การอุปัฏฐากหลวงปู่ : หน้า 62/97

66 ที่พวกมึงพยาบาลกูนะ มึงรู้ไหมว่า มันดีร้อย ดีพันแล้วนา ที่มึงปฏิบัติกเนี่ย.. ซึ่งปฏิบัติพระอื่น ๑๐ องค์ ยังไม่เท่าปฏิบัติกองค์หนึ่งหรอก " ของตัวเองมาคอยช่วยอุปัฏฐาก รวมแล้วทั้งหมด 5 คน หนึ่งในนั้นก็คือ ปู่ผง ท่านเป็นอุปัฏฐาก คนสำคัญ ผู้มีศักดิ์เป็นญาติผู้น้องของหลวงปู่ ที่ได้อุปัฏฐากรับใช้ใกล้ชิดหลวงปู่ก่อนที่ท่านจะ มรณภาพเป็นเวลาถึง ๒ ปีเต็ม ผงได้เล่าว่า.... ได้มาอุปัฏฐากหลวงพี่ (ผงเรียกหลวงปู่ วัดปากน้ำว่าหลวงพี่) ตอนอายุ ๔๐ กว่าๆ ตอนนั้น หลวงพี่อายุประมาณ ๓๐ กว่าปี อุปัฎฐากจนกระทั่ง มรณภาพ ช่วงที่หลวงพี่ป่วยท่านไม่เอาใคร หมอที่ โรงพยาบาลถามท่านว่า ทำไมไม่เอาพระลูกวัดมา ดูแล ท่านบอกไม่เอา เอาน้องชายดีกว่า คนอื่นไม่ เอา นี่ท่านพูดเอง ถึงแม้ท่านจะป่วย แต่ท่านตื่นตี 4 เป็นประจำ เราก็จะเอาน้ำมาให้ท่านล้างหน้าล้างตา ท่านมีเก้าอี้ หวายอยู่ตัวหนึ่ง นั่งอยู่บนนั้น เราก็นั่งอยู่ตรงนั้น แหละ คอยจนกว่าอาหารจะมา ประมาณตี 4 กว่าๆ อาหารมาแล้ว ก็เอามาจัดเตรียม ท่านก็จะฉัน เวลาฉันท่านจะตะล่อมข้าวให้กลมอยู่กลางจาน แล้ว ตักทีละช้อนๆ ท่านจะทำให้ข้าวในจานกลมตลอด พอฉันเสร็จท่านก็นั่งรับแขก เมื่อ เมื่อหมดเวลารับแขก ท่านก็ไปทำงานของท่าน คือนั่งวิปัสสนา พอ ๕ โมง ถึงจะออกมาฉันเพล เสร็จแล้วก็รับแขกต่อเลย พอ รับแขกเสร็จ ก็ไปทำงานของท่านต่อ e ตอนหลังท่านป่วยมากทำอะไรไม่สะดวก มือ จับอะไรก็สั่น เวลาจะตักข้าวก็สั่นหกหมด เราต้อง ที่ไปผ่าตัดที่โรงพยาบาลศิริราช นอนอยู่ที่นั่น 5 เดือน ท่านไม่เคยบ่นว่าเมื่อยตรงนั้น ตรงนี้เลย ไม่เคย บ่นเจ็บปวดอะไรเลย อดทนจริงๆ แถมขนาดป่วย ท่านก็ยังรับแขก แต่ทางโรงพยาบาลให้เข้าเยี่ยมเป็น เวลา มากันเยอะแยะเลย หลวงพี่ท่านก็นั่งหลับตา บนเก้าอี้ พวกญาติโยมก็นั่งสมาธิล้อมท่านอยู่ เป็น อย่างนี้ทุกวัน วันพฤหัสบดีจะมากกว่าเพื่อน ช่วงที่อุปัฏฐากหลวงพี่อยู่ ช่วงท่านสบายๆ ท่านก็ออกมานั่งเก้าอี้คุยกับเราว่า ไอ้ผง...ที่พวกมึง มาพยาบาลกูน่ะ พวกมึงเบื่อกันไหม เราก็ตอบ ท่านไปว่า ไม่เบื่อ หลวงพี่ท่านก็พูดว่า ที่พวกมึง พยาบาลกูน่ะ มึงรู้ไหมว่า มันดีร้อย ดีพันแล้วนา ที่พึงปฏิบัติกูเนี่ย.. ซึ่งปฏิบัติพระอื่น ๑๐ องค์ ยัง ไม่เท่าปฏิบัติกองค์หนึ่งหรอก ตอนนั้น..แม่ชีถนอม ก็นั่งอยู่ในเหตุการณ์นั้นด้วย แม่ชีถนอมเป็นแม่ชีที่ เข้าถึงพระธรรมกาย หลวงพี่จึงให้ไปดูว่า ผู้ปฏิบัติ หลวงพี่ตายแล้วจะไปไหน แม่ชีถนอมนั่งเข้าที่ดูอยู่ พักหนึ่งแล้วตอบว่า คนปฏิบัติหลวงพ่อต้องขึ้นสวรรค์ เจ้าค่ะ..อย่างน้อยก็ดาวดึงส์ ที่กุฏิของหลวงพี่ท่านไม่มีสมบัติอะไรเลย ของ ท่านอย่าไปหา ไม่มีอะไรเลยจริงๆ ถ้าเป็นพระอื่นต้อง มีบ้าง ไอ้โน่น ไอ้นี่ โทรทัศน์มี อะไรก็มี ความจริง ท่านจะซื้ออะไรก็ได้ โทรทัศน์ท่านก็ซื้อได้ เงินท่าน ถมถืดไป แต่ท่านไม่เอาเลย ไอ้ของพรรค์นี้ท่านไม่ เอาเลย มีแต่อัฐบริขารแล้วก็ที่นอนที่ท่านใช้อยู่ ป้อนท่าน ความอดทนของท่านเด็ดขาดเลย ยิ่งช่วง เท่านั้น อย่างอื่นไม่มีเลย เพราะท่านไม่สะสม มีคน