เดินไปสู่ความสุข : หน้า 12/26

ตรัสว่าเป็นกายที่เน่าเปื่อยด้วยนั้น คือกายพระสิทธัตถะที่ออกบวช ซึ่งเป็น กายภายนอกนั่นเอง คำว่า เรา ในที่นี้จึงสันนิษฐานได้ว่าหมาย ถึงกายภายใน ซึ่งไม่ใช่กายเปื่อยเน่ากายภายในคืออะไรเล่า ก็คือธรรม กาย นั่นเอง จะเห็นได้อย่างไร ข้อนี้ตอบไม่ยาก เมื่อได้บำเพ็ญกิจถูก ส่วนแล้ว ท่านจะเห็นด้วยตาของท่านเอง คือเห็นด้วย ตาธรรมกาย ไม่ใช่ตาธรรมดา พระดำรัสของพระองค์ดังยกขึ้นมานั้น เป็นปัญหาธรรม มีนัยลึกซึ้งอยู่ อันผู้ที่มิได้ปฏิบัติธรรมแล้วเข้าใจได้ยาก แต่ถ้าผู้ที่ ปฏิบัติได้แล้วจะตอบปัญหานี้ได้ด้วยตัวเองอย่างง่ายดายไม่ต้องถามใคร วิชชาธรรมกายนี้ท่านทำการสั่งสอนเรื่อยมา จนกระทั่งใกล้ มรณภาพไม่เคยขาดแม้แต่วันเดียว จะเห็นได้จากจริยาวัตรของท่าน คือ ๑. คุมภิกษุสามเณรลงทำวัตร ไหว้พระในโบสถ์ทุกวัน วันละ ๒ เวลา คือ เช้าหนหนึ่ง เย็นหนหนึ่ง และได้ให้โอวาทสั่งสอนภิกษุ สามเณรทั้ง ๒ เวลา ๒. วันพระและวันอาทิตย์ ลงแสดงธรรมในโบสถ์เองเป็นนิจ ๓. ทำกิจภาวนาอยู่ในสถานที่ซึ่งจัดไว้เฉพาะ เป็นกิจประจำวัน และควบคุมพระให้ไปนั่งภาวนารวมอยู่กับท่าน ทั้งกลางวันและกลางคืน ส่วนพวกอุบาสิกาก็ให้ทำกิจภาวนาเช่นกัน ๔. ทุกวันพฤหัสบดี เวลา ๑๔.๐๐ น. ลงสอนการนั่งสมาธิแก่ ภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ที่ศาลาธรรม ๕. จัดให้มีครูสอนปริยัติธรรม หลวงปู่วัดปากน้ำ ได้รับสมณศักดิ์ดังนี้ พ.ศ. ๒๔๖๓ เป็นพระครูสัญญาบัตรมีพระราชทินนามว่า พระครู สมณธรรมสมาทาน พ.ศ. ๒๔๙๒ ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระราชาคณะ ชั้นสามัญ มีพระราชทินนามว่า พระภาวนาโกศลเถระ พ.ศ. ๒๔๙๔ ได้รับพระราชทานพัดยศเทียบเปรียญ พ.ศ. ๒๔๙๘ ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระราชาคณะ ชั้นราช มีพระราชทินนามว่า พระมงคลราชมุนี พ.ศ. ๒๕๐๐ ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระราชาคณะ ชั้นเทพ มีพระราชทินนามว่า พระมงคลเทพมุนี ท่านมรณภาพเมื่อ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๒ ยังความสลดใจ แก่ศิษยานุศิษย์เป็นอันมาก ประทีปของโลกในยุคปัจจุบันได้ลาลับไป บัดนี้แม้ว่าท่านจะมรณภาพมาได้หลายสิบปีแล้ว วิชชาธรรมกาย ก็ยัง มีผู้ปฏิบัติกันอยู่สืบมาและนับวันจะเพิ่มมากขึ้นจากแสนคนเป็นล้านคน เกียรติคุณของวิชชานี้ไม่เพียงแต่จะโด่งดังในประเทศเท่านั้น แม้ชาว ต่างชาติก็ยังสนใจไปปฏิบัติธรรมกันที่วัดปากน้ำมากมาย อีกทั้งมี สาขากระจายไปทั่วประเทศ และที่เรากำลังดำเนินการก่อสร้าง “ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม” * ณ ต.คลองสาม อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี ก็เป็นอีกแห่งหนึ่งที่จะจรรโลงไว้ซึ่งวิชชาธรรมกาย ๒๐ เดินไปสู่ความสุข * ปัจจุบันคือวัดพระธรรมกาย ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกาย ๒๑