ชีวิตที่ลำบาก : หน้า 63/97

ไปทักหลวงพี่ว่า “โอ้โฮ! หลวงพ่อสร้างตึกอะไรให้ พระอยู่ แล้วหลวงพ่อมาอยู่อย่างนี้ ทำไมหลวงพ่อ ไม่สร้างที่อยู่ให้มันดีบ้างล่ะ" ท่านบอกว่าไม่เอา เราให้เขามีความสุขก็พอใจแล้ว เราจะอยู่ยังไงก็อยู่ ได้ จะกินยังไงก็กินได้ ให้เขามีความสุขก็แล้วกัน เขามาอยู่กับเรา ต้องให้ความสุขแก่เขา อย่าให้ เดือดร้อน ให้ได้รับความร่มเย็น โรงเรียนมี ครูมี อยากเรียนๆ เลย ใครอยากบิณฑบาตก็ไป ใครไม่ ไป ก็มีข้าวให้ ตั้งแต่น้ารู้จักปู่ผงมา น้าก็เห็นชีวิตแกลำบาก มาก ตั้งแต่ยังไม่มีครอบครัว หรือตอนมีครอบครัว แล้วก็ลําบาก บ้านที่ผงอยู่น้าไม่อยากให้ใครไปเลย เพราะสภาพมันแย่เหลือเกิน เป็นกระต๊อบไม้เก่าๆ เล็กๆ พื้นที่กิน ที่นอน ครัว ทุกสิ่งทุกอย่างใช้พื้นที่ เดียวกันหมด ใต้ถุนบ้านก็สกปรกยุงชุมเป็นน้ำคร่ำ เหม็นๆ ปู่ผงมีชีวิตที่ลำบากยากจนถึงขนาดหลวงปู่ ท่านต้องเอ่ยปากให้ปูผงทำบุญ "ตอนนั้นหลวงพี่ท่านบอกว่า ไอ้ผง..มึงเอาเงิน มาทําบุญสร้างโรงเรียนปริยัติกับกู เราก็ตอบท่านไป ว่า ทำไมจะต้องมาเอาเงินกับผมด้วยล่ะ หลวงพี่ก็รู้ ว่าผมไม่มี ให้ไปเอากับนายห้างสวัสดิ์หรือคุณนาย ล้อมสิ เขาก็สร้างให้แล้ว ซึ่งท่านก็บอกเราอีกว่า ไอ้ผง...ที่มึงยากจนอยู่ทุกวันนี้เพราะมึงไม่มีสายสมบัติ ติดตัวมาเลย มันถึงได้ยากจน ถ้ามึงเอาเงินมาทำบุญ กับกู ๒๕ บาทเนี่ย เท่ากับมึงจะมีสมบัติพันล้าน ติดตัวเชียวนะ ภพชาติต่อไปถึงจะไม่จนแบบนี้ เรา ก็เลยไปหาเงินมา ๒๕ บาท มาทำบุญสร้างโรงเรียน ปริยัติกับท่าน และหลวงพี่ยังบอกอีกว่าที่มึงทำบุญ กับกูน่ะ ถูกพระธรรมกายนับอสงไขยองค์ไม่ถ้วน ทีเดียว ต่อไปคำว่าจนไม่ต้องพูดกันล่ะ ต่อไปอีก กี่ภพกี่ชาติก็มีสายสมบัติติดตัวไปจะไม่ยาก ไม่จนอีก d พอน้ามาฟังปู่ผงเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง แล้วได้มารู้ ถึงบุพกรรมของแกทีหลังว่า ที่ปู่ผงจนมาก ก็เพราะ อดีตชาติแกเคยเกิดเป็นมหาดเล็กที่ไม่ชอบทำทาน และคิดเสียดายทรัพย์ที่พระราชาเอามาบริจาค และ มักคิดในใจกลัวว่าสมบัติพระราชาจะหมด ด้วย 66 ไอ้ผง..ที่มึงยากจนอยู่ทุกวันนี้ เพราะมึงไม่มี สายสมบัติติดตัวมาเลย มันถึงได้ยากจน ถ้ามึงเอา เงินมาทำบุญกับกู ๒๕ บาทเนี่ย เท่ากับมึงจะมีสมบัติ พันล้านติดตัวเชียวนะ ภพชาติต่อไปถึงจะไม่จนแบบนี้ "