การถวายชีวิตเพื่อพระพุทธศาสนา : หน้า 43/169

พระมหาวีระพล วีรชโย เปรียญธรรม ๔ ประโยค การที่หลวงพี่ได้มาสร้างบารมีกับหลวงพ่อทั้งสอง นอกจากได้รับการ ปลูกฝังแต่สิ่งที่ดีและสามารถทำประโยชน์แก่ตนเองและชาวโลกได้แล้ว หลวงพี่ยังได้อาศัยพระพุทธศาสนาและหลวงพ่อทั้งสอง หลวงพี่ถึงตั้งใจมั่น ว่า อยากจะให้พระพุทธศาสนาได้อาศัยตนบ้าง จึงขอถวายชีวิตนี้ให้แก่ พระพุทธศาสนาและพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง ทุก ๆ ครั้งที่หลวงพี่เห็นการสร้างบารมีเป็นทีมของหมู่คณะ หลวงพี่รู้สึกว่า เราจะต้องเป็นหนึ่งในนั้น ทุก ๆ งานบุญหลวงพี่เห็นพระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ร่วมมือกันประหนึ่งว่า เป็นโอกาสทอง ของทุกคน ต่างคนก็ตั้งใจที่จะเอาบุญให้ได้มากที่สุด ต่างคนต่างช่วยกัน เพื่อบุญและบารมีที่จะติดตามตามติดมหาปูชนียาจารย์ไปถึงที่สุดแห่งธรรม หลวงพี่คิดว่า การสร้างบารมีแบบนี้ไม่มีที่ไหนอีกแล้วในโลก จึงทำให้ หลวงพี่ประทับใจมาจนถึงทุกวันนี้ พระมหาทนงศักดิ์ เนกขมุมชโย เปรียญธรรม ๕ ประโยค โยมพ่อของหลวงพี่เป็นคนชอบเข้าวัด ชอบทำบุญ ชอบนั่งสมาธิ พอว่างจากงานท่านก็มักจะพาลูกไปวัดใกล้บ้าน หลวงพี่ก็เลยได้นั่งสมาธิ ตั้งแต่อายุ ๔-๕ ขวบ วันไหนที่ไม่ได้ไปวัด พอถึงเวลา ๑๙.๐๐ น. ท่านก็จะพา ทําวัตรสวดมนต์ไม่เคยขาดจนติดเป็นนิสัย ไม่ว่าท่านจะอยู่หรือไม่อยู่บ้าน หลวงพี่กับพี่น้องก็ทำวัตรสวดมนต์กันโดยไม่ต้องบอก ท่านและโยมแม่ เป็นตัวอย่างที่ดีเสมอมา ต่อมาโยมพ่อรู้จักกับวัดพระธรรมกาย ท่านพา หลวงพี่มาวัดทุกวันอาทิตย์ หลวงพี่จึงได้เข้ามาสร้างบารมีในวัดพระธรรมกาย เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน หลวงพี่คิดว่า การที่เราบวชในเพศสมณะทำให้เรามีโอกาสแก้ไข ข้อผิดพลาดได้มากกว่าตอนเป็นโยม แถมยังได้บุญ ได้บารมี ได้ความรู้สึก นึกคิดที่ดี ด้วย เลยตั้งใจว่า จะขอบวชไปตลอดชีวิต เพื่อฝึกฝนตนเอง ให้ดีขึ้นไปเรื่อย ๆ และตั้งใจบวชตลอดมา ไม่เคยคิดจะล้มเลิกความตั้งใจ เลยแม้สักวันเดียว ๆ มิถุนายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๔๓