิตควรพิจารณาว่าพอาณัติปัจจุบันของเรา คือผลแห่งกรรมที่ตัวเราเองได้ทำไว้ในอดีติ จึงทำให้เรามีรูปร่างและคุณสมบัติอย่างนี้ มีครอบครัวอย่างนี้ ต้องอยู่ในสิ่งแวดล้อมอย่างนี้ เพราะฉะนั้น ภิกษุควรมั่นตรวจดูว่า คุณสมบัติใดของเราที่ยังมิได้ให้แก้ไขปรับปรุงให้ดีมั่นสร้างบุญกุศลในเรื่องนั้น ๆ ให้มาก ส่วนคุณสมบติออะไรที่ดีอยู่แล้ว ก็สั่งสมบุญในเรื่องนั้น ๆ ให้เปนที่ยึดเหนี่ยวกันไป และงดเว้นจากการทำกรรมชั่ว มุ่งทำแต่กรรมดี หมุนกลัณใจให้ผ่องใส เมื่อทำได้ดั่งนี้ กรรมดีที่เราได้ทำไว้จะส่งผลได้อย่างต่อเนื่อง ประคบประคองให้ชีวิตของเรารุ่งเรือง แต่ถ้ายังประกาทำกรรมชั่วอยู่ การดำเนินชีวิตจะสะดุดติดขัด ขึ้นบ้างลงบ้าง ไม่ราบรื่น จึงกล่าวได้ว่า กรรมทั้งดีและชั่วเป็นที่พึ่งอาศัยของตนทั้งในโลกนี้และโลกหน้า