การชวนคนทำความดี : หน้า 85/172

66 การทำความดีชนิดที่ฝังใจได้นาน ปลื้มใจได้นานก็คือ การชวนคนทำความดี 55 แทรกไม่ได้ การทาความดีชนิดที่ฝังใจได้นาน ปลื้มใจ ได้นานก็คือ การชวนคนทำความดี เช่น ชวนคน มาเข้าวัดนั่งสมาธิ ชวนคนมาบวช เป็นต้น การชวนคนทำความดีนั้น ไม่ว่าจะไปชวนใคร ที่ไหนล้วนต้องให้เหตุผลทั้งสิ้น ยิ่งถ้าไปชวน ลูกหลานในยุคนี้ เขามีเรื่องเล่นสนุกอยู่เยอะ ถ้าให้เหตุผลเฉียบไม่พอ ลึกซึ้งไม่พอ เขาก็ ไม่มา นอกจากไม่มาแล้ว บางทีจะเถียงอะไร กลับมาอีกบ้างก็ไม่รู้ เราจึงถูกบังคับโดยปริยาย ที่จะต้องหาเหตุผลมาอธิบายให้เขาอยากท่า ความดี เราจะต้องกลั่นกาย กลั่นใจ กลั่นคำพูด ที่พอเหมาะพอดีให้แก่เขา เมื่อเรากลั่นกาย วาจา ใจอย่างนี้ ตลอด เวลาที่เรากำลังชวนเขาทำบุญ บุญก็จะเกิดขึ้น ในใจเราตลอดเวลา ไม่ว่าการชวนครั้งนั้นเขา จะมาหรือไม่ได้มา บุญก็เกิดขึ้นแล้ว เพราะว่า ใจเราผ่องใส เราได้คั้นศักยภาพ กั้นความรู้ และค้นความจริงใจของเรามาให้แก่เขา บุญนี้จะฝังลึกลงไปในใจเรา ทำให้ภายหน้าแม้ ข้ามชาติไปแล้ว เกิดใหม่แล้ว เราก็ให้เหตุผล แก่ตัวเองได้ทันที เตือนตัวเองให้มาสร้างบุญ ได้ใหม่ทันที ธรรมะ และคน นอกจากนี้ เมื่อทำบุญแล้วก็ต้องทบทวน บุญด้วย บุญจะได้ฝังลึกอยู่ในใจเรา มีการบ้าน ข้อหนึ่งของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝัน วิทยา คือ ก่อนนอนให้นึกถึงบุญที่ได้สั่งสมมา ทั้งหมด ทุกคืนก่อนนอนจะต้องนึกถึงบุญ ทบทวน บุญทั้งหมดที่ได้ทำมา การทบทวนบุญเป็นสิ่งสำคัญยิ่งต่อ การเตรียมตัวทำศึกชิงภพ เนื่องจากความตาย ไม่มีนิมิตหมาย ไม่มีใครบอกได้ว่าเมื่อไรจะตาย ไม่มีใครรู้ว่าจะตายที่ไหน หรือจะตายด้วยอาการ อย่างไร และในตอนนั้นจะมีใครช่วยส่งไป โลกหน้าบ้าง ในเมื่อจะต้องตายวันใดวันหนึ่งโดยไม่มี โอกาสรู้ตัวล่วงหน้า ถึงเวลาเผชิญกับมรณภัย จะแน่ใจได้อย่างไรว่าจะนึกถึงบุญออก ถ้าใคร ไม่หมั่นทบทวนบุญ แค่ก่อนนอนแต่ละคืน ยังนึกถึงบุญไม่ออก แล้วคิดว่าตอนป่วยใกล้ จะลาโลก จะต้องทำศึกชิงภพ จะนึกถึงบุญ ออกหรอ เมื่อเป็นเช่นนี้เราก็ควรจะต้องหมั่นนึกถึง บุญที่ท่าไว้แล้วบ่อย ๆ เพราะบุญของเราจะน่า เราไปสู่สุคติโลกสวรรค์ แต่บาปกรรมที่ทำไว้จะ ตึงเราไปสู่อบาย บุญเป็นที่พึ่งของสัตว์โลกทั้งหลาย เราจึง ต้องทำบุญบ่อย ๆ เพราะการสั่งสมบุญนำมา ซึ่งความสุขความสำเร็จทั้งในปัจจุบันและใน อนาคตนั่นเอง 2 ๆ มีนาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๘๓