การเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด
…โดยไม่สนใจว่า ใบบุญปรารถนาจะ
ฟังหรือไม่
นั้นถาม
“กินเหล้าแล้วเมา เมาแล้วทำไมล่ะ” ภิกษุรูป
“เมาแล้วก็หลับน่ะสิขอรับ หลับแล้วสบายดี ไม่
ต้องคิดต้องรู้อะไรที่มันเจ็บช้ำอีก” ใบบุญตอบโดยไม่
ต้องเสียเวลาคิด
“โย…
กินอยู่ไม่เป็นเวลา บางทีสติไม่อยู่กับเนื้อ กับตัวก็เผลอพูดเผลอทำอะไรที่ไม่สมควร เข้า ผู้คนที่เคยคบหาก็ค่อย ๆ เลิกใส่ใจ แม้แต่ป่าสังข์ที่แสนโอบอ้อมอารี ยังเพิกเฉย ฐานะที่จน อยู่แล้วก็ยิ่งจนหนักเข้าไปอี