การช่วยพ่อจากนรก : หน้า 21/26

ภาพ : ขบวนมยุรนาวากาศอัญเชิญเรือนทองเข้าศูนย์กลางพิธี ในงานสลายร่างคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๕ ณ วัดพระธรรมกาย เห็นสภาพต่างๆ ได้อย่างชัดเจน ปรากฏเห็นภาพของสิ่งมีชีวิตมากมาย รูปร่างต่างๆ กัน บ้างก็เป็นสัตว์ บ้างก็เป็นคน บ้างก็ตัวเป็นคนหัว เป็นสัตว์ บ้างก็หัวเป็นคนตัวเป็นสัตว์ บ้างก็อยู่ในเครื่องทัณฑ์ทรมาน เห็นพ่อแล้วรูปร่างหน้าตาของพ่อไม่เปลี่ยนแปลงเลย แต่พ่อดูซูบผอม ใบหน้าหมองคล้ำเหมือนคนที่กำลังมีทุกข์ พ่อตกนรกเพราะเมื่อมีชีวิต อยู่พ่อดื่มสุรามาก ซื้อสุราดื่มวันละ ๑๐ สตางค์ (๑๐ สตางค์ใน สมัยนั้นซื้อสุราได้เป็นขวด) นอกจากนั้นพ่อได้เคยฆ่าสัตว์ ออกไป ท้องนาก็จับกบ หอย ปู ปลาอยู่เป็นประจำ บางครั้งก็เชือดไก่ที่ เลี้ยงไว้ เคยถามพ่อว่า “พ่อฆ่าสัตว์ไม่กลัวบาปหรือ” พ่อบอกว่า “ฆ่า เพื่อเป็นอาหารเลี้ยงชีพไม่ได้เอาไปค้าขายที่ไหนถึงวันพระพ่อก็ไปทำบุญ คิดว่าบาปคงจะหายไป” แต่ได้มาเห็นแล้วบาปของพ่อยังอยู่ พ่อ กำลังถูกทรมานชดใช้บาป พ่อบอกว่าเมื่อใกล้จะละโลกพ่อเห็นนิมิตที่ เคยทำบาป จิตจึงกระวนกระวายและเกาะอยู่กับนิมิตนั้นพ่อจึงถูกนำ มาที่นี่ พ่อวิงวอนขอความช่วยเหลือน้ำตานองหน้าสงสารพ่อเหลือเกิน ไม่รู้จะช่วยพ่อได้อย่างไร เปรียบเสมือนพ่อกำลังจะจมน้ำ ตัวเองก็ ว่ายน้ำไม่เป็น ช่วยพ่อไม่ได้ จึงร้องไห้ออกมา จนอุบาสิกาทองสุก ถามขึ้น ก็บอกไปตรงๆ ว่าพ่อกำลังตกนรกเพราะดื่มสุรา อยากจะ ช่วยพ่อให้พ้นทุกข์ แต่ก็จนปัญญา อุบาสิกาทองสุกแนะขณะยังอยู่ใน สมาธิให้อธิษฐานเรียกบุญบารมีที่ได้บรรลุถึงธรรม อาราธนา พระธรรมกายช่วยพ่อ คุณยายอาจารย์จึงอธิษฐานว่า “ข้าพเจ้าตั้งใจปฏิบัติธรรมโดยเอาตัวเสี่ยงชีวิตนี้เพื่อต้องการ บรรลุธรรมจะได้มาช่วยพ่อ บัดนี้ข้าพเจ้าบรรลุธรรมแล้ว ขอ อานุภาพพระธรรมกายจงบันดาลช่วยพ่อให้พ้นทุกข์ด้วยบารมี ของข้าพเจ้าเถิด” พอขาดคำก็ได้ยินเสียงพระธรรมกายกังวานก้องบอกให้พ่อรับ ศีล พ่อยกมือพนมสมาทานศีลจนจบแล้ว พระ ธรรมกายก็ให้พ่อระลึกถึงบุญที่เคยทำไว้ขณะ ที่เป็นมนุษย์ ด้วยอานุภาพของพระธรรม กายและบุญของพ่อที่เคยทำตามประสา ชาวบ้านนอก ทันใดนั้นกายของพ่อเบาและ ๓๘ เดินไปสู่ความสุข ตามหาพ่อ ๓๕