ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระสุธรรมญาณวิเทศกำลังนำเสนอบทความ
ทางวิชาการในหัวข้อ “DIRI กับโครงการอนุรักษ์
คัมภีร์พุทธโบราณด้วยระบบดิจิทัล (Digitization)”
แบบแผนทั้งด้านการปกครอง ศิลปะ การช่าง
และวิทยาการต่าง ๆ จากชาวอินเดีย ในปลาย
ๆ
พุทธศตวรรษที่ ๑๑
พระเจ้าเกาณฑินยะชัยวรมัน กษัตริย์
ฟูนัน ได้หันมานับถือพระพุทธศาสนา แม้ว่า
อาณาจักรฟูนันนับถือศาสนาพราหมณ์เป็นหลัก
แต่พระพุทธศาสนาก็เจริญรุ่งเรืองควบคู่กันไป
พระภิกษุชาวฟูนันชื่อสังฆปาละ
เป็นผู้เชี่ยวชาญในพระอภิธรรม ทรงความรู้
แตกฉานในพระพุทธศาสนา ได้รับอาราธนา
จากจักรพรรดิจีนให้เป็นผู้สอนธรรมะใน
ราชสำนัก และแปลคัมภีร์วิมุตติมรรค ซึ่งแต่ง
โดยพระอุปติสสเถระเป็นภาษาจีน หลักฐาน
ทางโบราณคดีด้านศาสนาที่เก่าแก่ของกัมพูชา
คือ ศิลาจารึกที่วัดไพรเวียรใกล้เมืองวยาธปุระ
ซึ่งระบุ พ.ศ. ๑๒๐๗ มีข้อความกล่าวถึงกษัตริย์
สองพี่น้องที่บวชในพระพุทธศาสนา และจาก
บันทึกของพระสงฆ์จีนอี้จิง” ผู้จาริกไปอินเดีย
ทางเรือผ่านทะเลใต้ในพุทธศตวรรษที่ ๑๓
2
พ.ศ. ๑๐๐๒-๑๐๖๕
2
๗
บรรยากาศพิธีเปิดงานสัมมนา
เสนอผลงานวิจัยนานาชาติ ครั้งที่ ๒ ในหัวข้อ
“ภูมิศาสตร์วัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนา”
กล่าวถึงดินแดนกัมพูชาในยุคนั้นว่า พระพุทธ
ศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก ในเมืองมีวัดทั่วไป
ทุกแห่ง ศาสนาพราหมณ์และพระพุทธศาสนา
อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ชาวเมือง
และเจ้านายนิยมบวชในพระพุทธ
ศาสนา ทั้งกล่าวด้วยว่าดินแดน
ต่าง ๆ ในทะเลใต้นับถือปฏิบัติ
ๆ
พระพุทธศาสนานิกายต่าง ๆ
รวมทั้งนิกายมูลสรรวาสติวาท
ซึ่งเป็นนิกายหินยานที่ใช้ภาษา
สันสกฤตจารึกพระธรรมวินัย
พระพุทธรูปก่อนเมืองพระนคร
พุทธศตวรรษที่ ๑๑-๑๒
ที่มา https://s-media-cache-ak0.
pinimg.com/236x/72/56/0a/
72560aa6fef5d6e8bae0198
* วิมุตติมรรคเป็นคัมภีร์คู่กับคัมภีร์วิสุทธิมรรคของพระพุทธโฆษาจารย์
## หรือ X#; pinyin: Yijing: Wade-Giles: I Ching (635-713 CE)
dd01cbd7d.jpg
มีนาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ
๕๑