ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 382 / 946

ประโยค - ปฐมมันปาสักษาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 213 [บทสรุปปฏิภาณ] คำว่า "ถูกของท่านผู้มีอายุทั่งหลาย ธรรม คือ …

บทความนี้ศึกษาเกี่ยวกับปาราชิก ๔ และอธิบายถึงลักษณะของกลุ่มภิกษาและภิกษุณีที่เกี่ยวข้องกับปาราชิก รวมทั้ง ๒๔ ประเภทที่กล่าวถึงในพระบาลี และความแตกต่างระหว่างผู้มีสภาวะวัตถูวิบัติ เมื่อทำการบรรพชาก็ต่า

ประโยค(๑) - ปฐมมันตปสาคทากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ ๒๑๔ บุคคล ๑๑ จำพวกเหล่านี้ และบุคคลผู้เป็นสมาชิก ๔ ข้างต้น ซ…

บทความนี้สำรวจเกี่ยวกับอนุลโปลสมาชิกในพุทธศาสนา และการจัดกลุ่มของบุคคลที่เกี่ยวข้อง ซึ่งรวมถึงนางภิญูณีและการนำเสนอธรรมที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกต่างๆ ในพระพุทธศาสนา ที่ โดยหลักการและความรู้ที่ได้มาทำให้ส

ประโยค - ปฐมผันคำปาสิกาแปลภาค ๑ - หน้าที่ 215 สังวาส ต่างโดยประเภท มีอุโบสถ ปวงฺ อุปโมทฺและ สังมรรคมกับด้ว…

ในหน้าที่ 215 ของปฐมผันคำปาสิกา มีการพูดถึงประเภทของสังวาสต่าง ๆ โดยมีการกล่าวถึงอุโบสถและภิกษาที่ไม่มีสังวาส โดยยกตัวอย่างเหตุการณ์และการถามตอบเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ในปราชญ์ ๔ สังวาเหล่านี้ให้เห็นควา

ประโยค - ทุเดย์สนับสนับสนู่กานเปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 1 สมเด็จพระสาธิกาสิทธิบารมี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภาค…

เศรสันตวรรณนาเป็นข้อความเกี่ยวกับการพระราชบัญญัติและการพรารณานานในพระธรรมสังคหทกาย์ โดยมีการกล่าวถึงบรรยากาศในสมัยนั้นที่พระผู้มีพระภาคเจ้าอาศัยอยู่ในพระเชตวัน อาคารของอานาคินทกคูฐี ซึ่งมีบทบาทสำคัญต่

ประโยค- ทุติยสัมผัสจากกาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ ๒ คำว่า อนุริโภ ความว่า เป็นผู้มีจิตฟุ้งซ่าน คือ ถูกความรำ ร้…

บทความนี้พูดถึงทุติยสัมผัสจากกาเปล โดยเฉพาะคำว่า 'อนุริโภ' ที่หมายถึงผู้มีจิตฟุ้งซ่าน และ 'อุทธฏ ฯ' พร้อมตัวอย่างเพื่ออธิบายความหมายต่างๆ คำอธิบายเกี่ยวกับการมีสติในกิจกรรมประจำวัน เช่น การบริโภคหรือก

ประโยค - ทุ่งสนิมปลาสำหรับกแนภ ภาค 1 - หน้าที่ 3 ความเกลี้ยง คือ ความเป็นผู้มีจิตฟุ้งซ่าน ด้วยอำนาจแห่งคว…

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับความเกลี้ยงและกรรมฐานในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงการทำลายกามารมณ์และการฝึกจิตเพื่อการพัฒนาทางจิตวิญญาณ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงวิธีการพูดคุยของภิกษุในช่วงกลางวันและกลางคืน ซึ่งแส

ประโยค(ค) - ทุติยสมบูรณ์ปาลาสิกานกะ ภาค ๑ - หน้า ที่ 4 อย่างอื่น แล้วจึงจำวัด. เมื่อมีอีกกุฎิทิรททำเช่นนั…

เนื้อหาเกี่ยวกับการมีสติสัมปชัญญะในการดำเนินชีวิตและการพิจารณาเจตนาในความฝัน โดยพระผู้พระภาคเจ้าทรงอธิบายถึงความสำคัญของเจตนาและการดำเนินการภายในพระธรรม ซึ่งการเร่งสัมพันธ์กับการวางหลักฐานทางธรรม ศึกษ

ประโยค - ทุ่งสมชื่อปาตำสักกินเปล ภาค 1 - หน้าที่ 5 จงใจ ของการปล่อยสุกนะนั้น มีผุอะไร; เหตุนี้ การปล่อยสุก…

ในบทความนี้พูดถึงการปล่อยสุกในมุมมองของพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความจงใจและภิญญาในการรับรู้และการกระทำขณะปล่อยสุก การเชื่อมโยงระหว่างอาการจิตใจและเจตนาในกระบวนการปล่อยสุกนี้บ่งชี้ว่าการกระทำแต่ละครั้งมี

ประโยค- ทุติยสัมผัสจากกะเปลาภ - หน้าที่ 6 สีนี้ พึงทราบความต่างแห่งสีนี้สีเขียวเป็นต้น โดยความต่างแห่งที่อ…

เนื้อหาพร้อมเสนอข้อมูลเกี่ยวกับความแตกต่างด้านสีและฐานะของลูกกะจากคำสอนของพระอาจารย์ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความสำคัญของการปล่อยและการเคลื่อนที่จากฐานะ พร้อมรายละเอียดเกี่ยวกับกายและน้ำสมภพ การที่พระผู้

ประโยค - ทฤษฎีสมดุลตามคำแปล ภาค ๑ - หน้า 7 ---------------------------------------------------------------…

เอกสารนี้พูดถึงการเคลื่อนที่ของอสุจิและผลกระทบต่อคลองปัสสาวะ ในบริบทของหลักคำสอนทางพุทธศาสนา พร้อมด้วยการอธิบายเกี่ยวกับการฝันและสาเหตุที่อาจทำให้เกิดความฝัน สาระสำคัญเกี่ยวกับอาบัติระหว่างการปล่อยอสุ

ประโยค- ทุติยสัมผัสบาสำหรับสิกขา ตอน 8 เพราะเทวาสังหาร ณ เพราะบุพพนิมิต ๑. บรรดาเหตุ ๔ อย่างนั้น คนผู้มีธา…

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับความฝันและการตีความตามหลักธรรม โดยอธิบายถึงความฝันที่เกิดจากธาตุกำเริบ การนำเข้าอารมณ์ต่าง ๆ โดยเทวา และความสัมพันธ์ระหว่างบุญ บาป และความฝันที่เกิดจากบุพพนิมิต นอกจากนี้ยังกล่

ประโยค- ทฤษฎีสมดุลสภาวะกาล- ภาค ๑- หน้าที่ 9 จริงโดยส่วนเดียวเอ. ความแตกต่างแห่งความฝัน แม้เพราะ ความแตกต…

เนื้อหาเกี่ยวกับความแตกต่างของความฝันและการหลับฝัน โดยนำเสนอมุมมองทางพระธรรมชาติ ที่กล่าวถึงการเห็นและการไม่เห็นในขณะที่ฝัน รวมถึงการฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ทางจิตใจซึ่งมีผลต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในความฝัน ผู้เขียนได

ประโยค (ตอน) - ทฤษฎีสมดุลสาสตร์กลกแม่อปล เธอกล่าวไว้ว่า "มหาพิชิต ! คนถูกความหลับดูดลึกลงลับรอบงำ จิงฝันแล…

ในงานนี้ได้กล่าวถึงทฤษฎีสมดุลสาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับความฝัน ในการตีความและการกระทำที่ฝันถึง โดยอธิบายประเภทของความฝันที่เกิดจากจิตที่ดีกับจิตที่ไม่ดี นอกจากนี้ยังกล่าวถึงตัวอย่างความฝันที่เกี่ยวข้องกับ

ประโยค(ตอน) - ทัศนสมันดปาถากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 11 ผู้ศึกษาพิงทราบสัมพันธ์ในศิลาแมนนี้อย่างนี้ว่า "การปล…

ในเนื้อหานี้พูดถึงความหมายของคำว่า สังฆทัสส ในศาสนาพุทธ ซึ่งมีการอธิบายถึงความสัมพันธ์ของกรรมในพระพุทธศาสนา และการปล่อยลูกว่าเกี่ยวข้องอย่างไรกับการให้และการออกจากอาบัติ โดยอธิบายถึงประโยชน์ต่างๆ ที่เ

ประโยค - ทูตสนัปสถานกเกลาศ กาด - หน้าที่ 12 "อาบัติใดที่เรากล่าวว่า สังฆทิขาส, ท่านองค์ฟัง อาบัตินัน ตามที…

บทความนี้กล่าวถึงอาบัติในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งอธิบายถึงสังฆทิขาสและวัตถุประสงค์ของอาบัติที่เกี่ยวกับการปล่อยลูกนก โดยใช้หลักการและความเข้าใจจากคำสอนของพระพุทธเจ้าที่วางไว้ให้กับภิกษุ เพื่อให้

ประโยค(ตอน) - ทัศสนับสำจักกาเปล ภาค ๑ - หน้า 13 บ้าง ในรูปภาพนอกบ้าง ในรูปทั้งหมดสองบ้าง พึงแอ่นเอาในอากาศ…

เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวกับความสำคัญของการแสดงและการปล่อยในรูปแบบต่างๆ พร้อมอธิบายการเชื่อมโยงระหว่างเวลาและการประสงค์ในงานทางศาสนา โดยเน้นว่าการเข้าใจและกระทำตามนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งในงานที่ประกอบด้วย

ประโยค (ตอน) - ดูดซับสนับปาสำหรับกิเลา กาล - หน้าที่ 14 บทว่า อนุปานิน คือ ในรูปต่างชนิด มีช่องลูกกลาตาประ…

บทนี้วิเคราะห์การเคลื่อนที่ภายในกิเลาในรูปแบบต่างๆ โดยการใช้ความพยายามในการสร้างการเคลื่อนที่ที่เกิดจากอนุปานินและการประสมประสานกับความเข้าใจในกิเลา นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างองค์ชาตและค

ประโยค (ตอน) - ทฤษฎีสนับปาสำหรับกะเปลภาค - หน้าที่ 15 คำว่า อโรโก วิภาสามี ความว่า เราให้ลูกกะเคลื่อนแล้ว…

บทความนี้เกี่ยวกับการให้การเคลื่อนและการให้ทานแก่สัตว์เล็ก เช่น แมลง เพื่อเสริมสร้างสุขภาพและเป็นบุญ เหตุผลและหลักการที่นำเสนอให้เราเข้าใจถึงความสำคัญของการปล่อยให้และการทำทานแก่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ โดยมี

ประโยค - ทู้ถมสนปากกาเปล กาด - หน้าที่ 16 อย่างนี้ว่า "เราจักรู้ก่อนว่า สุกกะที่เราปล่อยแล้ว จักเป็นสีเขี…

ในเนื้อหาได้มีการกล่าวถึงการเคลื่อนที่ของสุกกะในบทบาทต่าง ๆ โดยอธิบายถึงอาการของภิฏฐูที่เกี่ยวข้องกับการเล่นและความพยายามในการกระทำที่ถูกต้องด้วยอำนาจแห่งภายใน. พระผู้มีพระภาคจึงชี้ให้เห็นถึงลักษณะและ

ประโยค- ทฤษฎีสนับสนิปาสาหกาเปล คำ - ห้ามที่ 17 สูในปัญหาทั้ง ๔ นี้ บัญฑิตพึงนำเอาบัติสองพันตัวออกแสดง แสดง…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการศึกษาทฤษฎีสนับสนุนปาสาหกาเปล โดยกล่าวถึงการจัดการกับอาบัติที่เกิดจากการกระทำของภิกษุ โดยมีการอธิบายถึงการปล่อยลูกกะสี่เขียวและลูกกะสี่เหลืองเพื่อประสงค์ความไม่มีโรค ทำให้เกิดอาบั