การตามหาพ่อ : หน้า 16/26

๒๘ ให้พ่อบ่อยๆ พ่ออยู่ทางโน้นจะได้อนุโมทนา คำว่า “ทางโน้น” ทำให้คุณยายอาจารย์เฝ้าซักถาม คำตอบก็ เพียงว่า ทำดีก็ได้ไปอยู่สวรรค์ ทำชั่วก็ต้องตกนรก คุณยายได้แต่ รำพึงกับตนเองว่า สวรรค์และนรกอยู่ที่ไหนกัน ทำไมจะรู้ได้ว่าพ่ออยู่ ที่ใดทำอย่างไรจึงจะได้พบ ความคิดเหล่านี้ได้วนเวียนข้องใจไม่มีเวลา ไว้คิดเรื่องอื่น จนอายุย่างเข้าสู่วัยสาว คุณยายอาจารย์เล่าว่าเมื่อสมัยท่านเป็นสาวนั้น มีนิสัยพิเศษ ที่สังเกตตัวเองได้ว่าไม่เหมือนหญิงสาวอื่นๆ แม้จะมีชายหนุ่มสนใจ แต่ท่านไม่มีความสนใจเรื่องเพศตรงข้ามเลย จิตใจวางเฉย เห็นใคร ในวัยเดียวกันมีเหย้าเรือนไปอย่างใดก็ไม่รู้สึกยินดี กลับรู้สึกสงสารว่า ไม่น่าจะต้องเป็นเช่นนี้ เมื่อถึงคราวของตนเองบ้างก็หลบเลี่ยงต่างๆ นานาจนพ้นมาได้ นับเป็นลักษณะพิเศษจากคนทั่วไป ประการที่ ๑ นอกจากนั้นที่เป็นนิสัยพิเศษอีก คือ ความมักน้อยไม่ ปรารถนาทรัพย์สมบัติแม้การช่วยครอบครัวทำนาแทนพ่อ ทำให้แม่ เดินไปสู่ความสุข และพี่ๆ ตอบแทนด้วยการซื้อเครื่องประดับเป็นทองคำชนิดต่างๆ ให้ คุณยายอาจารย์ก็ไม่เคยยินดี คงให้แม่เก็บไว้โดยไม่คิดจะสนใจนำมา ตกแต่งไม่ว่าจะเป็นเวลาปรกติหรืองานเทศกาลใด ความคิดหมกมุ่นที่ รบกวนจิตใจ และไม่สามารถระบายความทุกข์นั้นให้ใครๆ ฟังได้ คือพ่ออยู่ที่ไหน ทำอย่างไรเราจึงได้พบพ่อมิฉะนั้นเราคงจะหู หนวกห้าร้อยชาติแน่ ปีพุทธศักราช ๒๔๘๐ คุณยายอาจารย์ดีใจที่สุดเมื่อมีคนเล่า ให้ฟังว่า หลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ค้นพบวิธีปฏิบัติธรรมวิชชาธรรม กาย รู้เห็นในข้อสงสัยต่างๆ แม้นรกสวรรค์ก็สามารถไปดูได้ พอได้ฟัง ข่าวก็แทบจะไปวัดปากน้ำให้ได้ในวันนั้น แต่การหาวิธีออกจากบ้าน ไม่ใช่ของง่ายจะร่ำลาแม่โดยบอกว่าจะไปปฏิบัติธรรมแม่คงไม่ยอมใครๆ ก็คงจะไม่เข้าใจ เพราะคนวัยเดียวกันไม่มีใครสนใจเรื่องอย่างนี้ ต้อง คอยจังหวะเวลาอยู่จนถึง 5 ปี จึงได้อ้างว่าจะไปอยู่กับน้าที่กรุงเทพฯ เพื่อหางานทำ ถ้าแม่จะเฉลียวใจสักเล็กน้อยแม่คงจะสงสัยเพราะคุณ ยายอาจารย์ลาแม่และพี่น้องด้วยการออกปากยกทองรูปพรรณ ทั้งหมดให้ ตลอดจนที่ดินมรดกก็ไม่ขอมีสิทธิ์ในส่วนแบ่ง ความมัก น้อยของคุณยาย นับเป็นลักษณะพิเศษจากคนทั่วไป ประการที่ ๒ แม้จะมองเห็นแม่บังเกิดเกล้าน้ำตา อาบหน้า หันหน้าหนีเข้าฝาเรือนสะอึก สะอื้นให้เมื่อลูกกราบลา ไม่ใช่คุณยาย- อาจารย์จะไม่รักแม่ แต่อำนาจของความ ปรารถนาในการปฏิบัติธรรมเพื่อตามหาพ่อนั้น ตามหาพ่อ ๒๕