ข้อความต้นฉบับในหน้า
หลวงพ่อธัมมชโยซึ่งตอนนั้นคือ นายไชยบูลย์ สุทธิผล ก็ไปเรียน
สอบเข้าเป็นนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ ก็เพียรมานั่งธรรมะ
ปฏิบัติธรรมกับคุณยายอาจารย์สม่ำเสมอ คุณยายอาจารย์เห็นว่าเป็น
คนเอาจริง จึงได้เมตตาสั่งสอนธรรมะที่ละเอียดลึกซึ้งให้ ซึ่งต่อมาก็
ได้พาลูกศิษย์ลูกหามาปฏิบัติธรรมกับคุณยายอาจารย์อีกมากมาย
และหนึ่งในนั้นคือ นายเผด็จ ผ่องสวัสดิ์ ปัจจุบันคือหลวงพ่อทัตตชีโว
ต่อมาเมื่อหลวงพ่อธัมมชโยบวชอุทิศชีวิตเพื่อพระพุทธศาสนา
แล้ว ท่านก็ปรารถนาจะขยายวิชชาธรรมกายให้กว้างขวางออกไป
ด้วยบุญบันดาล คุณหญิงประหยัด แพทยพงศาวิสุทธาธิบดี ก็ยกที่ดิน
ให้ ๑๙๖ ไร่ อยู่ที่ ต.คลองสาม อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี
คุณยายอาจารย์เล่าให้ฟังว่า คุณยายอาจารย์จะมีถุงกระดาษสี
น้ำตาลเก่าๆ อยู่ใบหนึ่ง เวลาที่ใครๆ ถวายปัจจัยไว้ใช้ส่วนตัว คุณ
ยายอาจารย์จะเก็บสะสมไว้ในถุงใบนี้ เมื่อตัดสินใจสร้างวัด คุณยาย
อาจารย์ก็เทปัจจัยในถุงใบนี้ออกจนหมด นับดูปรากฏว่ามีเงินอยู่ ๓,๒๐๐
บาท คุณยายอาจารย์ถวายเงินนั้นเพื่อเป็นทุนสร้างวัดจนหมด น้ำใจ
ท่านยิ่งใหญ่ปานนั้น ท่านทำบุญเต็มกำลังดังที่ท่านสอนให้พวกเราทำ
เสมอและยังให้กำลังใจลูกศิษย์อีกว่า การจะสร้างคนให้มีระเบียบวินัย
อยู่ในศีลในธรรม เป็นคนดียอมสละอุทิศชีวิตให้พระพุทธศาสนาสักคน
หนึ่งนั้นมีเงินร้อยล้านก็ไม่แน่จะสร้างได้ แต่นี่ยายมีคนดีๆ อยู่ตรงหน้าถึง
๑๑ คน เท่ากับยายมีเงินทุนเป็นพันล้าน ยายมั่นใจว่าจะต้องสร้างวัด
ได้สำเร็จ
ในเวลาทำงานหนักคุณยายอาจารย์สังเกตแล้วเห็นว่า ทำงาน
หยาบกันมากใจชักจะคลายความละเอียดลง คุณยายอาจารย์ก็จะ
บอกว่ามานั่งสมาธิเอาความละเอียดกันก่อนนะ หรือไม่ก็วันนี้อย่าพึ่ง
ประชุมเลยนะมาช่วยกันจัดดอกไม้บูชาพระพุทธเจ้ากันดีกว่า ด้วยวิธี
การนุ่มนวล ด้วยเทคนิคเฉพาะตัวของคุณยายอาจารย์นี้ กิจการงาน
ทั้งหลายก็ลุล่วงไปด้วยดี วัดพระธรรมกายสร้างสำเร็จได้ก็เพ
คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูงนั่นเอง
เพราะ
แต่กว่าจะมาเป็นวัดพระธรรมกายที่เราได้เห็น ได้มาทำบุญ
ได้มาปฏิบัติธรรมกันอยู่ในทุกวันนี้ คุณยายอาจารย์ต้องทํางานหนัก
สุดชีวิต ผู้ที่เป็นศูนย์รวมแห่งความสำเร็จและความรู้สึกนึกคิดของ
คณะทำงานก็คือคุณยายอาจารย์ คุณยายอาจารย์จะเป็นทั้งผู้ให้
กําลังใจเป็นผู้คอยคัดท้ายนาวาของคณะผู้ทํางาน ให้อยู่บนเส้นทางบุญ
คุณยายอาจารย์จะใช้บุญเป็นที่ตั้ง เมื่อเห็นว่าจะออกนอกทางบุญท่าน
ก็จะตะล่อมจิตตะล่อมใจของทุกคนให้อยู่ในบุญและก้มหน้าก้มตา
สร้างวัดเพื่อเอาบุญ เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนา เพื่อให้ชาวโลกได้
รู้จักการสร้างบุญและการเข้าถึงพระธรรมกายกันต่อไป
ชีวิตของคุณยายอาจารย์จึงเป็นที่พึ่งแก่ศิษ
ยานุศิษย์ทั้งหลายตลอดกาลนาน ชีวิตอัน
ยิ่งใหญ่จิตใจอันงดงามของคุณยาย
อาจารย์ซ้อนอยู่ภายในวิถีชีวิตที่สันโดษ
เรียบง่าย ในร่างกายที่บอบบาง ในแววตาที่
๔๖
เดินไปสู่ความสุข
ตามหาพ่อ
๔๗