ประวัติพระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล : หน้า 49/89

เมื่อครั้งพุทธกาล หลังจากที่พระสัมมา สัมพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว พระองค์ทรงมีเวลาสั่งสอน ธรรมะแก่มหาชน ๔๕ ปี ในช่วงแรก ๆ ที่ยังมี พระภิกษุไม่มากและยังไม่มีวัด พระภิกษุต้องแยก ย้ายกันจาริกไปในที่ต่าง ๆ เพื่อเผยแผ่พระพุทธ ศาสนา ต่อมาพระพุทธศาสนาเริ่มเป็นที่เลื่อมใส ศรัทธาของผู้คนมากขึ้น ทําให้ญาติโยมต้องการฟัง เทศน์ฟังธรรมและอยากบ่าเพ็ญบุญกุศล จึงมีการ สร้างวัดขึ้นในเมืองต่าง ๆ เพื่อ เพื่อเป็นสถานที่พักของ พระภิกษุ ผู้เป็นเนื้อนาบุญ วัดใหญ่ในครั้งพุทธกาลที่มีชื่อเสียงโด่งดัง มาจนกระทั่งปัจจุบันนี้ ก็คือ วัดพระเชตวันและ วัดบุพพาราม ที่ตั้งอยู่ในกรุงสาวัตถี ซึ่งเป็นเมืองใหญ่ ที่เจริญด้วยเศรษฐกิจและมีพลเมืองมากมาย ทั้ง ๒ วัดนี้ เป็นสถานที่ที่พระบรมศาสดาประทับอยู่ ตั้งแต่พรรษาที่ ๒๑-๔๔ เป็นเวลาถึง ๒๐ ก

- ประวัติพระพุทธศาสนาในสมัยพุทธกาล