การรู้ใจและคำแถม : หน้า 79/89

เรื่องราวทํานองนี้เกิดขึ้นเป็นปกติ ทั้งนี้คงเป็นเพราะท่านมองเห็นสิ่งที่อยู่ในใจผู้นั้น เช่นเดียวกับที่หลวงพ่อก็มักจะมีคำแถมทักดักใจให้ต้องชะงักในสิ่งที่คิดและกำลังจะทำ โดยเฉพาะเรื่องการประคับประคองไม่ให้ผู้นั้นหลุดจากเส้นทางการสร้างบารมี คำแถม แม้ไม่ใช่สาระสำคัญหลักดังเช่นคำถาม แต่ก็ไม่ใช่เรื่องไร้สาระที่จะมองข้าม คำแถม แม้เป็นเรื่องไม่ใหญ่ แต่มีพลังในตัว เปรียบเหมือนชนวนจุดเล็ก ๆ ที่ปลายหัวไม้ขีดไฟ เมื่อถูกจุดติดเวลาใดย่อมเกิดประกายความสว่าง ก่อเกิดประโยชน์และกำลังใจอย่างมากมาย คงเป็นสิ่งที่ดีหากเถ้าแก่มีคำแถมที่รู้ใจให้แก่ลูกจ้าง คงเป็นเรื่องที่อบอุ่นหากพ่อแม่มอบค่าแถม ให้แก่คนในครอบครัว และความรักและสามัคคีคงแน่นแฟ้นขึ้น หากผู้บังคับบัญชามีคำแถมมอบให้แก่ ผู้ใต้ปกครอง แม้เราจะยังไม่สามารถรู้ใจ ยังไม่รู้วาระจิตอย่างครูบาอาจารย์หรือผู้ทรงอภิญญา แต่เราก็สามารถ มีคำแถมมอบให้แก่กันและกันได้ เพียงแค่หมั่นสังเกตและศึกษาเรื่องของสภาพจิตใจภายในเพิ่มขึ้น การรู้ใจผู้อื่นเป็นเสน่ห์อย่างยิ่ง ผู้ที่มีคนรู้ใจนับว่าเป็นผู้โชคดี เราต่างก็หวังอยากเป็นผู้โชคดี มีคนรู้ใจ ด้วยกันทั้งนั้น แต่ใช่ว่าความโชคดีจะเกิดขึ้นกับทุกคน การจะมีคนรู้ใจได้นั้น เราอาจต้องเริ่มมาเรียนรู้ใจคนอื่นเสียก่อน และการจะรู้ใจคนอื่นได้ อาจต้องเริ่มต้นเรียนรู้ใจของเราเองก่อนเป็นลำดับแรก พื้นฐานใจเรา เป็นอย่างไร มีเป้าหมาย มีความต้องการอะไร เมื่อรู้แล้ว เราย่อมไม่ใช่คนโชคร้ายที่ไม่มีคนรู้ใจ เพราะอย่างน้อยก็ยังมีตัวเราเองที่รู้ใจตัวเรา และอาจเป็นคนรู้ใจที่ดีที่สุดที่เราเคยมี เมื่อเรารู้ใจ เราก็ย่อมไม่ขาดคำแถมที่จะมอบให้กับตัวเอง ในยามที่ต้องการกำลังใจ ผู้ที่รู้ใจผู้อื่นได้ ย่อมเป็นผู้น่าสรรเสริญ แต่ผู้ที่ไม่รู้ใจของตนเองเลย ย่อมเป็นผู้น่าสงสาร เมื่อรู้ใจ เข้าใจตนเองดีแล้ว การจะรู้ใจ เข้าใจผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นเชื่อใจ และไว้วางใจ พร้อมกับมอบคำแถมที่พุ่งเข้าเป้ากลางใจ ผู้อื่นนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องเหลือวิสัย http://www.facebook.com/cokekrub www.banyaibook.com