การบอกกล่าวเรื่องทุกข์ : หน้า 74/172

อยู่ใหญ ส่องธรรม ลำภาษิต เรื่อง : อิ่มธรรม บอกกล่าวเล่าทุกข์ โย อตฺตโน ทุกขมนานุปุฏโจ ปเวทเย ชนฺตุ อกาลรูเป อานนฺทิโน ตสฺส ภวนฺติ มิตตา หิเตสิโน ตสฺส ทุกฺขี ภวนฺติ ผู้ใดพอใครถามถึงเรื่องทุกข์ของตน ก็บอกเขาเรื่อยไป ทั้งที่ไม่ใช่กาลอันควร ผู้นั้นจะมีแต่มิตรชนิดเจ้าสำราญ ส่วนผู้หวังดีต่อเขาก็มีแต่ทุกข์ (๒๗/๑๗๘๒) เป็นเรื่องธรรมดาที่คนคุ้นเคยจะถามไถ่สารทุกข์กัน เราควรจะตอบอย่างไร บอกเล่าทุกข์สุขแค่ไหน ถามเรื่องสุข ก็ต้องตอบพอประมาณ ไม่ตีไข่ใส่สีดูโอ้อวด แม้เป็นเรื่องจริงก็อย่าตอบให้เขาหมั่นไส้ อิจฉา หรือไม่อยากฟัง ถามเรื่องทุกข์ ก็ต้องตอบพอประมาณ ไม่จำเป็นต้องปิดบัง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องบอก พูดในกาลไม่ควร เล่าเรื่องทุกข์มากไป ใคร ๆ ก็หลีกหนี เพื่อน ๆ ไม่อยากอยู่ใกล้ ไม่อยากถามเรื่องทุกข์อีก เราก็จะเจอแต่เพื่อนเสพสุข หาเพื่อนแท้ได้ยาก ส่วนเพื่อนรักเมื่อฟังเรื่องทุกข์ ก็พลอยทุกข์ไปด้วย คอยรับฟัง ช่วยคิด ช่วยหาทางแก้ไข เสพทุกข์ไปเต็ม ๆ เราจึงควรบอกทุก พอประมาณ อย่าพร่าแต่ปัญหา ไม่ต้องเล่ากับทุกคน ไม่ต้องบอกทุกเวลา คิดในทางที่ดีบ้าง ทำใจให้นิ่งสงบบ้าง ความทุกข์จะลดลง และบางทีปัญหามันก็หายไปเฉย ๆ เอง ไม่เชื่อก็ลองดู D ๗๒ อยู่ในบุญ มีนาคม ๒๕๕๙