ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2556 / 3068

รายนามเจ้าภาพ อยู่ในวงกลม ฉบับเดือนเมษายน สพุทธาน์ ธรรมพาน ชินาธิ: การให้ธรรมทาน ชนะการให้ทั้งปวง เจ้าภาพอุปถัมภ์ - พระกิตติ ดำมควโต - พระจักรภาพ เขมนาจโร - พระอิศโยติ อุตฺตโชโต พระวีระพงษ์ สูงขฺวิ

รายนามเจ้าภาพอุปถัมภ์ในฉบับเดือนเมษายนมีผู้สนับสนุนที่สำคัญ ได้แก่ พระกิตติ ดำมควโต, พระจักรภาพ เขมนาจโร, พระอิศโยติ อุตฺตโชโต และอีกมากมายที่มาร่วมสนับสนุนสร้างบุญและธรรมะในโครงการต่างๆ รวมถึงการสนับ

รายนามเจ้าภาพ อยู่ใน เดือนเมษายน สมุทาน: ธมฺมทาน ชินานิ: การให้ธรรมทาน ชนะการให้ทั้งปวง เจ้าภาพอุปถัมภ์ - กัลยทรงศรี ธรรมศิริ - กัลยทองสิน ธรรมมา - กัลยทิพยา ตกโพธิ์ และครอบครัวจิตธิมาร - กัลยพิทยานา

ในเดือนเมษายนนี้ รายชื่อนี้ประกอบด้วยเจ้าภาพที่ประสงค์จะสนับสนุนการให้ธรรมทาน ผู้ที่แสดงความตั้งใจในการทำบุญ โดยมีชื่อเสียงของแต่ละท่านที่เป็นที่รู้จัก เช่น กัลยทรงศรี ธรรมศิริ, กัลยทองสิน ธรรมมา, และ

รายนามเจ้าภาพ อู่ไห่ มหา สมาคมพุทธศาสตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคลธัญบุรี สมาคมพุทธศาสตร และวัฒนธรรมไทย สมาคมระง่มเย็น ด.ช.โศกศรี วิบูลย์แสง ด.ช.อภิรัชต์ วิบูลย์แสง ด.ต.ไกรเชษฐ์ คำด

ข้อความนี้ประกอบด้วยรายชื่อเจ้าภาพที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมพุทธศาสนา และชื่อบุคคล/บริษัทที่ให้การสนับสนุน เช่น สมาคมพุทธศาสตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี และอื่นๆ รวมถึงการมีส่วนร่วมจากผู้มีจิตศรั

ที่ปรึกษา พระครูวิรไทปัญญาญาณ (สมบุญ สมฺมาปญฺโญ) พระมหา ดร.สมฺมาสถ มนฺสกูโล พระอาจารย์ชินวุฒิ ปญฺญาวโร พระอาจารย์ธรรมอารํพฺภ์ ฐานธโรโย พระครูธรรมธร อารํพฺภ์ ถานธโรโย พระครูธรรมราภา ฅนาธรภิ

วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นสื่อที่มีจุดมุ่งหมายในการเผยแพร่ธรรมะจากพระพุทธเจ้า เพื่อเสริมสร้างความเข้าใจในชีวิตประจำวันและปลูกฝังคุณธรรมให้แก่ประชาชนทุกกลุ่ม ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความสุขและเปลี่ยนแปลงสังคมใ

คำนำ เรื่องราวของเศรษฐี และบุรษเศรษฐี ประมาณ ๒๐ เรื่อง จากกาถธรรมบท ๓๐๒ เรื่อง ในพระสูตรและอรรถกถาเปล ของมหามกุฏราชวิทยาลัย ที่คัดเลือกมารวมในเล่มนี้ มีเพียง ๕ เรื่อง เป็นเรื่องเศรษฐีผู้มีความตระหนา

เรื่องราวเศรษฐีในพระสูตรนี้มีทั้งหมด ๒๐ เรื่องที่คัดเลือกมา รวมถึงการบรรลุธรรมของเศรษฐีหลายท่าน เช่น โคสิต, อนาถบิณฑิก, และโชคิตเศรษฐี ซึ่งตัวอย่างเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าการทำบุญและกรรมในอดีตส่งผลต่อคว

เรื่องโกศียรษฐ์ผู้มีความตระหนี่ ข้อความเบื้องต้น พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในกรุงสาวัตถี ทรงปรารภเศรษฐีชื่อ โกสิยะ ผู้มีความตระหนี่ ดิสรพระธรรมเทศนาว่า "ถอปภูโม ปุจฉ" เป็นต้น. เรื่องตั้งขึ้นแล้วในกรุงร

เรื่องราวของเศรษฐีชื่อโกสิยะในกรุงสาวัตถี ที่มีความตระหนี่ไม่แบ่งปันทรัพย์สินแก่ใคร แม้แต่คนใกล้ชิด เช่น บุตรและภรรยา ทำให้สมบัติที่มีอยู่ไม่เกิดประโยชน์ในสังคม พระศาสดาทรงสอนเกี่ยวกับความสำคัญของการใ

เศรษฐีอยากกินขนมเมืองจอผอม วันหนึ่ง เวลาจวนสว่าง พระศาสดาเสด็จออกจากสมบัติอันประกอบด้วยความกรุณาใหญ่ ทรงตรวจจุดหมู่สัตว์ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ที่พอแนะนำในการตรัสรู้ได้ในสกลโลกธาตุ ได้ทรงเห็นอุปนิสัยใสดใสข

เรื่องนี้พูดถึงเศรษฐีที่เผชิญกับความต้องการที่จะกินขนมเมืองจอผอม เขาไม่กล้าบอกความปรารถนาของตนเพราะกลัวว่าจะเสียทรัพย์ แม้จะมีความกระหายในสิ่งที่เขาต้องการ แต่เขายังมีจิตใจที่ดีอยู่และพยายามอดทนต่อควา

ภรรยาเศรษฐีทอดขนมเบื้อง ลำดับนั้น ภรรยาเข้าไปถามเขาตูหลังถามว่า "ท่านไม่สบายหรือไหม" นาย. เศรษฐี. ความไม่สบายอะไรงๆ ของฉันไม่มี. ภรรยา. ถึงพระราชากิร่าท่านหรือ? เศรษฐี. ถึงพระราชาก็ไม่กี่วันฉัน. ภรรยา

เรื่องราวนี้เล่าถึงภรรยาของเศรษฐีที่เข้าไปถามสามีเกี่ยวกับความไม่สบายใจของเขา และเธอพบว่ามีความอยากอย่างหนึ่งในใจเขาคือการทานขนมเบื้อง แม้เศรษฐีจะบอกว่าเขาไม่รู้สึกไม่สบาย แต่ภรรยาก็แสดงถึงความใส่ใจใน

ก็ฉันจะทอดให้พอแก่ท่านและฉันหรือ? เธอจึงทำ ทำไม? ถ้ากระนั้น ดิฉันจะทอดให้พอแก่ท่านผู้เดียวเท่านั้น เมื่อเธอทอดบนนี้ คนเป็นจำนวนมากก็ย่อมหวัง (ที่จะกินด้วย) เธอง่วนข้าวสาร (ดีดี) ทั้งสิ้น ถือเอาข้าวสาร

เรื่องนี้เล่าถึงความพยายามในการทอดขนมที่ปราสาท ๙ ชั้น ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเศรษฐีมีความคิดในการหลบสถานที่ทอดขนมจากฝูงชน และการติดตามของพระมหาโคลลาณะตามคำแนะนำของพระศาสดา โดยมีการเล่าถึงการเตรียมข้าวสารและ

Becauseเนินพระเณรนั้นแล ดวงหัยของมหาเศรษฐีก็สั่นสะท้าน เขาคิดว่า "เรามาที่นี่ เพราะกลัวบุคลลหลายผู้มีรูปอย่างนี้นั่นแล แต่ตามะนี้ยังมยืน อยู่ที่ช่องหน้าต่างได้" เมื่อไม่เห็นเครื่องมือที่ตนควรจะววยเอา

เนื้อหานี้เล่าถึงการสนทนาที่เต็มไปด้วยข้อคิดเห็นระหว่างมหาเศรษฐีกับพระเณร โดยมีการอภิปรายถึงความสำคัญของการให้และการแลกเปลี่ยนในเชิงสัญลักษณ์ เศรษฐีแสดงความสงสัยในพลังของพระเณรและลงมือปล่อยขนมที่มีขนา

เมื่อางหิวขนมขึ้นหนึ่งจากกระเช้า ขนมทั้งหมดติดเนื่องเป็นอัศจรรย์ นางจึงกล่าวเศร้าจริง "นายขนมทั้งหมดติดเนื่องเป็นอัศจรรย์" เสียแล้ว ดิฉันไม่สามารถทำให้แยกกันได้" แมเว็บเขากล่าวว่า "ฉันจัดทำเอง" แล้วก็

ในเรื่องนี้ นางหิวขนมแต่ไม่สามารถแยกขนมที่ติดกันได้ จนได้รับคำสอนจากพระธรเกี่ยวกับการให้ทานและผลของการให้ จากนั้นเศรษฐีกับภรรยาจึงไปหาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในวิหาร เพื่อถวายขนมและของอื่น ๆ โดยหวังว่าจะได

เธอว่า "กิจจะ ขอดูครับ." พระเณรทำหัวนั้นไดร์ในทีนี้นั้นเองแล้วอธิษฐานว่า "ขอเห็นมันใดจงมีชุ้มโปรดพระเดชพระคุณ." บันใดก็ได้เป็นแล้วอย่างนั้นน่ะแหละ พระเณรให้เศรษฐีและภรรยาถึงพระเดชพระคุณ เรียกว่ากัลกาล

เรื่องราวว่าด้วยการที่พระศาสดาเสด็จเข้าสู่อาหารที่ถูกถวายโดยมหาเศรษฐีและภรรยา ซึ่งได้อธิษฐานขอนมให้เข้าถึงพระคุณ ในขณะนั้นขนมไม่หมดไป มีการยืนกรานถึงธรรมของพระองค์ว่าไม่มีที่สิ้นสุด และในที่สุดทั้งคู่

พวกภิภูสุทธเสนพระมหาโมคัลลานะ ในเวลายืนวันรุ่งขึ้น พวกภิภูประชุมกันในโรงธรรม นั่งกล่าวคุณถา ของพระเณรว่า "ท่านผู้มีอายุหลาย ท่านทั้งหลาย จงออกอุทธาหพของ พระมหาโมคัลลานะ ท่านชื่อว่า ไม่กระทบะทั้งศรัทธ

บทความนี้กล่าวถึงพระมหาโมคัลลานะ และการประชุมของพวกภิภูที่เน้นถึงคุณธรรมและความเป็นอาจารย์ของพระองค์ พระศาสดาได้ตรัสเพื่อยกย่องพระเณรและเปิดเผยความสำคัญของการทำความดี โดยเชื่อมโยงกรรมและผลที่เกิดขึ้นเ

คาญธรรมบทที่เกี่ยวข้องกับความตระหนี่ พวกคนตระหนี่ จะไปสู่โลกไมได้เลย พวกชนพวกแล ย่อมไม่สรรเสริญทาน ส่วนผูปรารถนอบอุ่นโมทนาทายอยู่ เพราะเหตุนี้นั่นแลนักปราชญ์นั่นจึงเป็นผู้มีสุขในโลกหน้า (คาถาธรรมบทเรื

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการละความตระหนี่และการให้ โดยนำเสนอความเห็นจากคาถาธรรมบทว่าผู้ที่มีความตระหนี่ไม่อาจไปสู่โลกที่ดีได้ เพื่อได้รับการสรรเสริญจากผู้อื่น และการชนะคนที่มีท่าทีไม่ดีได้โดยใช้คว

21 เรื่องอนาถบิณฑิกเศรษฐี ข้อความเบื้องต้น พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภเศรษฐีชื่ออนาถบิณฑิกะ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า “ปาโปปิโปสติโกะ” เป็นต้น. ท่านเศรษฐีบังเกิดกิริยาสามัญเป็นนิจนีย์ คว

ในเรื่องนี้ พระศาสดาได้เล่าเรื่องราวของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ที่มีทรัพย์สินมากมายถึง ๕๔ โกฏิ แต่สุดท้ายต้องประสบกับการขาดทุนจนสิ้นเนื้อประดาตัว เรื่องนี้เป็นการเปิดเผยเกี่ยวกับการทำบุญและการรักษาศีล ซึ่งท่

1 เรื่องอุตตราของอุโบสถา ข้อควาามเมื่องต้น พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเววฬัน ตรงทำฎิกิในเรือนของ นางอุตตราแล้ว ทรงปรรถอุบาสิกาอูอัทตรา ตรัสพระธรรมเทคนันี้ว่า "อุกโณธิน ชินโก๊ะ" เป็นต้น ภาพประกอบ: 1

บทความนี้เกี่ยวกับอุตตราของอุโบสถา และดำเนินเรื่องราวผ่านตัวละครนายปุณณะที่มีชีวิตความเป็นอยู่ในกรุงราชกฤดู โดยมีอุโบสถาเป็นสัญลักษณ์ทางการเผยแพร่พระธรรมที่สำคัญ มีการพูดถึงการสอนและคำเทศนาในยุคสมัยนั

ลำดับนั้นพระเกราะได้อาบาตรและผ้ากรองน้ำออกมาให้เขาเขาคิดว่า “พระเกราะจักมีความต้องการด้วยน้ำเต็ม” จึงถือเอาบาตรและผ้ากรองนั่นแล้ว ได้กรองน้ำดื่มถวาย พระเกราะคิดว่า “นายปุณณะนี้ อยู่เรือนหลังท้ายของชน

เนื้อหาเกี่ยวกับพระเกราะที่ได้รับถวายไทยธรรมจากภรรยาของนายปุณณะ ซึ่งเขาคิดว่าตนได้เห็นพระผู้เป็นเจ้า ทั้งยังมีน้ำดื่มถวายให้พระเกราะ และความตั้งใจในการถวายที่แสดงถึงความเชื่อมั่นและศรัทธาในพระองค์ โดย

พระเดชะกล่าวว่า “จงสำเร็จอย่างนั้นเถิด” ยืนอยู่นั้นแหละ ทำจนโมทนาแล้ว ได้ยืนทำภัตติที่ ที่สะดวกด้วยน้ำแห่งหนึ่ง ฝ่ายนางกลับไปหาข้าวสารหุงเป็นภัตแล้ว แม้นวาปุณฺณะใดก็ได้ประมาณครึ่งกีริส ไม่อาจทนความหิว

เนื้อเรื่องกล่าวถึงเศรษฐีที่มีความตั้งใจในการทำบุญและอธิษฐาน พระเดชะสอนให้มีจิตใจที่ผ่องใสในการทำกรรมดี และการรอคอยอาหารที่ภรรยานำมาเพื่อถวายให้พระเจ้า อธิบายถึงผลของการทำบุญที่อาจเห็นผลในวันนั้น พร้อ

ตลอด ๓ วัน ครั้งนี้ พระศาสดาเมื่อจะทรงทำอนุโมทนาแก่เขา จึงตรัสอนุโมทพิธีการแล้ว ในกาลอบธรรมกก อันนั้น คือ ปฐมเศรษฐี ๑ ภรรยาของเขา ๑ นางอุตตราผู้เป็นธิดา ได้เป็นพระโสดาบันแล้ว **บุญส่งผลมีโอกาสม

ในระยะเวลา ๓ วัน พระศาสดาได้ทรงทำอนุโมทนาแก่เศรษฐีและภรรยา โดยมีนางอุตตราคือธิดา ได้บรรลุเป็นพระโสดาบัน ในกรณีนี้ แสดงให้เห็นถึงผลของบุญที่เกิดขึ้นในชีวิต ความสัมพันธ์ระหว่างเศรษฐีกับผู้อื่น และบทบาทข

นางอุตตราได้โอาสทำบุญ แม้นางอุตตราเอง นิมนต์ก็ญา สูงมีพระพุทธเจ้าเป็นประมุขว่า "บ้านแต่พระองค์ผู้เจริญขอพระองค์อย่าเสด็จไปที่อื่น พึงรับภิกษาในเรือนนี้แห่งเดียวดาลถึงเดือนนี้" รับปฏิญาญของพระศาสดาแล้ว

นางอุตตราได้นิมนต์พระพุทธเจ้าให้มาเสวยภัตตาหารในบ้านของตน ตั้งใจฟังธรรมไปจนถึงวันมหาปวารณา ขณะเดียวกัน สามีของนางก็สงสัยว่านางทำอะไรอยู่ในครัวใหญ่ เข้ามาตรวจสอบและเห็นนางอุตตรา ทำให้เกิดความคิดเกี่ยวก