การรักษาและการฟื้นฟูสุขภาพ : หน้า 102/169

D MC ช่องนี้มีคำตอบ อยู่ลึก ๆ ว่า ความก้าวหน้าของการแพทย์ สมัยใหม่น่าจะพอมีทางรักษาให้หายได้ ลูกจึง พยายามรักษาตัวด้วยยาแผนปัจจุบันและท่า กายภาพบ่าบัด ต้องทนทรมานอยู่บนเตียง ผู้ป่วยนานถึง 5 เดือน แต่สุดท้ายก็ยังไม่หาย อยู่ดี จึงตัดสินใจผ่าตัด ผลปรากฏว่าอาการ ปวดหลังหายไป แต่เกิดอาการใหม่รุนแรงกว่า เดิมหลายเท่า คือปวดแสบปวดร้อนบริเวณ ขาขวา แพทย์สรุปว่าเป็นเพราะพังผืดรัด รากประสาทไขสันหลัง ลูกต้องทานยาทุกวัน แต่ยังไม่ทันไรก็เกิดอาการแพ้ยา ปากเริ่มไหม้ เหมือนถูกน้ำร้อนลวกปาก ร้อนผ่าวไปจนถึง หลอดอาหาร ทานได้แต่นมอย่างเดียว ทำให้ ลูกผอมลงไปมาก ต่อมาลูกเปลี่ยนมารักษาด้วยวิธีฉีด ๆ สเตียรอยด์เข้าทางช่องไขสันหลัง แต่โชคร้าย น้ำไขสันหลังเกิดรั่วขึ้นมากะทันหัน ทำให้ลูก ปวดศีรษะอย่างหนักเหมือนถูกกระชากสมอง ออกมา ลูกต้องพยายามนอนนิ่ง ๆ ตั้งแต่ ๑๐ โมงเช้า ถึง 6 โมงเย็น เพราะหากขยับตัว เพียงนิดเดียว ก็จะปวดแปลบทันที ภายหลัง หมอให้น้ำเกลือ 5 ขวด อาการปวดศีรษะก็หาย ไป เหลือแต่อาการปวดขาที่ยังทรมานเหลือเกิน หมอบอกกับลูกว่า "ให้ทนปวดขาไปสัก ๑๐ ปี แต่ไม่หายหรอก แล้วอีกหน่อยจะชินไปเอง” ทันทีที่หมอพูดจบ ลูกรู้สึกรับไม่ได้ เพราะความหวังที่จะกลับไปมีชีวิตเป็นปกติ พังครืนลง ลูกตัดพ้อกับตัวเองว่า ทำไมเรื่อง ร้าย ๆ ต้องมาเกิดกับเราด้วย ผ่าตัดกี่ทีก็ไม่หาย ฉีดยาเข้าไขสันหลัง น้าไขสันหลังก็รั่ว กินยาก็แพ้ยา จนลูกท้อใจ ๑๐๒ อยู่ในบุญ มิถุนายน ๒๕๕๗ ที่บ้าน เดชะบุญวันหนึ่งน้าชายมาเยี่ยมลูก ที่บ้าน จู่ ๆ น้าชายพูดขึ้นมาว่า “สงสัยบุญจะ หมดแล้ว” ประโยคนี้กระทบใจลูกอย่างแรง ลูกแปลกใจว่า "เอ๊ะ! บุญหมดมีด้วยหรือ?” ลูกเก็บค่าพูดประโยคนั้นมาคิดทบทวน จนเริ่ม คิดว่า "หรือว่าบุญจะช่วยเราได้จริง ๆ" พอ คิดได้เท่านั้นใจของลูกก็เริ่มเปิด คิดว่าต้องให้ โอกาสตัวเอง ลองมาพิสูจน์ดูก่อน แล้วลูก ก็ตัดสินใจมาวัดพระธรรมกาย พอลูกทดลอง ฝึกสมาธิ ก็รู้สึกใจสงบขึ้นมากค่ะ ตั้งแต่นั้นมา ลูกก็ทำสมาธิเป็นประจำทุกวัน และตั้งใจว่า จะรักษาศีล ๘ ให้ได้ตลอด ลูกได้สั่งสมบุญ ทุกบุญและทําหน้าที่ผู้นำบุญอย่างเต็มที่ เพราะ เชื่อว่าบุญต้องช่วยเราได้ แล้วความอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น เพราะ หลังจากนั้นเพียงปีเดียว สุขภาพของลูกเริ่ม ดีขึ้น อาการต่าง ๆ ค่อย ๆ หายไป โดยไม่ต้อง ทำกายภาพบำบัดเลย จนหมอที่เคยผ่าตัด ถึงกับงง และตอนนี้อาการป่วยของลูกหายเกือบ ร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วค่ะ ปัจจุบันลูกกลับมาเป็น หมอรักษาคนไข้ได้ตามปกติ ลูกเชื่อมั่นว่า ทั้งหมดนี้คืออานุภาพของบุญอย่างแน่นอนค่ะ เพราะลูกได้ประจักษ์กับตนเองแล้วว่า "บุญเท่านั้นทีช่วยเราได้จริง ๆ" อากงและอาม่าของลูกมาจากเมืองจีน ก่อร่างสร้างตัวจากเสื่อผืนหมอนใบจนมีธุรกิจ ร้านค้าเป็นของตนเอง เดี๋ยของลูกเกิดที่จังหวัด สระบุรี เมื่อโตขึ้นก็แยกตัวไปตั้งร้านอยู่ที่ จังหวัดลพบุรี มีคติประจําร้านตามที่อากงสอน ไว้ว่า “ไม่ขายเหล้า ไม่ขายน้ำเมาทุกชนิด และ ห้ามเล่นการพนันต่าง ๆ” แต่สิ่งอื่นที่น่าจะเลิก