การเข้าวัดและการแต่งตัว : หน้า 89/169

หลวงปู่เสมอ ๆ ท่านก็ออกปากให้ แต่ว่าให้ไปบอกพระให้ครบสี่รูป ไม่ใช่บอกหลวงปู่องค์เดียว คือบอกให้ครบองค์สงฆ์เสียก่อน แล้วค่อยมาเก็บ เพราะมะม่วงนี้เป็นของสงฆ์ ต้องทำให้ถูกวินัย พวกเราที่มาวัดก็เช่นกัน ถ้าเป็นของที่เขาจัดไว้ให้ก็ไม่ต้องไปขอใครเขา เพราะคณะสงฆ์จัด ไว้แล้ว ให้เป็นข้าวปลาอาหารสำหรับญาติโยมที่มาวัด แต่ของที่อยู่ตามต้นอย่าเพิ่งไปแตะต้อง ให้ ไปบอกให้ครบองค์สงฆ์เสียก่อน ไม่อย่างนั้นจะไปเป็นเปรตเหมือนพระญาติของพระเจ้าพิมพิสาร เรื่องนี้ต้องระมัดระวังให้ดี หากเข้าวัดแล้วทำให้ถูกต้องก็ได้บุญมาก แต่ถ้าทำผิดพลาดก็กลาย เป็นบาปไป ๑๒ จงระวังแต่งตัวให้สุภาพเรียบร้อย การแต่งตัวให้เหมาะสมกับกาลเทศะ ถือเป็นการให้เกียรติผู้ร่วมงานและสถานที่ ไม่เพียงแต่เป็นการรักษามารยาท ยังเป็นการรักษาความปลอดภัยในชีวิต หน้าที่การงาน และทรัพย์สิน ตลอดจนการแสดงออกถึง ความเป็นผู้รู้จักควรไม่ควรอีกด้วย ๑๒. จงระวังแต่งตัวให้สุภาพเรียบร้อย เราอยู่ในบ้านท่าน การอุปโภคนุ่งห่มก็จงให้เป็นสุภาพ เรียบร้อยจึงจะดี เราเป็นไทยด้วยไม่ควรนุ่งโสร่งเลย โสร่งดูประหนึ่ง เช่น นุ่งผ้าลอยชายหาควรไม่ ที่เขาเป็นแขกเขาควรนุ่งที่เป็นประเพณี ของเขา เราควรนุ่งอย่างโจงกระเบนตามประเพณีเรียบร้อย ฤา กางเกงจีนก็ได้ ไม่น่าชังอะไรเพราะอยู่กับบ้าน ลอยชายและห่มผ้าสองบ่าเป็นอาการที่หมิ่นประมาทท่าน เจ้าของบ้าน ไม่ควรกระทำ ถึงหากว่าท่านไม่เห็น ผู้อื่นเขาเห็นก็ไม่ดี มิถุนายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๘๙