ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2557 / 3068

อตโกเณิน โนี โก๋ อาสา ลาภา ฮิน ชิน กรีย์ ทานน ลดเจนาลิกาวิน. พึ่งนะคน โกรธ ด้วยความไม่โกรธ, พึ่งนะคนไม่มี ด้วยความดี, พึ่งนะคนตระหนี่ ด้วยการให้, พึ่งนะคนพูดเหลวไหล ด้วยคำจริง. ชนะอย่างนี้ ไม่มีเวร ไ

เรื่องเล่าถึงเศรษฐีในนครราชฐ์ที่เคยเป็นคนใช้ แต่ด้วยการทำบุญเขาได้กลายเป็นเศรษฐีและเรียนรู้ว่าชัยชนะที่แท้จริงคือการชนะโดยไม่เห็นแก่ตัว โดยใช้คำจริง การให้ และอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ชี้ให้เห็นถึงคุณค่

เมนบทเศรษฐี๑๒ เรื่องเมตนกษตรสู้ ข้อความเบื้องต้น พระศาสดาเมื่อทรงอัศจรรย์นครประทับอยู่ในอาณัติวน "ทรงปราค เมตนกษตรสู้ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "สุขสันต์ ชวนชมญาณส" เป็นต้น พระศาสดาเสด็จไปทำทิวนคร ได้ยิน

บทความนี้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับเศรษฐีที่มีชื่อเสียงในสังคมและภรรยาของเขา ได้แก่ นางจันทปุมมา และบุตรของพวกเขาที่ชื่อธัญชัช ซึ่งได้มีส่วนร่วมในการดำเนินชีวิตที่มีเมตตา ตามคำสอนของพระศาสดา การเสด็จไปในอ

เขาไปสำนักของลุงแล้ว กล่าวว่าลุงแม้เราทั้งสองสร้างรวมกันที่เดียว" ในเวลาที่ถูกลุงขึ้นมาว่า"เราคนเดียวเท่านั้นจักสร้างไม่ให้สาธารณะกับด้วยหมาหล่ออื่น" จึงคิดว่า"เมื่อยิงสร้างต้นธูปในที่นี้แล้ว เราก็ได้

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างศิลารายในสถานที่สำคัญโดยใช้วัสดุที่หายากอย่างทองคำ เงิน และแก้ว โดยพระผู้สร้างมีความตั้งใจที่จะทำให้ประชาชนเข้าถึงศิลารายนี้และถวายทานตลอด ๔ เดือน จนในที่สุดราศีเศรษฐ

เศรษฐีประสบฉากภัย วันหนึ่งเศรษฐีไปสู่ที่บำรุงพระราชา พบปะปราศรัยกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ท่านตรวจดูถูกยามหรือ?" ปรัชญา ขอรับ ผมตรวจดูเจ้า เราหลายจะมีภารงานอะไรอื่น? เศรษฐี ถ้าจงนั้น ความเป็นไปในชนบทเป็นอย

เรื่องราวนี้เล่าถึงเศรษฐีผู้หนึ่งที่ไปพบปรัชญาและสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ในชนบท ปรัชญาได้บอกถึงความอดอยากที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีก 3 ปีข้างหน้า เศรษฐีจึงตัดสินใจเก็บข้าวเปลือกไว้เพื่อเตรียมความพร้อมสำหร

ชนเหล่านี้แม้เมื่อข้าวเปลือกที่ฝังไว้ในหลุมในแผ่นดินหมดสิ้นแล้ว พังคนที่บาปไว้ที่ฝาแล้วเช่นยังอัครภาพให้เป็นไปด้วยข้าวเปลือกที่ได้แล้วจากฝานนั้น ครั้งนั้นภรรยาของเศรษฐีขึ้นนี้ มีความหวรอบง่ายนี้เองซ่อ

เรื่องเล่าที่ชี้ให้เห็นถึงความใจดีและการแบ่งปันระหว่างเศรษฐีกับภรรยา โดยมีการกล่าวถึงการเก็บข้าวเพื่อความปลอดภัยและการแบ่งปันในยามต้องการ แม้จะมีสถานการณ์ยากลำบาก แต่การแบ่งปันนี้ยังคงมีค่า น้ำใจของผู

แม้ทาสของเศรษฐีนี้ก็ถวายส่วนของตนแก่พระปิจเจกพุทธเจ้าแล้ว ก็ถึงความปรารถนาว่า “อันเดิมแต่เดือนนี้ไป ข้าพเจ้าไม่พึงพบเห็นอัตตภัยเห็นปานนี้ คนเหล่านี้ทั้งหมดจงเป็นนายและเมื่่อข้าพเจ้าใดอยู่รวย ๗๙๙ ประมา

เนื้อหาเล่าเกี่ยวกับการถวายทานของทาสและอานิสงส์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของเขา หลังจากที่ถวายทานให้พระปิจเจกพุทธเจ้า ทำให้เขาเกิดความปรารถนาที่ดี จากการสนับสนุนของนาย และเห็นความมหัศจรรย์ผ่านการอธิษฐาน มีเหต

ก่ากระเศรษฐีว่า"จงลูกบ้าเกิดนาย ฉันล้างมือข้าวไว้แต่หข้าว นั้นเต็มด้วยภัคมีเช่นกันกับด้วยดอมะลฤมชื่อว่าบุญทั้งหลายควรที่จะกระทำ ซื้อว่าทานควรจะให้ขอท่านจงลูกบ้าเกิด นาย บริโภคเสร็จแล้ว." ภรรยานั้นได้ใ

เรื่องราวเกี่ยวกับเศรษฐีที่มีความรู้สึกดีต่อบุญและการกระทำที่ถูกต้อง บุตรและภรรยาของเขาต้องร่วมมือกันดำเนินชีวิตตามหลักธรรมและแบ่งปันสิ่งดีให้กับผู้อื่น เส้นทางชีวิตของเศรษฐีนี้นำเสนอความรักและการกระท

ในพุทธระบกาลนี้ บังเกิดในสกุลเศรษฐีในทมิฬนคร. แม้รรยาของเขาบังเกิดในสกุลมีโภมาก เจริญวัยแล้ว ก็ได้ไปสู่เรือนของท่านเศรษฐีนันนั้นเอง. เพราะทั้งหลายมีประการดังกล่าวแล้ว อาศิยกรรมในกาลก่อนของเศรษฐีนันต์ข

เนื้อหาเล่าถึงชีวิตของเศรษฐีในทมิฬนคร ที่มีประวัติการบูชาและการเกิดอัศจรรย์ในครอบครัวของเขา ญาติและภรรยาของเขาสร้างกิจกรรมบูชาที่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ เมื่อมีการนำข้าวสารและข้าวสวยมาถวายให้ประชาช

ครั้งนี้ พระศาสดาตรัสว่า ท่านเศรษฐีนี้ว่าก "คุณหนี ขึ้นชื่อว่าสัตว์เหล่านี้ย่อมไม่เห็นโทษของตนมากนัก ย่อมโปรยโทษของชนเหล่านี้แน่" ดังนี้แล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :- ๑๐. สุขสุ วชฌามญฺส อุตฺตโน ปาน

ในพระธรรมเทศนาครั้งนี้ พระศาสดาตรัสถึงโทษของบุคคลที่ไม่เห็นโทษของตนแท้จริง และนำเสนอคาถาที่อธิบายให้เข้าใจได้ง่าย โดยยกตัวอย่างการโปรยโทษของบุคคลอื่นมากกว่าตนเอง ซึ่งเป็นแนวทางที่สำคัญในการศึกษาและปฏิ

บ) กุลสูตร ว่าด้วยเหตุที่ทำให้กระฎูกคับแค้น ๓๙๓ "ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไม พระผู้มีพระภาคกับ ภิภพสูงมัชฌิมจึงเจริญรอยไปในเมืองนานานซึ่งเกิดข้อตาย หมากแพง ประชาชนมีความเนืองเนืองแค้

ข้อความนี้กล่าวถึงสาเหตุที่ทำให้ตระกูลประสบความคับแค้น อาทิ การกดดันจากพระราชา โจร และปัจจัยทางเศรษฐกิจที่ส่งผลต่อความเป็นอยู่ของประชาชน พร้อมทั้งการจัดการทรัพย์ที่ไม่ดีซึ่งทำให้เกิดความยากลำบาก นอกจา

น้องชายถวายอ้อยแก่พระปัจเจกพุทธเจ้า เขาพอเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้านั้น มีจิตเลื่อมใส จึงลาดผ้ามนบนภูมิประทศที่สูงกว่า แล้วนิมนต์ให้พระปัจเจกพุทธเจ้านั่ง ด้วยคำว่า “นิมนต์นั่งนี้ ขอรับ” แล้วก็คำว่าว่า “อท

ในเรื่องนี้น้องชายได้ถวายอ้อยแก่พระปัจเจกพุทธเจ้าอย่างมีจิตเลื่อมใส โดยมีการนิมนต์ให้ท่านนั่งและจัดเตรียมอ้อยไว้บนบาตร เพื่อมอบให้เป็นบุญกุศล รวมถึงการตั้งความปรารถนาในการบรรลุธรรมตามพระปัจเจกพุทธเจ้า

แม้พระปิจจกพุทธเจ้ากล่าวว่า "ขอความปรารถนาที่ท่านตั้งไว้แล้ว จงสำเร็จอย่างนั้น" แล้วทำองค์โมทนากับเขาด้วย 2 คาถาว่า "อิจิจิต ปฤติฏิู" เป็นต้น แล้วก็อธิษฐานโดยประการที่ขอจะเห็นได้ แล้วหาพไปสู่บันโมทนาก

เรื่องเล่าถึงการทำบุญของน้องชายที่ถวายลำอ้อยให้พระปิจจกพุทธเจ้าและได้เห็นปฏิหาริย์ โดยเขามอบส่วนบุญนั้นให้พี่ชายผ่านรสดจากลำอ้อย ทั้งสองมีความเชื่อมั่นในความดีของพระพุทธเจ้าและตั้งจิตอธิษฐานให้พลังแห่

เพื่อะโปรพระสรีระด้วยสายแห่งเสราะทั้งหลาย อันตั้งขึ้นแล้วด้วยกำลังลม ในกาลแห่งพระตาฎประทับนั่งภายในแล้ว กระเบื้องที่อดพระกันธกูให้สำเร็จด้วยทองคำอันสูปลิ้ง ทาง (กระเบื้อง) สำเร็จด้วยแก้วประพาตตอนล่าง

เนื้อหาเกี่ยวกับพระกันธกูที่ประทับด้วยความสวยงาม และการติดต่อระหว่างพระศาสดากับกูญ ซึ่งสื่อถึงหลักการของการไม่อับอายทั้งในบริบททางศาสนาและการใช้ชีวิต โดยเน้นถึงความสำคัญของการประทับที่ทรงคุณค่าในมุมมอ

ได้นิว่า พระองค์ทรงมีพระปริตอย่างนี้ว่า "ชมเป็นอันมาก ย่อมมาสู่ สำนักงานพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ในเวลาก่อนภัณฑ์ง ในเวลาหลังภัณฑ์ เมื่อชนนั้นคือเอรัลนะทั้งหลายไปอยู่ พวกเราไม่อาจห้ามได้ ถามูพี พิธีดีเตือนว

เนื้อหานี้พูดถึงการประชุมของพระศาสดาและการฟังธรรม โดยมีการกำหนดวิธีการที่ผู้สนใจจะเข้าฟังควรถือรัตนะ ถือกลับไปที่บ้านได้ รวมถึงการเน้นความสำคัญของศรัทธาในการฟังธรรม การสื่อสารผ่านคำสั่งและคำบอกกล่าวเพ

พรามณ์มีฉากทัศนะวิสัชญ์แก้วมนต์ ต่อมาวันหนึ่ง พรามณ์มีฉากทัศนะวิสัชญ์คนหนึ่งว่า“ได้ยินว่่าแก้วมนต์มีค่ามาก อันคุณูปภูมิของพระศาสดา เราจัดลึกแก้วมนต์นั้น” จึงไปสู่วิหารเข้าไปโดยระหว่างมหาชนผูมาแล้วเพ

ในเรื่องนี้ พรามณ์ได้เข้าไปถวายบังคมพระศาสดา และชื่นชมถึงแก้วมนต์ที่มีค่ามาก ในขณะเดียวกันเขาเริ่มมีความคิดเกี่ยวกับความสำคัญของความเชื่อและการอุทิศใจในแต่ละสิ่งที่มีในชีวิต เช่น รัตนะ ๗ ประการ ที่จะช

ครั้งนี้ ท้าวเธอทรงกล่าวว่า "ขอท่านกำลุกพูดทั้งหมดหลาย จงพูดจน ในที่สุดรวมคำแพงเหล่านั้น" แล้วทอดพระเนตรดลูก. ทันกำลุกพูดทั้งหลาย เห็นปานนั้น คุถขื่นแล้ว. ท้าวเธอทรงดำรัสว่า "ขุมทรัพย์ ๔ ขุม องคุนี้

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงขุมทรัพย์ ๔ ขุมที่มีอยู่ในปราสาท โดยมีการป้องกันจากยักษ์ที่แต่ละชุมประตู ซึ่งยักษ์แต่ละตัวจะมีบริวารคอยดูแลอยู่มากมาย ขุมทรัพย์เหล่านี้แบ่งออกเป็นหลายขุม มีการบรรยายถึงขนาดและคุณค่

พระเจ้าพิมพิสารพระราชทานฉัตรตั้งให้เป็นเศรษฐี พระราชาทรงพระนามว่าพิมพิสาร ทรงสดั้วว่า "ไดม่ว่า ปราสาท ฯ ชั้นซึ่งสำเร็จด้วยแก้ว" ประการ ผุดขึ้นแล้วเพื่อโสติกะ, กำแพง ๓ ชั้น "ชุมประดูู ชุม ขุมทรัพย์ ฯ

เรื่องราวเกี่ยวกับพระเจ้าพิมพิสารที่ทรงพระราชทานตำแหน่งเศรษฐี และการสร้างสรรค์โอกาสให้กับบุคคล ผู้ถือว่าโสติกเศรษฐี มีหญิงผิงที่มีบุญธรรมทำให้ชีวิตมีความสมบูรณ์ การเชื่อมต่อกับเทพน่านางจากอุตตรกุรุทวี

พระเจ้าพิมพิสารมีพระประสงค์จะชมปราสาท เมื่อหาชนคือเอาผ้าอาภรณ์และทรัพย์ตามความปรารถนาไปอยู่อย่างนั้น พระเจ้าพิมพิสารมีพระประสงค์จะทอดพระเนตรปราสาทของโโลติศรีเศรษฐี นั้นบ้าง เมื่อหาชนมาอยู่จึ่งไม่ได้โ

เรื่องนี้เล่าถึงพระเจ้าพิมพิสารผู้มีความต้องการชมปราสาทของโโลติศรีเศรษฐี เมื่อมีโอกาส พระราชาและข้าราชบริพารได้เดินทางไปชมปราสาท ซึ่งมีความงดงามและท่านโสภิณเศรษฐีได้รับเกียรติในการต้อนรับพระราชาอย่างย

ท้าวเธอทรงสำคัญว่า “โอ คิดนี้” จุดขอไว้เพื่อการจับเรา” จึงไม่อาจเพื่อจะเสด็จพระราชดำเนินไปได้ โสดิกะกราบบอกว่า “บ้านแต๋ส้มติมเทพ นี้มีใช่ขอ ขอพระองค์จงสมดังมา บ้างหลังข้าพระองค์” แล้วได้เป็นผู้นำเสด

เรื่องราวในบทนี้กล่าวถึงการเสด็จของพระราชาอชาตศัตรูและการใช้ชีวิตของเศรษฐีภายในปราสาทที่สร้างจากแก้ว โดยมีการเตรียมการสำหรับการเสวยพระกระยาหารเช้าที่พิเศษและมีการสนทนาระหว่างพระราชากับเศรษฐีในบรรยากาศ

พระราชาประทับใจในบ้านโคติกเศรษฐี ครั้งนั้น พวกบูรณะถวายค้านสำหรับล้างพระพักตร์เท้าของเจ้า แล้วค้อนข้าวปายาสเปียกจากกานชนะทองคำที่มีค่าใส่เส้น วางไว้ตรงพระพักตร์ พระราชทรงเริ่มจะเสวยด้วยสำคัญว่า "เป็น

เรื่องเล่าจากคาถาธรรมบทนี้เผยให้เห็นถึงคำสอนเกี่ยวกับการบริโภคและความเข้าใจในคุณค่าของอาหาร พระราชามีโอกาสเสวยอาหารในบ้านโคติกเศรษฐี ซึ่งไม่ใช่เพียงแค่โภชนะแต่ยังนำความสุขและความรู้สึกดี ๆ มาสู่พระองค