หน้าหนังสือทั้งหมด

การทำความเห็นแจ้ง
193
การทำความเห็นแจ้ง
ประโยค - ปัญญามนต์ปลาทากา อรรคถาพระวันนา ปริวาร วันนที 906 สองบทว่า จ จ ปฏูพารุกิโล โโต ได้แก่ เป็นผูไม่ ฉลาดในค่ำต้นและคำหลัง. คำที่เหลือในบทที่จบง นับว่าขึ้นทั้งนั้น เพราะเป็นคำที่ควร ทราบโดยปฏิบัต
เนื้อหาเกี่ยวกับการทำความเห็นแจ้งในวินัยกรรมและการวินิจฉัยในฐานะวิมังวัด โดยเน้นถึงความสำคัญของการแสดงอาบัติและความแตกต่างระหว่างคำว่า อนาปฏิญญา และ อเสนานามินา โดยใช้ตัวอย่างจากพระธรรมในการทำความเข้า
ปัญญาอันสมดุลในพระวินัย
194
ปัญญาอันสมดุลในพระวินัย
ประโยค - ปัญญาอันสมดุล ปาลากา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัดนา - หน้าที่ 907 บทว่า มโนมานาเสน มีความว่า ทำความเห็นแจ้งด้วยเท็จ ไว้ในใจ กล่าวคือคิดไว้ ได้แก่ แสดงอาบัติด้วยจิตเท่านั้น หาได้ สิ้นวาจาไม่.
เนื้อหาเกี่ยวกับความหมายของคำและบทในพระวินัยในพระไตรปิฎก โดยเน้นการแสดงอาบัติและความเข้าใจในแง่มุมต่างๆ ของภิญญ์ในแต่ละลัทธิ นอกจากนี้ยังพูดถึงการกระทำที่ไม่ควรกระทำและคำแปลบางประโยคที่สำคัญเพื่อชี้ให
การวิเคราะห์คำถามในพระวินัย
195
การวิเคราะห์คำถามในพระวินัย
ประโยค - ปัญญามนต์ปลาถากา อรรถถภาพพระวินัย ปริราว วัณณา - หน้า ที่ 908 [ว่าสะถามปัญหา] สองความว่า มนุฏฏกะ โมมุฏฏกะ มีความว่า เพราะความ เป็นผู้ิง เพราะความเป็นผู้มงาย จึงไม่สามารถทั้งเพื่อจะตอบแก้ ทั
บทความนี้เสนอการวิเคราะห์คำถามในพระวินัยซึ่งอธิบายถึงความไม่สามารถในการตอบของผู้ที่มีอาการมงาย พร้อมทั้งการเข้าใจความหมายของมุสาวาท และวิจัยในญาณวาทวัดที่มุ่งเน้นถึงธรรมะในมุสาวาทและเหตุผลที่เกี่ยวข้อ
การศึกษาพระวินัยและอาบัติในพระพุทธศาสนา
196
การศึกษาพระวินัยและอาบัติในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปฏิทินมนต์ปลาถาก อรฺถกถาพระวินัย ปิราว วัณณา - หน้าที่ 909 กำจัด ด้วยพรซิทธ noิดมีมุ a เป็นสังคามีสถามิ มุสาวาทที่ภิญ กล่าว (อภิวาทริมนุษย์ธรรมที่ไม่ม) โดยปรียายแก่บุคคลผูเข้าใจ ความ เป็นคำ
เนื้อหาว่าด้วยการศึกษาและทำความเข้าใจพระวินัยที่สำคัญสำหรับภิกษุ โดยอธิบายถึงบทบาทของพระวินัยธรในการกำหนดธรรมมะที่ควรปฏิบัติและอาบัติที่อาจเกิดขึ้นเมื่อไม่ถามหรือไม่ฟังคำสอนของพระวินัยธร เช่น การเหตุต
ปัญญาคมันตปลาสิกา อรรถกถาพระวินี ปริวาร
197
ปัญญาคมันตปลาสิกา อรรถกถาพระวินี ปริวาร
ประโยค - ปัญญาคมันตปลาสิกา อรรถกถาพระวินี ปริวาร วันเณา หน้าที่ 910 ภิญญาอญต้องอาบัติ เพราะนอนร่วมเรือน เพราะความเป็นผู้ลับได้. อันนี้ภิญญาอญต้องอาบัติ เพราะความเป็นผู้มีความสำคัญว่า ควรในของที่ไม่ค
เนื้อหาเกี่ยวกับการอาบัติของภิญญาอญในบริบทของความผิดทางพระวินัย โดยเน้นถึงประโยชน์ที่จะได้รับและการตกลงโทษตามบทบัญญัติ เรื่องนี้สำคัญต่อการศึกษาและการเข้าใจหลักธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะพระอภิธรรม ที
ปัญญามีตนปลาทากา
198
ปัญญามีตนปลาทากา
ประโยค - ปัญญามีตนปลาทากา อรรถถคพระวันนิ ปวีร วัดนา - หน้าที่ 911 ถามว่า "ภูกุผสมพึ่งทำกรรมแก่กุษณีผู้ประกอบด้วยองค์เท่าไร พระเจ้าขา?" บทว่า น สกุณฑูปโพ มีความว่า ไม่ควรถ่ามเรื่องราวต่างโดยเรื่องควร
บทความสำรวจแนวคิดเกี่ยวกับปัญญาที่มีอยู่ในธรรมวินัย โดยใช้คำสอนจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับองค์ประกอบของความรู้และปัญญาที่เป็นบรรลุญาณแตกฉาน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการใช้สติในกระบวนการพิจารณาจิต ทำใ
ปัญญามสมันตปาปากิรา อรรถคาถาพระวินัย ปริวาร
199
ปัญญามสมันตปาปากิรา อรรถคาถาพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญญามสมันตปาปากิรา อรรถคาถาพระวินัย ปริวาร วันอาทิตย์ - หน้าที่ 912 ด้วยอำนาจผลอธิฏิ ๔ อย่าง คำที่เหลือในบททั้งหมดจะนี้แห กิฏฐุสิฏฐวัด วัดเนฎษ จบ. [ว่าด้วยองค์แห่งมุงผุณราวแก่สูตรพิเศษ] วินิ
เนื้อหาเกี่ยวกับองค์ความรู้ในพระวินัยที่อธิบายความหมายของคำในบทต่างๆ โดยเน้นที่การไม่ลาดในอรรถและบาลีทั้งหลาย รวมถึงแนวทางการใช้พยัญชนะอย่างถูกต้อง โดยมีการวินิจฉัยเข้าใจถึงอุทธุกโกสในศาสนาและวรรณกรรม
พระวินัยปริวรรต: การวินิจฉัยและพิจารณาทางธรรม
200
พระวินัยปริวรรต: การวินิจฉัยและพิจารณาทางธรรม
ประโยค - ปัญจม์สมันตปลาทก อรรถกถาพระวินัย ปริวรร เป็นกัน- หน้าที่ 913 แล้ว เพราะมีเหตุที่ก่อให้ผู้อื่นความโกรธเป็นต้นครอบงำแล้ว ย่อม ไม่รู้จักเหตุและมิใช่เหตุ ไม่สามารถจะตัดสินได้ [๒๕๔] หลากว่า อบิลมะ
บทความนี้เน้นการวินิจฉัยในพระวินัยซึ่งเกี่ยวข้องกับความโกรธและความไม่รู้จักเหตุและมิใช่เหตุ โดยเน้นการเตือนให้เกิดสติและธรรมะในชีวิตประจำวัน การเป็นอาจารย์และการแสดงธรรมในกลุ่มเพื่อให้เกิดการเข้าใจและ
วิเคราะห์คำสอนและปรัชญาในสงฆภาค
201
วิเคราะห์คำสอนและปรัชญาในสงฆภาค
ประโยค - ปัญญา สมิทปลา กฤตออรา พระวันย์ ปริวรร วัณนา - หน้าที่ 914 [ว่าด้วยสงฆภาค] หลายทว่า ปัญจิ์ อุปาลี อาการีมีความว่า สูงย่อม แตก เพราะเหตุ ๕ วิจัยฉบับในว่า กุมมุน อุกฤษเสน โรหะรโต อนสาวนาเน ส
เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์คำสอนและปรัชญาในสงฆภาค ซึ่งกล่าวถึงความหมายของปัญญาและการประกาศเกี่ยวกับการแสดงความสูงส่งในสกุลและการตีความทางศาสนา รวมถึงการจัดการกับอารมณ์และทางจิตใจของผู้ประกาศเรื่องราว
ปัญญาโมลปลาทากิ อรรถถากพระวินัย
202
ปัญญาโมลปลาทากิ อรรถถากพระวินัย
ประโยค - ปัญญาโมลปลาทากิ อรรถถากพระวินัย ปริวาร วันฉนนา - หน้าที่ 915 แล้วให้ชลลากว่า "พวกท่านจงจับชลลากนี้..." ก็ในอาการ ๕ อย่าง ก็กรรมเท่านั้น หรือออุทกเทส เป็นสำคัญ ส่วนการแถลงการประกาศและการให้บร
ในบทนี้มีการกล่าวถึงการแถลงและการประกาศในทางศาสนา โดยมีการพูดถึงอำนาจและกรรมรวมถึงอุทกเทสอย่างละเอียด เพื่อให้เกิดความเข้าใจและการปฏิบัติอย่างถูกต้องตามหลักธรรม นอกจากนี้ยังยกตัวอย่างการทำกรรมและขอให้
การศึกษาในสังสารวัฏและปัญญา
203
การศึกษาในสังสารวัฏและปัญญา
ประโยค - ปัญญามีตปลามัก อรรถกพระวันอิ ปริวาร วันฉนา - หน้า ที่ 916 [ว่าด้วยสังสารวัฏ] บทว่า ปญฺญูเตฏ มีความว่า วัฏชนัง เราปญฺญูติแล้ว, ปญฺญูติไว้ที่ไหน? ในวิตัตถะนะ จริยอยู่ วัตร ๑๔ หมวด พระ ผู้มีพร
เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับความหมายของปัญญาในบริบทของสังสารวัฏ โดยกล่าวถึงบทบาทของพระผู้มีพระภาคในพระพุทธศาสนา การรักษาความสมดุลของอารมณ์ และความแตกแยกที่เกิดขึ้นในสังสาร การทำความเข้าใจในชีวิตและการกระทำ
การศึกษาเกี่ยวกับภิกษุผู้ฉลาดสงฆ์
204
การศึกษาเกี่ยวกับภิกษุผู้ฉลาดสงฆ์
ประโยค - ปัญจมิตะปลากาก อรรคถาพระขันธ์ ปริวาร วันนาว ฯลฯ ที่ 917 [ว่าด้วยภิกษุผู้ฉลาดสงฆ์] วิศิษฎ์ในสังฆภัณฑ์ทั้ง ๒ พึงทราบดังนี้: หลายท่า วิสิษฐ ทิวฺุ กุมมฺม มีความว่า ภิกษุเป็นผู้ มีความเห็นในอรรถเ
บทความนี้กล่าวถึงการศึกษาของภิกษุผู้ฉลาดในสังฆภัณฑ์ โดยเน้นการแสดงอรรถและอำนาจกรรมที่มีความสำคัญในพระบาลี ภิกษุผู้มีความเห็นที่ชัดเจนในอรรถเป็นการส่งเสริมความเข้าใจในคำสอนทางพระพุทธศาสนา โดยเสนอตัวอย่
บทวิเคราะห์การไหว้ในพระวินัย
205
บทวิเคราะห์การไหว้ในพระวินัย
ประโยค - ปัญญามันปลากิการ อรรถถาคพระวินัย ปริวาร วัณฒนา - หน้าที่ 918 บทว่า วิญญูพยากรณ ได้แก่ แก้ไข้ปัญหา บทว่า ปริมาณเมธี ได้แก่ ย่อมกำหนด คือ ย่อมแสดง ย่อมกล่าว คำที่เหลือในวรรคนี้ ดังนี้ [ว่า
บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดและคำสอนในพระวินัยเกี่ยวกับการไหว้ โดยเน้นถึงบุคคลที่ไม่ควรไหว้ เช่น ผู้ที่ไม่เอาใจใส่ในการไหว้ หรือผู้ที่มีความคิดฟุ้งซ่าน ซึ่งจะได้รับการอธิบายอย่างละเอียด รวมถึงบทความยังเน้น
ปัญจมะปลากาก อรรถกถามพระวินัย
206
ปัญจมะปลากาก อรรถกถามพระวินัย
ประโยค - ปัญจมะปลากาก อรรถกถามพระวินัย ปริวาร วัณณะ - หน้าที่ 919 บทว่า อุณจิตฺโต มีความว่า บุคคลผู้อื่นสงฆ์ยกวัด ด้วย อุณฺเขนิยกรรม แม้ทั้ง ๑ อง อย่าง ไม่ควรไหว้ แต่นบุคคล ๔ จำพวก อันสงฆ์องค์โทษด้วย
บทนำเสนอถึงความไม่ควรในการไหว้บุคคลในบริบทของพระวินัย โดยเน้นถึงกลุ่มบุคคลที่ควรไหว้และไม่ควรไหว้ ซึ่งเป็นหัวข้อที่มีความสำคัญในเรื่องการปฏิบัติศาสนา การขอบคุณ และการเคารพในรูปแบบต่างๆ. นอกจากนี้ยังกล
การวินิจฉัยในพระวินัย
207
การวินิจฉัยในพระวินัย
ประโยค - ปัญญาอมตะปลากาก อรรถกถาพระวินาย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 920 [๕๕๓] สมุฏฐาน วินัยนา วินิจฉัยในคำว่า อติฏฺโค อาปุชฺชาติ เป็นคำที่ พึงทราบ ดังนี้ :- ภิกษุผู้อก้ลาก แต่ต้องโทษตามพระบัญญัติ มีสติไล
บทความนี้กล่าวถึงการวินิจฉัยในคำว่า อติฏฺโค และ อาปุชฺชาติ โดยแบ่งแยกออกเป็นกรณีต่างๆ ที่เกี่ยวกับภิกษุผู้มีจิตใจและการกระทำ. เมื่อดำเนินการภายใต้กฎระเบียบทางวินัยมีการประเมินความจงใจและความผิดที่เกิด
ปัญญาและจิตในพระพุทธศาสนา
208
ปัญญาและจิตในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญา สมุทานปลากาก อรรถถกพระวินัย ปริวาร วัดฉนา - หน้าที่ 921 "เราทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้า" แสดง (อานัติ) ชื่อว่ามีจิตเป็นอุคศดอ. ถึงความเสียใจแห่งสง คำว่ามีจิตเป็นอุคศดอ. เมื่อออกด้วยดินว
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของจิตในแนวทางพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการมีจิตเป็นอุคศดอเพื่อป้องกันอาบัติและรักษาเตรียมตัวในการนอนร่วมเรือน ข้อความยังชี้ให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างจิตกับการปฏิบัติในธรรม แล
อภิธรรมคาถาสังคณีวัดนนา
209
อภิธรรมคาถาสังคณีวัดนนา
ประโยค - ปัจจุบันสมันตปลากก อรรถถพรพระวัน ปริวาร วัดนนา - หน้าที่ 922 [๕๕๕] อภิธรรมคาถาสังคณีวัดนนา วิจัยฉบับวิชาชาการว่า คาถาปฏิโตโย กถา เป็นอาทิ พิ้งารดังนี้:- [อาบิตทางเป็นต้น] บาลคาถาว่า ฉ อปฏิโต
บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับอภิธรรมคาถาสังคณีวัดนนา ซึ่งนับว่าเป็นหลักฐานทางวิชาการสำคัญในแวดวงของอภิธรรม โดยกล่าวถึงคาถาปฏิโตโย และการใช้อภิญญาสมบูรณ์ในพระพุทธศาสนา รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับอาบัติและการล
การศึกษาพระอรรถตถาในสังฆทาน
210
การศึกษาพระอรรถตถาในสังฆทาน
ประโยค - ปัญญา สมันตาปาลากา อรรถตถาพระวันวิ ปิติรา วันนต์นา - หน้าที่ 923 เมื่อด้วยกายถูกกัน เป็นกุลลัจฉะ เพราะของที่ชัดไปกับของเนือง ด้วยกายถูกกัน เป็นทุกข์ เพราะจั๋วยนี้มือ เป็นปัจฉิมยี [อานิตพระอุณ
บทความนี้นำเสนอเนื้อพบการศึกษาพระอรรถตถา โดยมุ่งเน้นเรื่องต่างๆ เช่น การอาบัติตลอดราตรี และความสำคัญของกายถูกกันในการใช้ชีวิตของภิกษุ. นอกจากนี้ยังพูดถึงการแบ่งประเภทอาบัติ และความสำคัญของการแสดงอาบัต
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร: บทที่เกี่ยวกับอาบัติต่างๆ
211
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร: บทที่เกี่ยวกับอาบัติต่างๆ
ประโยค - ปัญจมะสมินตปลากาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันอนา - หน้าที่ 924 [มูลแห่งวันเป็นต้น] หลายบ tumb วิรสุส เทว มูลานิ มีความว่า (มูลแห่งวันีย มี ๒ คือ) กาย ๑ วา๔๑. หลายบ tumbว่า ครุภา เทว จุดตา ม
เนื้อหานี้กล่าวถึงอาบัติในพระวินัยที่มีการแบ่งประเภทเป็นหลายแบบ โดยกำหนดชี้แจงถึงอาบัติที่หนัก เช่น ปาราชิกและส่งมาทิสสส พร้อมทั้งการระบุวิธีการของภิกษุเมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน เช่น การเข้าไป
พระกาลเวลาและการพูดภิกษุในพระธรรม
212
พระกาลเวลาและการพูดภิกษุในพระธรรม
ประโยค - ปัญญามนต์ปลาศากา อรรถถภพระวันบัน ปริวาร วันนา - หน้าที่ 925 ดูลลาจีในอย่างเท่า 1, เป็นสังฆามัสเสส ในอย่างเท่า 2." สองบงว่า เอกมัส ดูลลจูเจิ มีความว่า (ภิญญูอ่มต้อง ดูลลาจี เพราะเนื้อแห่ง
เนื้อหาพูดถึงขอบเขตและข้อบังคับของการพูดของภิกษุในพระธรรม รวมถึงรายละเอียดของอาบัติที่เกิดขึ้นจากการพูดในสถานการณ์ต่าง ๆ เช่น การพูดในกลางวันและกลางคืนที่ส่งผลต่อศีลของภิกษุ รวมถึงการปฏิบัติตนให้ถูกต้