การนุ่งห่มให้เรียบร้อย : หน้า 90/169

เหมือนกันและพ่อเอ๋ย คนที่เขาเห็นเขาก็ติเตียนได้ว่าเราทำอาการหมิ่น ประมาท เพราะเป็นที่ในบ้านของท่านและเราเป็นบ่าวท่าน แต่โบราณ มาย่อมจะถือเกียรติยศอันนี้มาก เช่น วังเจ้าและบ้านขุนนางผู้ใหญ่ ใครเดินลอยชายห่มผ้าสองบ่าผ่านหน้าวังหน้าบ้าน ย่อมจะต้องไม่ แคล้วถูกเตะ ไม่ใช่ฤา มาบัดนี้ไม่ถึงเช่นนั้น เพียงแต่ในวังในบ้าน ไม่ ลอยชายก็พอ การนุ่งห่มให้เรียบร้อยนี้เป็นไปตามกาลเทศะ สมมุติว่ามีนายเป็นฝรั่ง เราอยู่ในสำนักงาน ของเขา บ้านของเขา ก็แต่งตัวให้สมกับธรรมเนียม ซึ่งแตกต่างจากของไทยเรา หรือจะมาอยู่วัด อย่างที่วัดพระธรรมกาย ก็มีธรรมเนียมว่า อย่างน้อยเสื้อขอให้เป็นสีขาว เสื้อลายดอก ๆ ดวง ๆ ขอเถิดอย่าใส่มา ส่วนกางเกงก็เป็นไปตามความเหมาะสม เช่น บางครั้งทำงานที่ต้องคลุกดิน คลุกทรายก็ใช้สีคล้ำ ๆ จะได้ดูไม่เลอะเทอะมาก แต่ก็อย่าให้ฉูดฉาดนัก ส่วนวันประกอบพิธีก็แน่นอน ใช้ชุดขาวกัน เมื่ออยู่ที่ใดก็ให้ประพฤติคล้อยตามนั้น และที่ สําคัญให้เรียบร้อยด้วย ที่ว่าแต่งตัวให้เรียบร้อยนั้น แต่งอย่างไร ไม่มีใครให้หลัก หลวงพ่อให้ หลักเอง ๑. สีสันอย่าให้ฉูดฉาดเกินไป เนื้อผ้าก็ให้พอสมควร หญิงผ้าซีทรูเนื้อบาง ๆ หรือเจาะเป็น รู ๆ อย่าใช้เลย ๒. แบบตัดเย็บ อย่าให้ล้ำยุคสมัยเกินไปนัก และอย่าให้ล้าสมัยจัด เพราะไม่เข้าท่าทั้งนั้น อย่างตอนนี้ถ้าใครนุ่งโจงกระเบนไปทำงาน ท่าจะแย่ อนุรักษ์ไทยจนเกินไปเดี๋ยวจะยุ่ง พร้อมกันนั้น ควรดูความเหมาะสมของงานนั้น ๆ ด้วย เช่น ชุดใส่ไปงานศพกับชุดไปงานแต่งงานอย่างไรก็คง ไม่เหมือนกัน ถามว่าเดือดร้อนใครไหม? ก็ไม่เดือดร้อนใครหรอก แต่มันไม่เหมาะสม เห็นแล้ว ไม่สบายใจ.. ๙๐ อยู่ในบุญ มิถุนายน ๒๕๕๗ (อ่านต่อฉบับหน้า)