สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 93 / 295

ว่า “พระอรหันต์” ๒. ทรงเป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่า “สัมมาสัมพุทโธ” แปลตามศัพท์ว่า ตรัสรู้ด้วยพระองค์เองโดยชอบ หรือโดยถูกต้อง เมื่อพิจารณาพระบาลีในธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ที่ว่

บทความนี้อภิปรายเกี่ยวกับคำว่า ‘พระอรหันต์’ และ ‘สัมมาสัมพุทธเจ้า’ โดยอธิบายถึงความหมายที่เกิดจากการตรัสรู้ด้วยพระองค์เองอย่างถูกต้อง สัมมาสัมพุทโธแปลว่า การตรัสรู้ด้วยความเข้าใจแท้จริง โดยอิงจากบาลีใ

หรืออนุมานเอา จึงได้ชื่อว่า “ตรัสรู้” คำว่า “ส้ม” ที่นำหน้า “พุทโธ” นั้นแปลว่า ด้วยพระองค์เอง ไม่มีผู้อื่นสั่งสอน ส่วน คำว่า “สัมมา” แปลว่า “โดยชอบ” หรือ “โดยถูกต้อง” ดังนั้น พระองค์จึงเป็น “สัมมาสัมพ

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับความหมายของตรัสรู้ในพุทธศาสนา โดยเฉพาะบทบาทของพระพุทธเจ้าในฐานะที่เป็น "สัมมาสัมพุทโธ" หรือผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ พระองค์ทรงตรัสรู้เกี่ยวกับเหตุและผลของทุกข์ สุข และสภาวะต่างๆ ผ่

ตายเกิด ซึ่งทรงบัญญัติว่า “ทุกขนิโรธคามินีอริยสัจ” หรือ “มรรคอริยสัจ” พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเรียก “นิโรธ” ว่า “ที่สุด แห่งโลก” ณ ที่สุดแห่งโลกนั้น ไม่ต้องเกิด ไม่ต้องแก่ ไม่ต้อง ตาย บุคคลที่ยังไม่ถึงท

บทความนี้พูดถึงการตีความคำว่า "นิโรธ" ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสว่าเป็น "ที่สุดแห่งโลก" โดยที่เมื่อถึงที่สุดแห่งโลกแล้ว จะไม่มีการเกิด แก่ ตาย และจะไม่ต้องหวังในโลกนี้และโลกหน้าอีกเลย ข้อความนี้จึง

ปรุงแต่ง ยังผลให้ “หยุด” ตลอดไป เป็น “มรรค” มีความหมาย ว่า เป็นเหตุน่าออกจากทุกข์ เมื่อทรงจําแนกธรรมแล้ว ก็ทรง นำไปสั่งสอนตลอดเวลาแห่งการประกาศพระศาสนา อนึ่ง ภาวะที่พระองค์ทรงเป็นที่นับถือของชาวโลกอย่

คำว่า 'ภควา' หมายถึงเหตุที่นำออกจากทุกข์ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบำบัดทุกข์ทางกายและใจให้กับผู้มาเฝ้า ภาวะที่พระองค์ได้รับการนับถืออย่างกว้างขวางและการประกาศพระศาสนาเป็นสิ่งสำคัญ การที่พระองค์มีความส

ขวาทะลุซ้าย จุดที่ด้ายสองเส้นนั้นติดกัน เรียก ว่า “กลางกั๊ก' เป็นที่ตั้งของดวงธรรมของกาย มนุษย์ เอาใจไปหยุดอยู่ตรงนั้น ถ้าหยุดตรง นั้นไม่ได้ละก็ สำรวมไม่ถูกเสียแล้ว... เมื่อตากระทบรูป ฉาดเข้าให้ มันก็

บทความนี้พูดถึงแนวคิดในการหยุดจิตที่กลางกั๊ก โดยเมื่อประสาทสัมผัส เช่น ตา หู จมูก สัมผัสกับภายนอก ย่อมมีอิทธิพลต่อจิตใจ หากจิตไม่หยุดก็จะเกิดความรู้สึกต่างๆ ทั้งดีและร้าย การไม่สามารถหยุดจิตอาจนำไปสู่

สันโดษในแง่ที่เป็นธรรมปฏิบัติของภิกษุนั้นแบ่งออกเป็น ต ประการ คือ ๑) ยถาลาภสันโดษ คือ ยินดีตามที่ได้หมายความว่า เมื่อได้สิ่งใดมาด้วยความเพียรของตน ก็พอใจในสิ่งนั้น ไม่เดือด ร้อนเพราะอยากได้ของที่ไม่ได

สันโดษในแง่ที่เป็นธรรมปฏิบัติของภิกษุนั้นแบ่งออกเป็นสามประเภท ได้แก่ 1) ยถาลาภสันโดษ คือการยินดีตามสิ่งที่ได้มาโดยความเพียรของตน 2) ยถาพลสันโดษ คือการพอใจตามกำลังและขอบเขตการใช้สอยของตน และ 3) ยถาสารุ

9 เสียงทิพย์และเสียงมนุษย์ดังกล่าวแล้ว) มหา บพิตร นี้แหละสามัญญผลที่เห็นประจักษ์ ทั้ง ดียิ่งกว่า ทั้งประณีตกว่าสามัญญผลที่เห็น ประจักษ์ข้อก่อน ๆ” “ทิพยโสต” หรือ “ทิพพโสต” หรือที่มักเรียกกันง่ายๆ ว่า “

เสียงทิพย์คือสามัญญผลจากการทำใจให้บริสุทธิ์ ทำให้จิตผ่องแผ้วและสามารถรู้ใจของผู้อื่นได้ เช่น ในเหตุการณ์ที่อาฬวกยักษ์ไปเฝ้าพระพุทธเจ้าเพื่อถามคำถามเกี่ยวกับจิตและการรู้ใจ การภาวนาช่วยให้ผู้ปฏิบัติเข้า

การงาน ตั้งมั่น ไม่หวั่นไหวอย่างนี้ ย่อมโน้ม น้อมจิตไปเพื่อ “อาสวักขยญาณ” ย่อมรู้ชัดตาม ความเป็นจริง มหาบพิตร นี้แหละสามัญญผล ที่เห็นประจักษ์ ทั้งดียิ่งกว่า ทั้งประณีตกว่า สามัญญผลที่เห็นประจักษ์ข้อก่

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการทำงานที่ตั้งมั่นและไม่หวั่นไหว เพื่อที่จะเข้าใจอาสวักขยญาณ ซึ่งนำไปสู่การรู้ชัดตามความเป็นจริง การหยั่งรู้แด่สิ่งอัศจรรย์ในศาสนาเป็นชื่อนี้ ซึ่งช่วยในการปลดปล่อยจิตจากอาส

ได้ตรัสตอบไว้อย่างชัดเจนแล้วในสามัญญผลสูตร จากพระสูตรนี้ เราสามารถสรุปเป้าหมายชีวิตมนุษย์ได้ ๓ ระดับ คือ ๑. เป้าหมายระดับต้น ๒. เป้าหมายระดับกลาง ๓. เป้าหมายระดับสูงสุด ๑. เป้าหมายระดับต้น ได้แก่ เป้า

บทความนี้อธิบายถึงเป้าหมายชีวิตมนุษย์ตามสามัญญผลสูตร ซึ่งแบ่งเป็น 3 ระดับ ได้แก่ เป้าหมายระดับต้น เป้าหมายระดับกลาง และเป้าหมายระดับสูงสุด เป้าหมายระดับต้นคือการแสวงหาความสุขที่มาจากความสามารถในการทำง

หรือคู่แข่งก็เกิดความโกรธ มุ่งแสวงหาอำนาจก็คือความหลง ๆ เบียดเบียนผู้อื่น หมายความว่า แก่งแย่งผู้อื่นโดยรูป แบบต่าง ๆ ตลอดจนถึงการทำลายสิ่งแวดล้อม และทรัพยากร ธรรมชาติด้วย ทั้งการเบียดเบียนตนเองและผู้

บทความนี้พูดถึงความเสี่ยงในการตั้งเป้าหมายเฉพาะบนดินและความสำคัญของการมองการดำเนินชีวิตในระดับที่สูงกว่า โดยเฉพาะการเข้าใจในธรรมะและการเตรียมตัวสำหรับชีวิตหลังความตาย สิ่งเหล่านี้ช่วยสร้างจิตใจที่พัฒน

พ้น เพื่อบรรลุนิพพาน ซึ่งเป็นเป้าหมายสูงสุดในพระพุทธศาสนา อาจเรียกง่าย ๆ ว่า “เป้าหมายเหนือฟ้า” เป้าหมายระดับนี้ มีปรากฏเฉพาะในพระพุทธศาสนา เท่านั้น ไม่ปรากฏอยู่ในคำสอนของศาสนาอื่นใดในโลกเลย นี่คือ คุ

บทความนี้สำรวจเป้าหมายสูงสุดในพระพุทธศาสนา ซึ่งคือการบรรลุนิพพาน เป้าหมายนี้เป็นคุณลักษณะเฉพาะของพระพุทธศาสนา และแสดงให้เห็นว่า พระพุทธศาสนาเป็น "ศาสนาแห่งปัญญา" ที่มุ่งเน้นการปฏิบัติเป็นหลักสำหรับพุท

การปฏิบัติตามพระธรรมวินัยนั้นมีอยู่หลายระดับ ระดับ ต่ำที่สุดก็คือ ศีลระดับต่าง ๆ ทั้งจุลศีล มัชฌิมศีล และมหาศีล เรื่อยขึ้นไป จนถึงการเจริญสมถภาวนา และการเจริญวิปัสสนา ภาวนา ซึ่งเป็นการปฏิบัติระดับสูงส

การปฏิบัติตามพระธรรมวินัยมีหลายระดับ ตั้งแต่การถือศีลที่แตกต่างกันไปจนถึงการเจริญสมาธิและวิปัสสนาซึ่งเป็นการปฏิบัติที่สำคัญยิ่งในพระพุทธศาสนา และมุ่งหวังสู่การบรรลุธรรมกายและนิพพาน แม้ฆราวาสจะยังมีการ

คำว่า “คนดี” นั้น มีศัพท์ในพระพุทธศาสนาเรียกว่า “บัณฑิต” บัณฑิตอาจจะเป็นใครก็ได้ทั้งสิ้น เช่น อาจจะเป็นผู้ ไม่รู้หนังสือเลย อาจจะเป็นชาวไร่ชาวนาผู้ยากจนก็ได้ แต่ต้อง เป็นผู้มีจิตใจผ่องใส มีสัมมาทิฏฐิ

คำว่า “คนดี” ในพระพุทธศาสนาเรียกว่า “บัณฑิต” ซึ่งหมายถึงการมีจิตใจผ่องใส และมีสัมมาทิฏฐิ คือการคิดดี พูดดี และทำดี การเป็นคนดีไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเองอัตโนมัติ แต่ต้องมีการพัฒนาคุณธรรมอย่างต่อเนื่อง เ

อาจกล่าวให้เข้าใจได้ง่าย ๆ ว่า บุคคลที่มีโยนิโสมนสิการ จะต้องเป็นผู้มีปัญญาพอที่จะเข้าใจโลกและชีวิตตามความเป็นจริง สามารถแยกแยะระหว่าง บุญ-บาป ดี-ชั่ว ถูก-ผิด ควร-ไม่ควร เมื่อมีปัญญาแยกแยะได้เช่นนี้แล

บุคคลที่มีโยนิโสมนสิการจะเข้าใจโลกและชีวิตได้อย่างถูกต้อง โดยสามารถแยกแยะระหว่างสิ่งที่ถูกต้องและผิดได้ การมีโยนิโสมนสิการต้องได้รับการปลูกฝังจากกัลยาณมิตร ซึ่งในครอบครัวจะเป็นพ่อแม่ที่มีบทบาทสำคัญในก

โยนิโสมนสิการของพระองค์เองได้กระตุ้นเตือนให้ทรงสํานึกผิด จึงทรงขวนขวายหาทางพบกัลยาณมิตร ในที่สุดพระองค์ก็ทรง ได้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นกัลยาณมิตรชี้ทางสว่างให้ ทำให้ พระองค์มีโอกาสเริ่มต้นสั่งสมบุญบาร

บทความนี้สำรวจความสำคัญของโยนิโสมนสิการและกัลยาณมิตรในชีวิตของพระเจ้าพิมพิสารและการพัฒนานิสัยที่ดีในเด็ก โดยเฉพาะบทบาทที่สำคัญของพ่อแม่ในการปลูกฝังคุณธรรมและความคิดที่ดีตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ซึ่งการอ

ว่า บรรดาบัณฑิต มหาบัณฑิต หรือดุษฎีบัณฑิตที่จบการศึกษา ออกมามีตำแหน่งและบทบาทสำคัญ ๆ ในชาติ จะรู้และเข้าใจ ธรรมะในพระพุทธศาสนา เมื่อไม่รู้ธรรมะ ไม่เป็นสัมมาทิฏฐิ แล้ว เราจะหวังได้อย่างไรว่าบัณฑิตเหล่า

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของธรรมะในชีวิตของบัณฑิตที่จบการศึกษา แม้ว่าพวกเขาจะมีความรู้ด้านวิชาชีพ แต่หากไม่มีสัมมาทิฏฐิและคุณธรรม อาจไม่สามารถนำพาประเทศชาติไปในทางที่ดีได้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความจำเป

ดังนั้นจึงมีคำถามว่า “เราจะมีเกณฑ์อย่างไรสำหรับวัด ว่า ใครเป็นคนดีหรือไม่ดี?” คำตอบก็คือ “คนดีจะต้องทำหน้าที่ของตนตาม วัตถุประสงค์” นี่คือเกณฑ์วัดคุณภาพของคน ถ้าทำผิดวัตถุประสงค์ แม้ได้ประโยชน์ก็ไม่ถู

บทความนี้เน้นการวัดความดีของบุคคลตามหน้าที่และวัตถุประสงค์ รวมถึงการให้ผู้เรียนทราบถึงความสำคัญของการศึกษาและบทบาทในการต่อสู้เพื่ออธิปไตย นอกจากนี้ยังกล่าวถึงสิ่งที่พระภิกษุควรทำตามหลักพระพุทธศาสนา โด

ว่า สงฆ์ที่ต่างฝ่ายกันจะไม่ทำสังฆกรรม” ไม่ทำอุโบสถ" ไม่ทํา ปวารณา” ร่วมกัน ตัวอย่างสังฆเภทในสมัยพุทธกาลก็คือ การกระทำของ พระเทวทัต หลังจากที่ประสบความล้มเหลวเกี่ยวกับการเสนอข้อ ปฏิบัติ ๕ ประการ ต่อพระ

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของสังฆกรรมในพระพุทธศาสนาและการกระทำที่นำไปสู่สังฆเภทในสมัยพุทธกาล โดยมีตัวอย่างจากการกระทำของพระเทวทัตซึ่งเสนอข้อปฏิบัติต่าง ๆ ที่ถูกปฏิเสธโดยพระพุทธองค์ นอกจากนี้ยังมีการช

๒ เพราะฉะนั้น ทั้งสองประเด็นนี้เท่ากับบอก ว่า เมืองไทยไม่ได้จน คนไทยไม่ได้ขาดปัญญา แต่ทำไม ทั้งๆ ที่เมืองไทยมีต้นทุน ทั้ง ทรัพยากรคน และทรัพยากรธรรมชาติ ที่ดีต่อการ พัฒนาประเทศถึงเพียงนี้ ประเทศไทยกับ

ประเทศไทยมีต้นทุนทั้งด้านทรัพยากรคนและทรัพยากรธรรมชาติที่ดี แต่ยังประสบปัญหาเศรษฐกิจ ยาเสพติด และความยากจน การแก้ไขปัญหาต้องขึ้นอยู่กับความรับผิดชอบของคนไทยทุกคน โดยยึดหลักศีลธรรมเป็นหัวใจสำคัญในการพั

๑๔ ๑๕ ปัจจุบันให้ฟังง่ายๆ ว่า ข้อที่ ๑. ทำไมนักธุรกิจบางกลุ่ม แม้ทุ่มเทความรู้ ความ สามารถทุกสิ่งทุกอย่างลงไปสุดตัวแล้ว แต่ปรากฏว่า ผลบั้นปลายคือขาดทุนย่อยยับ เรียกว่า “เจ๊งไปเลย” ข้อที่ ๒. ขณะเดียวกั

บทความนี้สำรวจถึงความแตกต่างระหว่างนักธุรกิจหลายกลุ่มที่ทุ่มเทความรู้และความสามารถในการทำธุรกิจ โดยบางกลุ่มประสบกับการขาดทุนอย่างรุนแรง ในขณะที่บางกลุ่มแม้จะไม่ได้ผลกำไรตามที่ตั้งเป้าไว้แต่ก็ยังไม่ขาด