การให้ทานและอานิสงส์ : หน้า 73/97

ไปถวายท่าน ท่านถามว่า “น้ำอะไร” “น้ำส้มโอเจ้าค่ะ ท่านบอกว่าให้เอากลับไป ฉันไม่ได้ลูกมันใหญ่ เรา ไม่รู้ ท่านบอกว่าถ้าเป็นส้ม เป็นมะตูมได้ เวลาที่ หลวงพ่อป่วย ถึงแม้ท่านจะหิว แต่ถ้ายังไม่ถึงเวลา ท่านก็ไม่ยอมฉัน เวลาหลวงพ่อเทศน์ให้ญาติโยม ที่มาถวายภัตตาหาร ท่านจะเทศน์เรื่องอานิสงส์ การให้ทาน ผู้บริจาคทานจะได้บุญมาก ช่วงสุดท้าย ของการเทศน์ หลวงพ่อก็จะสอนให้ทำใจหยุดนิ่ง แล้ว ก็จะคำนวณบุญให้ว่าเจ้าภาพที่มาทำบุญได้บุญแค่นี้ แค่นั้น โยมนั่งฟังจะเข้าใจหรือไม่ก็ตาม แต่ก็ปลื้ม แล้วกัน ..คราวหนึ่งหลวงพ่อสดบอกสมเด็จวัดโพธิ์ ตอนนั้นยังไม่ได้เป็นสมเด็จพระสังฆราช ท่านบอกว่า ต่อไปจะได้เป็นใหญ่ในหมู่สงฆ์ แต่สมเด็จวัดโพธิ์ ไม่เชื่อ หลังจากหลวงพ่อสดสิ้นไปแล้ว พอปีที่ท่าน ได้เป็นสมเด็จพระสังฆราช ท่านก็มากราบหลวงพ่อ บนหอหลวงพ่อที่วัดปากน้ำ มีอยู่ครั้งหนึ่งช่วงที่ หลวงพ่ออาพาธ วันนั้นสมเด็จวัดโพธิ์จะมาเยี่ยม หลวงพ่อสด แต่นั่งรถรับจ้างมา หลวงพ่อสดบอก ให้พระเณรเตรียมตั้งแถวต้อนรับ พอรถรับจ้างมา ถึง ท่านก็งงว่าใครบอกว่าท่านมา พระเณรบอกว่า หลวงพ่อสดบอกว่า วัดโพธิ์จะมาให้มาคอยต้อนรับ สมเด็จวัดโพธิ์เชื่อมั่นศรัทธาหลวงพ่อสดมาก เพราะ มีญาณวิเศษหยั่งรู้ล่วงหน้าได้ หลวงพ่อสดท่านรัก สมเด็จช่วงมาก (สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์) เวลาใครเอาทุเรียนมาถวายหลวงพ่อ ท่านจะจับพู สวยๆ แล้วบอกให้เอาไปให้ท่านช่วง ซึ่งตอนนั้นท่าน ช่วงยังเป็นพระหนุ่ม อายุยังไม่มาก ยังไม่ได้เป็น สมเด็จ แล้วท่านก็บอกว่า ฉันแล้วดีต่อไปจะได้เป็น สมภาร แล้วก็จริงตามที่ท่านพูดไว้ คุณลุงสายัณห์ ศรีธนชัย สาธุชนที่เคยไปทําบุญ กับพระเดชพระคุณหลวงปู่ มีความอยากรู้ถึง ภพภูมิเบื้องหน้าของมารดาที่เสียชีวิต หลังทราบ กิตติศัพท์ว่าหลวงปู่สามารถบอกให้รู้ได้ว่าผู้ละโลก ตายแล้วไปไหน คุณลุงจึงพาพ่อไปวัดปากน้ำทันที “พอมาถึงวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็นเวลาที่ หลวงพ่อท่านลงรับแขกพอดี มีญาติโยมมานั่งล้อม ท่านเยอะมาก รอจนได้โอกาส ได้จังหวะที่คนน้อย ลง ลุงก็รีบเข้าไปกราบหลวงพ่อวัดปากนํ้า ภาษีเจริญ ก็ถามท่านตรงๆ ว่า “หลวงพ่อครับ แม่ของผมเสีย ชีวิตไปแล้ว ผมเป็นห่วงแม่อยากทราบว่า แม่ผม ไปอยู่ที่ไหนครับ หลวงพ่อท่านก็หันไปสั่งแม่ชีที่นั่ง อยู่ใกล้ท่าน ท่านสั่งว่า "เอ้าแม่ชีตรวจให้คุณคนนี้ เขาหน่อยซิว่า แม่เขาตอนนี้ไปอยู่ที่ไหน” แม่ชีก็นั่ง ตรวจหลับตาอยู่สักครู่หนึ่งไม่เกิน ๕ นาที แล้วก็ บอกว่า "ไปอยู่ในนรกแต่ยังไม่ลงนรก ยังรอการ ตัดสินอยู่ ยังอยู่ในระหว่างพิจารณา” ลุงก็ถามต่อว่า แม่ผมทำกรรมอะไรไว้ ทำไมถึงต้องไปอยู่ในนรก แม่ชีก็บอกว่า “แม่เคยทำกรรมมาเมื่อชาติก่อนเป็น กรรมเก่าไม่ใช่ชาตินี้ ชาติก่อนสมัยหนึ่งตอนที่แม่ ทําอาหารอยู่ได้คั้นกะทิใส่กระทะไว้ แล้วก็วางไว้บน พื้น ยังไม่ได้เอาไปตั้งไฟ แล้วที่บ้านก็เลี้ยงไก่ด้วย ทีนี้ไก่เข้ามาในครัวมาเหยียบเอากระทะหกเสียหาย หมด แม่ก็เกิดความโมโห จึงคว้าไม้ขว้างไปถูกขา ของไก่อย่างจัง ปรากฏว่า ไก่ตัวนั้นไม่ได้ตายเดี๋ยวนั้น หรอก ขามันบวม บวมหลายวันแล้วก็ตาย กรรม