บรรพชิตมหาพิจารณา : หน้า 136/183

"ภิฏุทั้งหลายภิฏุผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ ย่อมเป็นผู้อาจเพื่อนบรรลุคุณธรรมที่ยังไม่บรรลุดีเพื่อทำคุณธรรมที่บรรลุแล้วให้เจริญดีดีธรรม ๓ คืออะไร ภิฏุตั้งสมาธิมินิติอย่างดีในตอนเช้า ตั้งสมาธิมิตอย่างดีในตอนกลางวัน ตั้งสมาธิมิตอย่างดีในตอนเย็นภิฏุผู้ประกอบด้วยธรรม ๓ นี้แล ย่อมเป็นผู้อาจเพื่อนบรรลุคุณธรรมที่ยังไม่บรรลุดีเพื่อทำคุณธรรมที่ได้รับบรรลุแล้วให้เจริญขึ้นก็ดีในอรรถกถาอธิบายเพิ่มเติมไว้มีใจความว่า ๑. เวลาเช้าภิฏุทำวัตรที่สานเจดีย์และลานโพธิ์แล้วเข้าไปสู่สนามณะเพื่อขึ้นเข้าสมาบัติจนถึงเวลาบิณฑบาต ทำอย่างนี้ชื่อว่า ตั้งใจกำหนดสมาธิมิตโดยเคารพในเวลาเช้า ๒. เวลาภายหลังฉันภัตตาหาร เธอกลับจากบิณฑบาตแล้วเข้าไปยังที่พี่นั่งเข้าเข้าสมาบัติจนถึงเวลาเย็น ทำอย่างนี้ชื่อว่า ตั้งใจกำหนดสมาธิมิตโดยเคารพในเวลาเที่ยงวัน ๓. เวลาเย็น เธอให้เจริญดี ทำการบำรุงพระเณรแล้วเข้าไปสู่สนามะ ได้ั่งเข้าสมาบัติตลอดปรุ่งยาม ทำอย่างนี้ได้ชื่อว่า ตั้งใจกำหนดสมาธิมิตโดยเคารพในเวลาเย็น นอกจากเวลาทั้ง ๓ กาลด้านกล่าวแล้ว แม้ในช่วงกลางคืนพระผู้มะพระอาคาจักรทรงสรรเสริญความไม่ประมาท ทรงแนะนำให้โกษิ้นขึ้นมาทำความเพียรให้มาก และทรงชี้โทษของการนอนหลับ โทษของความประมาทในวัยว่า อ่ง. ติก. ปฐมาปฏิฐานสูตร (ไทย.มมร) ၉๙/๕๕๕/๕๕๕ อ่ง. ติก. อุปปามาปฏิฐานสูตร (ไทย.มมร) ๓๙/๙๐"