การสร้างวัดและการเผยแผ่พุทธธรรม : หน้า 4/89

อยู่ในบุญ ปกิณกธรรม เรื่อง : พระมหาเสถียร สุวณฺณฐิโต ป.ธ. ๙ / พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี ป.ธ. ๙ / ภาพประกอบ : กองพุทธศิลป์ สร้างวัด ศูนย์กลางการเผยแผ่พุทธธรรม “จงก้าวเดินต่อไปเถิดท่านเศรษฐี ช้างแสนหนึ่ง ม้าแสนหนึ่ง รถเทียมด้วยม้าอัสตรแสนหนึ่ง ก็ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการย่างเท้าไปหาพระบรมศาสดา ขอท่านจงก้าวเดินต่อไปเถิด” ครั้งหนึ่งในสมัยพุทธกาล ท่านอนาถบิณฑิก เศรษฐีได้น่าบริวารไปค้าขายที่กรุงราชคฤห์ ตกเย็น ก็ไปถึงบ้านของราชคหเศรษฐีซึ่งเป็นสหายกัน ท่านเศรษฐีสังเกตเห็นสหายมัวสาละวนอยู่กับการ สั่งงาน หุงข้าว ทำอาหาร ตกแต่งสถานที่ แต่ก็สั่ง งานด้วยใบหน้าที่เบิกบานผ่องใส จึงเกิดความสงสัย ว่า เพื่อนของเราไม่ให้การต้อนรับเราเหมือนที่เคย เป็น สงสัยจะมีงานมงคลเป็นแน่ จึงถามเรื่องที่เกิด ขึ้นทั้งหมด ราชคหเศรษฐีบอกว่า บัดนี้ พระพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นในโลกแล้ว ท่านอนาถะพอได้ฟังเท่านั้น ก็เกิดความปีติปราโมทย์ใจอย่างไม่มีประมาณ มหาปีติ แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ท่านถามสหายถึง ๓ ครั้ง สหายก็ได้บอกเรื่องอันเป็นมหามงคลนั้นให้ท่าน ท่านทราบ ถึง ๓ ครั้งเช่นกัน ท่านเศรษฐีเปล่งอุทานว่า “อโห พุทโธ พระพุทธเจ้าบังเกิดขึ้นแล้ว การบังเกิดขึ้นของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นการยาก แต่พระองค์ก็ได้ เสด็จอุบัติขึ้นแล้ว” ท่านถามสหายว่า “ตอนนี้พระบรมศาสดา ประทับอยู่ที่ไหน เราจะไปเฝ้าพระองค์เดี๋ยวนี้แหละ” สหายเห็นว่า ท่านเศรษฐีเพิ่งจะเดินทางมาถึง ยัง ไม่ได้พักผ่อนเลย จึงกล่าวทัดทานว่า “พระองค์ ประทับอยู่ที่ป่าสีตวัน ขอให้ท่านพักผ่อนก่อนเถิด พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน" คืนนั้นท่านเศรษฐีมีจิตส่งไปถึง พระพุทธเจ้าตลอดเวลา ไม่มีความคิดถึงเรื่องการ ทำมาค้าขาย หรือแม้กระทั่งอาหารเย็นก็ไม่ยอม รับประทาน เพราะท่านมีปีติเป็นภักษาหาร จึงขึ้น ไปพักผ่อนบนปราสาทชั้นที่ ๗ แล้วสาธยายคำว่า "พุทโธ พุทโธ พุทโธ" ระลึกถึงพระพุทธเจ้าเป็น อารมณ์และนอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย เมื่อปฐมยามล่วงไป ท่านเศรษฐีตื่นขึ้นมา ด้วยใจที่ผูกพันกับพระพุทธเจ้า ท่านได้เห็นแสงสว่าง ประดุจประทีปพันดวงลุกโพลงปรากฏเกิดขึ้นใน กลางตัว แสงสว่างนั้นสว่างยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยาม เที่ยงวัน ท่านเกิดปีติมาก จึงอยากจะเห็นพระบรม ศาสดาเร็ว ๆ แต่เมื่อลืมตาสังเกตดูดวงจันทร์บน ท้องฟ้า จึงรู้ว่าปฐมยามเพิ่งจะล่วงไปเท่านั้น ยังไม่ 4 ถึงเวลาเช้าเลย จึงล้มตัวลงนอนต่อ พักผ่อนได้ไม่นาน ก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีก แต่พอสังเกตดูดวงจันทร์ก็รู้ ว่ามัชฌิมยามเพิ่งจะผ่านพ้นไปจึงล้มตัวลงนอนอีก