สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 224 / 295

ประโยค - พระปิยมปฏิญญาแปลภาค ๙ - หน้าที่ ๖๑ ๑๑. เรื่องเศรษฐีผู้ไม่มีบุตร [๒๕๕๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระนครวัน ทรงปรารภเศรษฐี ผู้ชื่อว่าอุปตะคะตราสะธรรมเทสนานี่ว่า "หนนิติ โภค

ในบทนี้พูดถึงเศรษฐีที่ไม่มีบุตรชื่ออุปตะคะตราสะและผลของการทำกฐินที่เขากระทำ หลังจากที่พระราชาได้ยินเรื่องนี้ ทรงสนใจในทรัพย์สมบัติที่เศรษฐีมอบให้กับสังฆกุล ซึ่งนำไปสู่การตั้งคำถามถึงกรรมของทรัพย์สมบัต

ประกอบ - พระวิชามีฤทธิ์กายแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 72 [แก้ฮรรจ] พึงทราบว่านิเปนในบทว่า อญฺญาเปนต้น ในพระคาถานั้น ดังต่อไปนี้:- ก็ในกาลใด รูปมํ ฆ่าสุขในจักสรรของภิญญา ใน กาลนั้น เมื่อภิญญาไม่บังดในอารมณ์ที

เนื้อหานี้พูดถึงบทบาทของความสำรวมในอภิญญา โดยพิจารณาถึงการไม่หลงในอารมณ์ที่ไม่ปกติ ความสำคัญของการมีสติ และคุณภาพต่างๆ ที่ช่วยให้เกิดความสำรวม ซึ่งนำไปสู่การบรรลุธรรม พระอาจารย์ได้อธิบายถึงความสำรวจทา

ประโยค- พระจัมป์ที่ถูกต้องแปลภาค ๙- หน้าที่ 76 [ภิญญาทั้งหลายเติมเต็มแล้วลูกแค่พระศจาสา] ภิญญทั้งหลาย ยืนยันอยู่ในที่นั่น ๆ เห็นแล้ว จึงกล่าวว่า "ผู้มี อายุ เธอวางในพระพุทธศาสนา ทุ่มเทใจกันดิบดี (นิ่

เนื้อหาเกี่ยวกับอภิญญาที่มีการหารือในพระพุทธศาสนา โดยมีการแสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติและความสำคัญของอภิญญาในชีวิต โดยมีการยกตัวอย่างเหตุการณ์จากอดีตที่มีพระโพธิสัตว์เป็นตัวหลักในเรื่องราวนี้ การพูดถึงควา

ประโยค - พระอิฐปฏิทินฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 79 "หญิงแพทย์ในครั้งนั้น ได้เป็นนางออณวรรณา, คนรักษาประวัติเป็นภิกษุชื่อว่า ปุนะ, อามาตย์ผู้ถือเชือก ได้เป็นกัลยาณิภิกษุ, และ อามาตย์ผู้เป็นขุนคลัง ได้เป็

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายบทบาทของบุคคลในอดีต เช่น หญิงแพทย์และภิกษุ พร้อมคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เกี่ยวกับการมีสติและการสร้างกรรมดี ซ้ำยังยกตัวอย่างการเป็นบุคคลที่มีจิตใจสงบและห่างจากความวุ่นวาย สิ่งเหล

ประโคม - พระจั้มปิฎกถอดคำแปล ภาค ๙ หน้า 80 [แก้ถอรณ] บรรดาบเหล่านั้น ว่า เหตุสงฺญิโต ความว่า ชื่อว่า ผู้มีมืออันสำรวมแล้ว เพราะความไม่มีกานอันมือเป็นต้น หรือกร ประทานสัตว์เหล่านี้เป็นต้นด้วย นัยแม้ในบ

ข้อความนี้กล่าวถึงการสำรวมในด้านต่างๆ ตามคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการควบคุมมือ วาจา และจิตใจ เพื่อให้เกิดการพัฒนาหรือการฝึกฝนทางจิต ซึ่งมีความสำคัญในการดำเนินชีวิต เพื่อให้เป็นผู้ที่มีสัมมาทิฏฐิแล

ประโบค - พระปิยัมปฏิทัฏแปล ภาค 9 - หน้า ที่ 90 "พระเจ้าขา ภิกขูนี้" บริโภคาลาและลักการที่จะเกิดขึ้นแก่วพระเทวบุตร, เธอเป็นฝ่ายของพระเทวบุตร." พระศาสดา รับส่งให้เรียกฤกษ์นนทมแล้ว ตรัสถามว่า "ได้ยิน ว่

บทสนทนาระหว่างพระศาสดาและภิกษุเกี่ยวกับการเสวนาและวิธีมองลักษณะของผู้อื่น, พระศาสดาได้สั่งสอนภิกษุเกี่ยวกับการวิเคราะห์ถึงการมองลักษณะท่าทาง, จนก่อให้เกิดการเรียนรู้เกี่ยวกับคุณธรรมและการรู้จักตัวเองจ

ประโบาย - พระธรรมปิฏกถอดกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 94 นั่งบริโภคอยู่หน้าประตู เขาไม่เห็นพระศาสดาผู้ประทับยืนอยู่ที่ประตู ส่วนบางพราหมณ์ของเขา กำลังเล็งดูเขาอยู่ เห็นพระศาสดา จึงคิดว่า "พระมหาอุตรนี้ ถวายท

ในบทนี้มีการบรรยายถึงภาพของพระศาสดากำลังประทับอยู่ที่ประตู ในขณะที่พราหมณ์และนางพราหมณ์คอยสังเกตการณ์ พราหมณ์เห็นพระศาสดาและมีความคิดเกี่ยวกับการถวายทาน ภาพการณ์นี้สะท้อนถึงความเคารพในพระธรรมและความสำ

ประโคด - พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97 ธรรมะแก่นทั้ง ๒ นั้น ย่อมควร" แล้วจึงทรัศว่า "พระมหาน บุคคลผู้ไม่กำหนด ไม่ของอยู่ในมานุสูร ชื่องว่า เป็นฎีกุ" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ความยึดถือใ

ในบทนี้กล่าวถึงธรรมะแก่นสองประการว่า ควรยึดถือในการดำรงอยู่ ส่วนเฉพาะเจาะจงในมานุสูร โดยพระมหานได้ตรัสเกี่ยวกับการไม่เศร้าโศกที่เกิดจากความเข้าใจในนามรูปที่มีการเสื่อมสลายเมื่อไม่ยึดถือในสิ่งเหล่านั้น

ประโคม - พระจัมเปถูกฏอแปล ภาค ๙. หน้า ที่ 108 ผู้มีปัญญาในพระศาสนานี้. เธอจงควบมิตรที่ดีงาม มือถือวีอันหมดจด ไม่เกี่ยวอรัน. ภิกษุพึงเป็น ผู้ประพฤติในปฏิสังขาร พึงเป็นผู้ลาภในอาจาระ; เพราะเหตุนัน เธอจ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการประพฤติของพระภิกษุในพระศาสนาและความสำคัญของเมตตาในการบำเพ็ญเพียรเพื่อเข้าถึงพระนิพาน การเป็นผู้ที่ประพฤติตามอาจาระและในปฏิสังขารจะนำไปสู่ความสุขที่แท้จริง การดำเนินชีวิตด้วยเมตตาจ

ประโยค - พระธีรมาทัศนูปถัมภ์ภาค ๔ - หน้าที่ 111 บทพระคาถา ว่า สุขญาณวาร์ ปฏิจจสุส คือ ผู้ไม้อะพระ กัมมุฐานนันอยู่ ด้วยการทำพระมุฏฐานในใจในโอกาสที่ส่ง บางแห่งนั้น และ. บทว่า สนฺตุจตุรส คือ ผู้มึตอันส

เนื้อหาในพระธีรมาทัศนูปถัมภ์ภาค ๔ นี้ กล่าวถึงการทำความเข้าใจในพระคาถา สุขญาณวาร์ และอธิบายถึงความยินดีในสมบัติ ๘ รวมถึงการทำกรรมในอารมณ์ต่าง ๆ รับรู้ถึงความเกิดและความเสื่อมไปของสิ่งต่าง ๆ ตามธรรม ซึ

ประโยค - พระธัมมทัตถุถวายแปล ภาค ๔ - หน้า 120 [ภิญญูอุปบาทสอบตนเองน้อมระงับความฉุน] *พระนั่งคุกูลเถระนั้น อาศัยถกสิกขากระซึ่งเกิดขึ้นเพื่อพระ พุทธเจ้าทั้งหลายสิ่งยึดครองขึ้นแล้ว เมื่อไม่สามารถพอจะ บรร

เนื้อหาเกี่ยวกับพระธัมมทัตผู้นั่งคุกูลเถระที่ผ่านการสอบตนเองและการบรรลุพระอรหัตผล ผ่านการให้โอวาทตนเองและการควบคุมอารมณ์ โดยมีการสนทนากับภิกษุเกี่ยวกับการพัฒนาทางจิตที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่เขาอยู่ปลีก

ปรโยค - พระถัถปุจฉาแปล ภาค ๘ - หน้าที่ 141 พระญานาคนี้แล้ว จึงจำนำน้ำนิ้มไป" ดังนี้แล้ว กล่าวว่า "มมหาราช พระอุปชฌายะให้ข้าพเจ้าจำนน้ำดื่มจากสระอาโณดกเท่านั้น เพราะ เหตุโน้น ข้าพเจ้า จึงจำนน้ำดื่มน้อ

ในบทสนทนานี้ สามเณรมีการขอนำน้ำดื่มจากสระอาโณดกที่พระญานาคอำนวยให้ สามเณรแสดงความกล้าหาญและตั้งใจที่จะนำไป รวมถึงการกล่าวถึงความสำคัญของคำพูดในพระพุทธศาสนา และการที่เทพดาในสำนักมาร่วมแสดงปฏิกิริยาต่อเ

ประโยค - พระอัชชะปิฏักฉกชูคอแปล ภาค ๘ หน้า 146 ปลิกลักษณะนั้นแล. มีคำว่าว่า "กิบบรดาสามเณรเหล่านั้น สามเณรผูเป็นชินาศส ไม่มีหรือ?" แก้วว่า "มีอยู่ แต่สามเณรเหล่านั้น ไม่ปรารถนา ด้วยคิดเห็น ว่า พวงดอก

ในบทนี้เล่าถึงความเข้าใจผิดของสามเณรเกี่ยวกับพวงดอกไม้และน้ำในสระอนันดา เมื่อพระศาสดามีพระประสงค์จะล้างพระบาทด้วยน้ำจากสระ หมายถึงการแสดงออกของศรัทธาและการสนใจในคำสอนของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่

ประโยค - พระธัมมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 148 [สมบัติย่อมสำเร็จแก่เด็ก ๆ ได้] พระศาสดา เสด็จมาแล้ว ตรัสถามว่า "ภูฏฐ์ทั้งหลาย บัดนี้ พวกเธอสนทนากันด้วยเรื่องอะไรหนอ ?" เมื่อพวกเธอ กรุณาทูลว่

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสถามเกี่ยวกับเรื่องที่พวกภูฏฐ์สนทนา เมื่อได้ยินคำตอบเกี่ยวกับชื่อ เขาจึงได้เสด็จมาแสดงธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของเด็ก ๆ ที่มีความเพียรในศาสนา พระองค์ได้บอกว่าผู้ที่ยังหนุ่มและตั้ง

ประโยค - พระธัมม์ทุทธถูกแปล ภาค ๘ - หน้า 150 วิหาร ถวายบังคมพระศาสดา กราบกูลเนื้อความนั้น. [ไม่เป็นอาบัติเพราะมิยินดีต่อท่านนั้น] พระศาสดา ตรัสเรียกกิญจังหลายมาแล้ว ตรัสถามว่า "ภิกษุทั้งหลาย ข้อ

ในบทนี้ พระศาสดาตรัสถามภิกษุทั้งหลายเกี่ยวกับการกราบบังคมพระศาสดาและความอับอายที่เกิดจากความรู้สึกต่างๆ รวมถึงการกล่าวด้วยความเลื่อมใสในพระอรหันต์ ซึ่งพวกเขาไม่รู้สึกเยินดี จากนั้นพระองค์ก็ทรงให้คำแนะ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้ที่ 152 ๒. เรื่องภิกขุภาพ [๒๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อปะทะอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภภิกษุมากรูป ศรัทธา ธรรมเทคนิคว่า "ยกท ุลยสุม ธมมุต" เป็นต้น. [พระสารีบ

ในพระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 152 พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของภิกขุที่มีศรัทธา และทำการสอนเรื่องธรรม ๒ ประการ ได้แก่ สริตบุคคมะและวิปัสสนา ผ่านการสนทนากับพระสารีบุตรเถระ ในการศึกษาธรรมมาจากมุมมองข

ประโยค-พระธัมม์ทัตถูกคอมแปล ภาค ๔-หน้าที่ 154 ๑. เรื่องมา [๒๒๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อตระทับอยู่ในพระเวสน์ ทรงปรารภความตรัส พระธรรมเทศนานี้ว่า "ยุตสุด ปร๋ ปร๋ ว่า" เป็นต้น. [มากปลอมตัวถูก

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาทรงตรัสเกี่ยวกับมารที่ปลอมตัวเข้ามาถามเกี่ยวกับการฝัง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างมารกับความบาปและความไร้ประโยชน์ของการมีฝัง. การสนทนานี้แสดงให้เห็นถึงแนวคิดที่ว่าผ

ประโยค - พระธัมมปฏิสังขรณ์ภาค ๔ - หน้าที่ 157 ผู้เดียวในป่า ชื่อว่าผู้มีจินอันกระทำแล้ว เพราะกิจ ๑๖ อย่างอัณฑนา ทำด้วยมรรค ๔ แล้ว ชื่อว่าอาหามะสมได้ เพราะไม่มีอสมะทั้งหลาย บรรลุประโยชน์อันสูงสุด คือพ

บทนี้กล่าวถึงการบรรลุพระอรหัตของพระมหาน ที่มีจินอันกระทำแล้ว และเป็นประโยชน์แก่การประชุม โดยเน้นที่กิจ ๕ ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับทุกข์ มรรค และปัจจัยประจามที่ควรได้รับการพิจารณา เนื้อหายังเจาะลึกถึงความ

ประโยค - พระอิฐมปทุติถกุาแปล ภาค ๘ หน้าที่ 170 [คนที่ควรเรียกว่านพรหมณ] พระศาสดา ทรงสับคำของภิกษุเหล่านั้นแล้ว จึงตรัสว่า "ครูธรรม ๘ ประการ เราให้แล้วแก่พระนางมหาชาดิโคดมมิ, เรา เองเป็นอาจารย์ เราเอ

ในหน้าที่ 170 ของพระอิฐมปทุติถกุาแปล ภาค ๘, พระศาสดาตรัสแสดงความสำคัญของการเว้นจากความชั่วในทางกาย วาจา และใจ โดยบุคคลที่สำรวมแล้วว่าสามารถเรียกว่าเป็นพราหมณ์ได้. นอกจากนี้ยังอธิบายถึงกรรมและผลของกรรม

ประโยค - พระธรรมปฐูถถูกแปลภาค ๙ - หน้าที่ 172 ใด ย่อมรู้ธรรม, กิเลนั้น พึงนอนอ้อมอาวารนั้นโดยเคารพ เหมือน พราหมณ์นอนอ้อมไฟอยู่จนนัน ดังนี้แล้ว เมื่อจะทรงแสดงธรรม ึงพระพรหมาว่า :- "บุคคลพึงรู้แจ้งธรรมอ

บทความนี้พูดถึงการรู้แจ้งธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแสดง และการให้ความเคารพต่ออาจารย์ที่สอนธรรม การนอนอ้อมอาจารย์เพื่อแสดงความเคารพก็ถูกยกตัวอย่างให้เห็นถึงความสำคัญ โดยเปรียบเทียบกับการนอนอ้อมไฟเช่นเด