การเข้าถึงธรรมและการบวช : หน้า 22/26

ลอยสูงขึ้นๆ ติดตามธรรมกายของคุณยายอาจารย์ ผ่านสวรรค์ชั้นต่างๆ พ่อทำบุญไว้ไม่ใช่น้อยเหมือนกัน พ่อไปได้ถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มี วิมานหลังเล็กเก่าคร่ำคร่า ไม่สุกใสงดงามเหมือนวิมานของเทพองค์ อื่นๆ พระธรรมกายบอกพ่อว่า วิมานที่ไม่สุกใสเป็นเพราะขณะที่พ่อ เป็นคน วัดก็เข้าเหล้าก็กิน บุญก็ทำกรรมก็สร้าง ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเพื่อ เอามาทำบุญ พระธรรมกายสอนให้พ่อภาวนา “สัมมา อะระหัง” กายของพ่อผ่องใสขึ้นมากต่างกับขณะอยู่ในนรก กายของพ่ออยู่ใน สภาพทิพย์ อยู่วิมานชั้นดาวดึงส์ ดู ความเป็นทุกข์ที่อยากจะรู้ว่าพ่ออยู่ที่ไหน พ่ออยู่อย่างไรก็ หมดสิ้นไปแล้ว การได้ช่วยพ่อก็เหมือนขอขมาโทษ ได้เห็นสภาว ธรรมตามความเป็นจริง คนในโลกเมื่อเกิดมาก็ต้องแก่ ต้องเจ็บ ที่สุด ก็ต้องตายจะเอาอะไรติดตัวไปไม่ได้เลย แม้แต่สังขารร่างกายเราก็ ทับถมสลายไปในดิน สมบัติต่างๆ ของมนุษย์เหมือนของขอยืม ไม่ใช่ ของเรา เพราะตายไปแล้วเอาติดตัวไปไม่ได้ สิ่งที่จะเอาติดตัวไปได้ และเห็นได้ชัดด้วยตาธรรมกายคือ บุญและบาป เมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์ ถ้าปลงได้ถึงขั้นนี้จะเห็นว่า ไม่มีอะไรดีกว่าการกระทำให้ถึงที่สุดแห่ง กองทุกข์ การขจัดทุกข์ให้หมดสิ้นไปอย่างสิ้นเชิงก็มีทางเดียว คือ ถือ เพศพรหมจรรย์ขอบวชเพื่อรักษาศีลให้บริสุทธิ์ สร้างสมทางบุญเอา ติดตัวไปให้ได้มากๆ การเข้าวัดคนในโลกทั่วไปเห็นกันว่าเป็นเรื่องของ คนเฒ่าคนแก่ แต่คุณยายอาจารย์เห็นว่าอายุ ๒๙ ปี ของท่านสมควร แล้วที่จะสละฆราวาสวิสัย เมื่อได้เห็นธรรมะแล้ว ความเด็ดเดี่ยวเกิดขึ้นในใจว่า “จะ ต้องออกจากบ้านโดยเด็ดขาด จะไม่ยอมให้มีอะไรมายับยั้ง” จึงได้ ปรึกษากับอุบาสิกาทองสุก ด้วยความช่วยเหลือของอุบาสิกาผู้เป็นครู จึงได้ลาคุณนายเจ้าของบ้านในวันพฤหัสบดี ตอนบ่ายวันนั้นเมื่อหลวง ปู่วัดปากน้ำออกสอนธรรมะ อุบาสิกาทองสุกได้พาคุณยายอาจารย์ เข้ากราบฝากตัว หลวงปู่พูดทักคำแรกว่า “มึงมันมาช้าไป” แล้วให้ส่งตัว เข้าในสถานที่ค้นวิชชาชั้นสูงทันที โดยไม่ต้องผ่านการทดสอบปฏิบัติ ธรรมเหมือนคนอื่นๆ คืนนั้นอุบาสิกาทองสุกจึงโกนผมให้ รุ่งเช้าก็ได้ เปลี่ยนเพศเป็นอุบาสิกา เมื่อเป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ การเรียนธรรมะขั้น สูงก็เริ่มง่ายขึ้น หลวงปู่สอนให้รู้จักขันธ์ ๕ อายตนะ ๑๒ ธาตุ ๑๘ อินทรีย์ ๒๒ อริยสัจ ๔ ปฏิจจสมุปบาทธรรม ๑๒ ด้วยเหตุที่ไม่รู้ หนังสือจึงต้องอาศัยความรู้ที่เกิดจากการเห็น ๔๐ เดินไปสู่ความสุข ตามหาพ่อ ๔๑