ข้อความต้นฉบับในหน้า
๑๑
๑๒
ช่องนี้มีค่าตอบ D M C
๑๓
ๆ
ช่วงแรก ๆ นั้น นายทหารหน่วยนี้สามารถจับกุม เฉพาะกิจหน่วยนี้สามารถบุกเข้าไปจับกุมพวก
พวกโจรป่ามาได้เพียงแค่กลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่ง โจรป่ากลุ่มใหญ่มาได้ทั้งหมดแบบยกรังเลย
เท่านั้น
เมื่อเป็นเช่นนี้ ทางหัวหน้าหน่วยทหาร
เฉพาะกิจจึงได้มอบหมายให้พระพ่อของลูก
ในภพชาตินั้น เป็นผู้ทำหน้าที่ทรมานพวกโจร
กลุ่มนี้ เพื่อรีดข่าวและเอาข้อมูลเกี่ยวกับแหล่ง
กบดานของพวกโจรป่าทั้งหมดมาให้ได้
๑๓. เมื่อพระพ่อของลูกได้รับหน้าที่
ดังกล่าวมาแล้ว ด้วยความที่ตัวท่านเองก็มี
ความโกรธแค้นพวกโจรป่ากลุ่มนี้เป็นทุนเดิม
อยู่แล้ว บวกกับพวกโจรป่าเองก็ชอบพูดจา
ยียวนกวนประสาทอย่างสุด ๆ
ด้วยเหตุนี้จึงทําให้ท่านเกิดอารมณ์
โมโหขึ้นมาอย่างสุดขีด แล้วท่านก็ไม่รอช้า สั่ง
ทีเดียว ซึ่งภารกิจนี้ถือว่าเป็นผลงานอันโดดเด่น
เป็นอย่างมาก ณ ตอนนั้นเลยทีเดียว
๑๕. ถึงแม้ว่าพระพ่อของลูกเป็นผู้ที่
มีส่วนสำคัญในการจับกุมพวกโจรกลุ่มนี้มาได้
ก็ตาม แต่ตัวท่านกลับรู้สึกร้อนรุ่มกลุ้มในจิต
รู้สึกผิดกับการทรมานรีดข่าวจากพวกโจรป่า
เหล่านั้นอยู่เสมอ ๆ
ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะตัวท่านรู้สึกว่า ท่าน
ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล และจากการกระทํา
ดังกล่าวได้ส่งผลให้พวกโจรป่าบางคนถึงกับ
เสียชีวิตไปเลยก็มี อีกทั้งวิธีมัดขาพวกโจรป่า
ด้วยตุ้มเหล็กที่แน่นเกินไป ก็ส่งผลให้โจรป่า
บางคนเกิดอาการขาเน่าและถูกตัดขาทิ้งไป
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้ตัวท่านเกิด
ให้พวกลูกน้องนายทหารช่วยกันจับพวกโจร ในที่สุดอีกด้วย
นอนหงายลงบนพื้น พร้อมกับมัดขาของพวก
โจรเหล่านั้นด้วยตุ้มเหล็กให้แน่นมากกว่าปกติ
๑๔. จากนั้น ท่านก็ตีบไปที่ท้องของ
โจรป่า (แถว ๆ กระเพาะปัสสาวะ) ด้วยความ
สะใจอย่างแรง จนเป็นผลทำให้พวกโจรป่า
หมดแรงและหมดอารมณ์ที่จะยียวนกวน
ประสาท อีกทั้งยังยอมบอกแหล่งกบดานของ
พวกโจรทั้งหมดให้ท่านทราบอีกด้วย
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทําให้นายทหาร
ความรู้สึกทุกข์ใจ อีกทั้งความทุกข์นี้ยังเกาะกิน
อยู่ภายในใจของท่านมาโดยตลอด
๑๖. จวบจนเมื่อกาลเวลาล่วงเลยผ่าน
ไป พระราชาผู้เป็นที่รักยิ่งของมหาชนทั้งหลาย
ได้เสด็จออกผนวช ซึ่งตัวท่านก็ได้มีโอกาส
มาฟังธรรมจากพระเถระ (อดีตพระราชาองค์ที่
ออกบวช) ด้วย
เมื่อได้ฟัง
ด้ฟังธรรมจากพระเถระแล้ว
มีนาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ
909