การภาวนา 'สัมมา อะระหัง' : หน้า 81/169

เจ้าหญิงบ๊วย ร่ำรวยและหายป่วยด้วย “สัมมา อะระหัง” คุณสุมิตรา นาคดี อาชีพค้าขาย ๆ เริ่มต้นจากไปปฏิบัติธรรมที่เวิลด์พืชในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึง มีนาคม ระหว่างทางเขาเปิดซีดีของสัตวแพทย์ท่านหนึ่ง ซึ่งพูดเรื่อง “สัมมา อะระหัง” ตอนนั้นนึกว่า เราเป็นแม่ค้า ทำงานตั้งแต่ตีสี่จนถึงห้าทุ่มจึงจะ ได้เข้านอน จะเอาเวลาที่ไหนไปทําเหมือนเขา คือเราอยากได้ทั้งท่าทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาพร้อม ๆ กันเหมือนกับคนอื่น แต่ด้วยความที่เรา ทํางานเต็มเวลา เราจะทำอย่างไรถึงจะได้เจริญสมาธิด้วย เพราะว่าพอเริ่ม หลับตาปุ๊บ เราก็คอตกทันที เพราะมันเหนื่อยอ่อนเต็มที่ วันไหนไม่เหนื่อย มาก พอนั่งสมาธิปั๊บก็กังวลว่า เหลือเวลาอีกแค่ ๔ ชั่วโมง ก็ต้องตื่นแล้ว เราจะนั่งสมาธิได้นานเหมือนคนอื่นไหม กลายเป็นความกังวลมากกว่า จะได้นั่งสมาธิแบบใจใส ๆ เลยลองใช้วิธีภาวนา “สัมมา อะระหัง” ดู บ บ ดิฉันเคยถามพระอาจารย์ว่า ถ้าจะภาวนา “สัมมา อะระหัง” ทั้งวัน ใช้ได้ไหม ท่านตอบว่า “ใช้ได้” ก็เลยมีกำลังใจในการ “สัมมา อะระหัง” จริง ๆ แล้วเริ่มต้นไม่ได้ “สัมมา อะระหัง” ถึง ๕๐๐ ครั้ง เหมือนคนอื่นเขา ได้แค่ ๑๐-๒๐ ครั้ง แล้วหายวูบไป บางรอบไปไกลเลยกว่าจะกลับมา “สัมมา อะระหัง” ใหม่ แต่ก็พยายาม “สัมมา อะระหัง” ทั้งวันไปเลย อาจจะได้ ทีละ ๒๐-๕๐ ครั้ง แต่ก็จดจ่ออยู่กับ “สัมมา อะระหัง” ทั้งวัน บางวัน ขับรถไปเอาของไกล ๆ ไม่ต้องคุยกับใครก็จะได้ถึง ๒๐๐ ครั้ง เพราะเวลา ขายของเดียวก็เจอลูกค้า ต้องพูดทั้งวันเลยค่ะ แต่เมื่อเรา “สัมมา อะระหัง” แล้ว มีหลายคนทักว่าหน้าเรายิ้ม และเวลาเราจะตอบค่าถามลูกค้า ซึ่งบาง คนจุกจิกจู้จี้สารพัดอย่าง เราก็มีปัญญาที่จะตอบได้ดีมากขึ้น ตอนที่เริ่ม “สัมมา อะระหัง” นั้น ไม่ได้คิดว่าจะเกิดประโยชน์มากมาย หรือจะมีทรัพย์มหาศาลเกิดขึ้นกับเรานะคะ คิดแค่ว่าอยากได้บุญจาก การนั่งสมาธิ เพราะเราไม่มีเวลา แต่พอใจเราจดจ่ออยู่กับ “สัมมา อะระหัง” เรื่องวุ่นวายใจอื่น ๆ จะไม่เข้ามาเลยค่ะ ค่อย ๆ หายไปทีละเรื่องสองเรื่อง จนกลายเป็นเราอยู่แบบเงียบ ๆ มีความสุข ไม่ว่าขายดีหรือขายไม่ดีอย่างไร ว่างเมื่อไรจะต้อง “สัมมา อะระหัง” นับหนึ่ง ๑, ๒, ๓, ๔........ ๔........ไปเรื่อย ๆ อาจจะนับได้น้อย แต่ก็พยายามท่าทั้งวัน ให้ติดอยู่กับ "สัมมา อะระหัง" ทั้งวันค่ะ มิถุนายน ๒๕๕๗ อยู่ในบุญ ๘๑