โอวาทพระเทพญาณมหามุนี : หน้า 28/172

G โอวาท พระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) ในพิธีจุดมาฆประทีปถวายเป็นพุทธบูชา วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙ วันนี้เป็นวันมาฆบูชา วันที่มีความสำคัญ ต่อตัวเราซึ่งเป็นชาวพุทธและชาวโลกทั้งหลาย เป็นอย่างยิ่ง เพราะถ้าไม่มีวันนี้ก็ยากที่การ สั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะแผ่ขยาย กว้างไกลไปได้ทั่วโลก ซึ่งเมื่อราว ๒,๖๐๐ กว่าปี ก่อน มีการชุมนุมกันของพระอรหันต์ ๑,๒๕๐ รูป ซึ่งท่านมาประชุมพร้อมเพรียงกันโดยมิได้ นัดหมายกันทางวาจา แต่ทว่ารู้กันด้วยญาณทัสนะ ของพระอรหันต์ผู้หมดกิเลสแล้ว อีกทั้งทุกรูป ยังทรงอภิญญา มีตาทิพย์ หูทิพย์ เป็นต้น และ ล้วนเป็นผู้ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทานการบวช แบบเอหิภิกขุอุปสัมปทาให้ด้วยพระองค์เอง วันนั้น พระพุทธองค์ได้ประทานโอวาท ปาฏิโมกข์ ซึ่งเป็นหลักธรรมแม่บทที่สําคัญใน การเผยแผ่พระพุทธศาสนา เพื่อจะสร้างความ เจริญรุ่งเรืองให้เกิดขึ้นแก่มวลมนุษยชาติ โดย ไม่จํากัดเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ เพื่อ ชาวโลกทั้งหลายจะได้มีความรู้ที่จะดำเนินชีวิต ได้ถูกต้อง ได้บรรลุวัตถุประสงค์ของชีวิตที่ สมบูรณ์สมกับทีเกิดมาเป็นมนุษย์ ตามแบบอย่าง ของท่านผู้รู้ คือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและ พระอรหันต์ทั้งหลาย หลักโอวาทปาฏิโมกข์นั้น ประกอบไปด้วยอุดมการณ์ หลักการ และวิธีการ ในการเผยแผ่พระธรรมคำสั่งสอนของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้า เริ่มด้วยอุดมการณ์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสว่า ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา แปลว่า ความอดทนเป็นตบะธรรมอย่างยิ่ง หมายถึงว่า ผู้ที่จะไปทําหน้าที่ให้แสงสว่างต่อชาวโลกจะ ๒๖ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๙ ต้องมีความอดทนเป็นพื้นฐาน เริ่มตั้งแต่ความ อดทนต่อความตรากตรำ อดทนต่อทุกขเวทนา อดทนต่อการกระทบกระทั่ง และอดทนต่อ กิเลส ความโลภ โกรธ หลง ถ้าหากอดทน อดกลั้นต่อสิ่งเหล่านี้ได้ ก็จะสามารถฟันฝ่า อุปสรรคทั้งหลายไปสู่เป้าหมาย คือ อายตน นิพพานได้ เหตุที่ทรงสอนให้อดทนอย่างมี เป้าหมายเพื่อไปนิพพานนั้น เพราะทรงเห็นแจ้ง ว่า นิพพานัง ปะระมัง วะทันติ พุทธา ท่านผู้รู้ ทั้งหลาย คือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ ตรัสว่า พระนิพพานเป็นเยี่ยม พระสัมมาสัม พุทธเจ้าทุกพระองค์ทรงเห็นพ้องต้องกันว่า สิ่งที่เยี่ยมที่สุดคือพระนิพพาน พระนิพพาน เป็นสุขอย่างยิ่ง ดังนั้นเมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์แล้ว ทุกคนต้องทำพระนิพพานให้แจ้ง และระหว่าง ทีสร้างบารมีอยู่ก็อย่าไปก่อเวรหรือเบียดเบียน ใคร ดังพระพุทธ ารัสที่ว่า นะ หิ ปัพพะชิโต ปะรูปะมาตี สะมะโณ โหติ ปะรัง วิเหฐะยันโต คือ บรรพชิตผู้ฆ่าสัตว์อื่น เบียดเบียนผู้อื่น ไม่ชื่อว่าเป็นสมณะผู้สงบเลย เอตัง พุทธานะ สาสะนัง นี้เป็นคําสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ ทงหลาย เมื่อทรงให้อุดมการณ์แล้ว ก็ทรงให้ หลักการปฏิบัติ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของ ชีวิตว่า สัพพะปาปัสสะ อะกะระณัง คือ การ ไม่ท่าบาปทั้งปวง กุสะลัสสปะสัมปะทา การ บำเพ็ญกุศลให้ถึงพร้อม สะจิตตะปะริโยทะปะนัง การทำจิตของตนให้ผ่องแผ้ว เอตัง พุทธานะ สาสะนัง นี้เป็นค่าสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้