การเรียนวิชชาธรรมกาย : หน้า 23/26

๔๒ ภาพ : มหาวิหารคุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย เท่านั้น ยิ่งทำยิ่งรู้ ยิ่งดูยิ่งเห็น ในที่สุดวิชชาธรรมกายก็แตกฉานสุด จะประมาณ หลวงปู่ถามเกี่ยวกับธรรมะเป็นตอบได้ทุกข้อ ท่านถึงกับ ออกปากชมว่า “เป็นหนึ่งไม่มีสอง” คำชมของหลวงปู่กล่าวในที่ประชุม จึงเป็นความภูมิใจอย่างเหลือล้น คุณยายอาจารย์เล่าถึงความสนุกสนานในการเรียนวิชชา ธรรมกายขั้นสูงจากหลวงปู่ ล้วนแต่เป็นความรู้ที่น่ามหัศจรรย์ ซึ่งไม่ สามารถเล่าสู่กันฟังเป็นที่เปิดเผยได้ด้วยยังไม่ถึงเวลาอันสมควร มีอยู่หลายเรื่องที่คุณยายอาจารย์เล่าแล้วพวกเราลูกศิษย์ตื่น เต้นกันมาก เช่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง หลวงปู่ช่วยประเทศชาติ ศาสนา อย่างเต็มที่ด้วยวิชชาธรรมกาย ในขณะนั้นหลวงปู่มีศิษย์ที่ เชี่ยวชาญวิชชาธรรมกายเป็นพระภิกษุประมาณ ๓๐ รูป เป็น อุบาสิกาประมาณจำนวนเท่ากัน หลวงปู่รู้การมาโจมตีของเครื่องบิน ข้าศึกด้วยอำนาจทางสมาธิจิต แล้วให้ศิษย์ธรรมกายทั้งหมดของท่าน ช่วยกันปัดลูกระเบิดลงทะเลบ้าง แม่น้ำบ้าง ปาฏิหาริย์ซ่อนประเทศ ซ่อนเมือง ซ่อนจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญ บังตาให้เห็นเมืองเป็นป่า ให้ มองเห็นที่รกร้างไม่มีคนเป็นเมือง หลวงปู่คุมการทำงานนี้ด้วยตนเอง ทั้งวันทั้งคืน ด้วยอำนาจทางสมาธิจิตอันแรงกล้าของศิษย์ธรรมกาย จึงเป็นที่เล่าลือกันในสมัยนั้นว่า ชาวบ้านมองเห็นด้วยนัยน์ตาจริงๆ ว่า ตอนเรือบินข้าศึกมาทิ้งระเบิด มีแม่ชีวัดปากน้ำเหาะขึ้นไปปัดลูกระเบิด และไม่ใช่มีผู้เห็นเพียงคนเดียวหรือสองคน แต่ได้พากันเห็นเป็น จำนวนมากจนหนังสือพิมพ์เอาไปลงเป็นข่าวอยู่หลายครั้ง คุณยายอาจารย์ได้รับการอบรมธรรมะจากหลวงปู่มากพอสมควร หลวงปู่ก็ขอร้องให้ช่วยสอนธรรมะแก่ผู้อื่น ท่านว่าถ้าไม่สอนแล้วจะ ไปนั่งนิพพานองค์เดียว ในใจก็คิดว่าองค์เดียวก็องค์เดียว คนไม่รู้ หนังสือจะไปสอนใครได้ ถ้าเขาไล่ปัญหาธรรมะเกี่ยวกับปริยัติคงจะ ต้องติดขัด อีกประการหนึ่งธรรมะเป็นของลึกซึ้ง ละเอียด รู้ตามได้ยาก เห็นได้ยาก ไม่ใช่วิสัยของการนึกคิดคาดคะเนเอา เป็นเรื่องที่ต้องรู้ ต้องเห็นด้วยตาของตนเองจึงจะเข้าใจ กระนั้นด้วยความที่ไม่เคยผิดระเบียบวินัย กับความเคารพใน ครูอาจารย์ แม้จะไม่เต็มใจสอน แต่เมื่อหลวงปู่ออก คำสั่ง ก็รับปฏิบัติ ความเคารพครูอาจารย์และ เคร่งครัดในวินัยนั้น ท่านปฏิบัติมาสม่ำเสมอ ไม่มีด่างพร้อยตลอด ๓๐ ปีเศษ นับเป็นลักษณะ พิเศษประการที่ ๖ เดินไปสู่ความสุข ตามหาพ่อ ๔๓