ทัศนะพระมหาเปรียญธรรม : หน้า 39/169

ทัศนะพระมหาเปรียญธรรม พระมหาเอกมงคล มงฺคลชโย เปรียญธรรม ๕ ประโยค การบรรพชาเป็นสามเณรที่บุคคลทั้งหลายบอกว่าเป็นผู้ด้อยโอกาส นั้น ผู้รู้หากล่าวเช่นนั้นไม่ เพราะสามเณรเป็นเหล่ากอของสมณะผู้แสวงหา หนทางหลุดพ้นจากกองทุกข์ ท่าตนให้มีคุณค่าอย่างแท้จริง แม้หนทาง ๔ แยก ๕ แยก หรือทางหลายแพร่ง จะมีให้ทุกคนเลือก เดินไปสู่เป้าหมาย แต่ชีวิตของหลวงพี่เลือกที่จะเดินสายธรรมสายกลางเพียง อย่างเดียว โดยการเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ยอมสละชีวิตเพื่อรักษาธรรม ชีวิตสมณะเป็นชีวิตที่มีความสุข ทุกภาระหน้าที่ล้วนเป็นบุญ เป็นกุศล การบวชอุทิศชีวิตเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยาก แต่ก็เป็นบุญใหญ่ที่จะทำให้หลวงพี่ ติดตามสร้างบารมี รื้อสัตว์ ขนสัตว์ ไปกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ หลวงพี่โชคดีที่ได้มาอยู่วัดพระธรรมกาย ทำให้หลวงพี่มีโอกาส นั่งหลับตาดูตัวเอง การได้อยู่กับตัวเอง ได้อยู่กับธรรมะ เป็นสิ่งที่ประเสริฐ และทําให้มีความสุขที่สุดแล้ว แม้โลกนี้จะน่าอภิรมย์สักเพียงไหน หลวงพี่ ก็หาใส่ใจไม่ พระมหาศราวุธย์ สรณชโย เปรียญธรรม ๓ ประโยค พระอาจารย์ พระพี่เลี้ยง ท่านคอยถามเสมอมาว่า เราเกิดมาทำไม มีหน้าที่อะไร สามเณรก็จะตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า “ทำพระนิพพานให้แจ้ง แสวงบุญ สร้างบารมี” ความประทับใจในการสร้างบารมีจนถึงทุกวันนี้ คือการได้เป็นส่วนหนึ่ง ของพระรัตนตรัย ได้บวชอุทิศชีวิต ได้ท่าในสิ่งที่คนทั่วไปทําได้ยาก ได้ ตอบแทนพระคุณของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง ได้ตอบแทนพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย พี่น้อง ญาติโยมทุกท่าน ตลอดจนเพื่อนสหธรรมิก ขอกราบ ขอบพระคุณพระเดชพระคุณหลวงพ่อและมหาปูชนียาจารย์ ขอบพระคุณ พระอาจารย์ พระพี่เลี้ยง ที่คอยดูแลอบรม คอยปลูกฝังอุดมการณ์ให้เสมอมา ขอขอบคุณหลวงลุงที่เป็นกัลยาณมิตรให้หลวงพี่ได้มาสร้างบารมี และที่ขาด ไม่ได้ ต้องขออนุโมทนาบุญกับโยมพ่อ โยมแม่ ที่อนุญาตให้หลวงพี่ได้บวช ในครั้งนี้ ตลอดจนญาติโยมทุกท่านที่คอยสนับสนุนบำรุงพระพุทธศาสนา เสมอมา มิถุนายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๓๙