การปลูกกล้วยและ 'สัมมา อะระหัง' : หน้า 83/169

กล้วยเครืองาม ความสุขเพิ่ม คุณเจนณ์ พินยะเพียน เจ้าของบ้านสวนผู้ใหญ่ทุเรียน P - ตั้งแต่เริ่มภาวนา 'สัมมา อะระหัง” ก็มีแต่สิ่งที่ดี ๆ เข้ามาในครอบครัว ครับ ตอนที่ได้ดูเคสคนปลูกแก้วมังกร ก็นึกว่าทำไมเคสนี้ตรงกับตัวเรามาก ท่อง “สัมมา อะระหัง” แล้วผลผลิตเขาดีขึ้น อยากทำอย่างเขาเหมือนกัน เราทำมานานแล้ว ๕ ปี แต่ไม่ได้ท่องต่อเนื่อง เพราะเราไม่รู้ว่า “สัมมา อะระหัง” สามารถท่องได้ทั้งวัน เคยใช้สำหรับเวลานั่งสมาธิและเวลาเข้าไป ดูสวนกล้วยเท่านั้น พอเริ่มปลูกกล้วยตั้งแต่ลงหน่อแรก เราก็ท่อง "สัมมา อะระหัง” นึกถึงคุณยาย นึกถึงหลวงปู่ นึกถึงเรื่องตัวอย่างที่บอกว่า มีคน ปลูกฝรั่งมาหาหลวงปู่ ท่านบอกให้ไปท่อง “สัมมา อะระหัง” พอรดน้ำต้น ฝรั่งแล้ว สามารถเก็บฝรั่งขายซื้อที่ได้เลย เราก็เอามาใช้ในสวนกล้วยของ เราบ้าง ปลูกไปเราก็ท่อง “สัมมา อะระหัง” ไป แล้วก็อัศจรรย์ใจว่า “เอ๊ะ! ทำไมกล้วยถึงโตวันโตคืน ขยายไปขยายมา มีเยอะขึ้น แย่งกันออกเครือ พอกล้วยออกเยอะอย่างนี้ เราก็นึกว่าจะต้องทำทานก่อน เราเริ่มท่า กับคนใกล้บ้านก่อน แจกกล้วยเป็นทาน มันก็แย่งกันออกอีก ยิ่งแจกทาน กล้วยก็ยิ่งแย่งกันออก เป็นเวลา ๔ - ๕ ปี เข้าสวนมาก็ท่อง “สัมมา อะระหัง” ขนาดผมไม่ได้ทำติดต่อกันนะครับ เพราะว่าผมไม่รู้สูตรที่ว่าเราสามารถ ท่องได้ทั้งวัน เพิ่งมารู้ตอนเข้าโครงการของพระอาจารย์ปรเมษฐ์นี่แหละครับ ผมดีใจมากครับที่รู้ว่าเราสามารถทำได้ ๒๔ ชั่วโมง ทุกวันนี้ถึงผมยังไม่ เห็นองค์พระ ไม่เห็นดวงแก้วเหมือนใคร แต่ผมก็มีความสุขครับ เพราะว่าผม มีสติ จะทำอะไรผมก็ “สัมมา อะระหัง” จนผู้ใหญ่เขาบอกว่า “ช่วงหลัง ๆ ทำไมอารมณ์ดีจัง” คือใจเราไม่คิดถึงเรื่องอื่นครับ บางทีพอเราจะเครียด เรื่องอะไร ผมก็นั่ง “สัมมา อะระหัง” ทำให้จิตใจเบิกบาน ไม่หงุดหงิด ต่าง จากสมัยก่อนมาก สมัยก่อนคนย่านนี้เขาพูดกันว่า ผมเกเร หมายังวิ่งหนี ก็ อยากจะเชิญชวนครับว่า อานุภาพของ “สัมมา อะระหัง” นี้ ถ้าใครทำได้ เชื่อเถอะครับ ดีแน่ การให้รางวัลกับชีวิตตนเองตลอดทุกลมหายใจเข้าออกที่ดีที่สุด คือ การเปิดโอกาสให้ชีวิตได้ภาวนา “สัมมา อะระหัง” เพราะเป็นการเปิด โอกาสให้อานุภาพแห่งพระรัตนตรัยเข้าไปชำระใจจากวิบัติบาปศักดิ์สิทธิ์ ทั้งหลาย และดึงดูดบุญเก่าที่เราเคยกระทำมา มาเป็นเครื่องคุ้มครองป้องกัน และดลบันดาลความสุข ความสำเร็จ ความสมปรารถนาเป็นอัศจรรย์ เพราะ อานุภาพแห่งพระรัตนตรัยนั้นเป็นอัปปมาโณ คือ ไม่มีประมาณนั่นเอง... - มิถุนายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๘๓