การรักษาศีลและการให้ทาน : หน้า 6/169

อีกไหม” พระเถระ “มีสิ การรักษาศีลให้บริสุทธิ์ บริบูรณ์ตลอดชีวิตความเป็นสมณะ เป็นเรื่องที่ ทําได้ยากยิ่ง เพราะตราบใดที่พระภิกษุยังเป็น ปุถุชนอยู่ โอกาสประพฤติผิดพลาดมีอยู่ ตลอดเวลา บางท่านแม้บวชได้ตลอดชีวิต แต่ ภายในยังรกไปด้วยกิเลสเครื่องเศร้าหมองก็มี ไม่ได้มีธรรมที่เป็นคุณของความเป็นสมณะ แต่ บอกชาวโลกว่าเป็นสมณะ เมื่อละโลกก็ไป บังเกิดในอบาย ส่วนผู้ที่รักษาศีลให้บริสุทธิ์ บริบูรณ์จนก่อเกิดเป็นสมาธิที่ตั้งมั่นภายใน สามารถท่าตนให้หลุดพ้นจากอาสวกิเลสไปสู่ พระนิพพาน นับเป็นบุคคลผู้หาได้ยากยิ่ง" นี่ คือลำดับขั้นของพัฒนาการในการรักษาศีล หากทําได้สมบูรณ์ การบรรลุมรรค ผล นิพพาน ก็จะตามมา บ ผู้รักษาศีลชื่อว่า ผู้ให้ทาน การรักษาศีลได้ชื่อว่า ให้ความปลอดภัย สบายใจแก่สรรพสัตว์ บางท่านอาจคิดว่าการ ทำทาน คือ การให้สิ่งของ ไม่เกี่ยวกับการรักษา ศีล แต่ความเป็นจริง การให้ความปลอดภัย 44 ให้ชีวิต ก็เป็นทานอย่างหนึ่ง ซึ่งท่านผู้รู้กล่าวว่า เป็นมหาทานทีเดียว เพราะการรักษาศีลด้วย ชีวิตหรือให้ชีวิตเป็นทานจัดเป็นปรมัตถบารมี หากทุกคนตั้งใจรักษาศีล ทุกชีวิตจะได้รับความ ปลอดภัยทันที อีกทั้งไม่เฉพาะผู้รักษาศีลเท่านั้น ที่จะได้บุญ ยังมีคนรอบข้างอีกมากมายที่เกิด ความอบอุ่นใจตามไปด้วย เช่น ศีลข้อ ๑ ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่เบียดเบียนสัตว์ และมนุษย์ ได้ชื่อว่าเราให้ชีวิตแก่สรรพสัตว์ เป็นการให้สิ่งที่สูงค่ายิ่งกว่าทรัพย์ใด ๆ เพราะ ชีวิตเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในบรรดาทรัพย์สมบัติ ภายนอกทั้งหมด ศีลข้อ ๒ ไม่ลักทรัพย์ ได้ชื่อว่าให้ความ ปลอดภัยแก่ทรัพย์สินของผู้อื่น เป็นการให้ฐานะ มิถุนายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๐๘