ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระญาณเดช อนนุตาโภ
อายุ ๒๒ ปี ศูนย์อบรมวัดพระธรรมกาย
จังหวัดปทุมธานี
ท่านเติบโตมาในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์สัก
เท่าไร พ่อไปทางแม่ไปทาง คุณอาจึงรับไปอุปการะ
เลี้ยงดู พอโตเป็นวัยรุ่นจึงได้ย้ายไปอยู่กับพ่อ แต่ก็
ไม่ค่อยคุ้นเคยกัน เพราะห่างกันไปนาน และพ่อก็ดุ
มาก ๆ เนื่องด้วยฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี ท่านจึงสู้
ชีวิตด้วยการเรียนหนังสือไปด้วยทำงานพิเศษไปด้วย
ตั้งความหวังเอาไว้ว่า สักวันหนึ่งจะต้องมีอนาคตที่
สดใสและมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบมากกว่านี้
แต่ก่อนโยมพ่อของท่านชอบเล่นการพนันและ
ตีไก่ แต่พอโยมพ่อได้มาบวชในโครงการบวชพระ
แสนรูปของวัดพระธรรมกาย โยมพ่อก็เปลี่ยนไปเป็น
คนละคน เลิกเล่นการพนัน และไม่ไปตีไก่อีกเลย
วันหนึ่งโยมพ่อมาบอกกับท่านว่า “เดี๋ยวจะให้ไปบวช
นะ" คำพูดประโยคนี้เหมือนสายฟ้าฟาดที่กลางใจ
เพราะท่านยังเรียนไม่จบและยังไม่อยากบวช แต่พ่อ
ก็พูดอีกว่า “นี่ขนาดแค่เรียนยังบอกว่าไม่มีเวลา ถ้า
ทำงานแล้วจะมีเวลาหรือ ยังไง ๆ ก็ต้องบวช ถ้าได้
บวชเดียวก็ดีเองแหละ” แล้วก็เล่าเรื่องการบวชให้ฟัง
ๆ
สุดท้ายท่านก็ตกลง เพราะลึก ๆ ในใจอยากบวช
ให้พ่อ อยากทำให้ท่านมีความสุข หลังจากที่ได้บวช
และได้ปฏิบัติธรรม จึงทำให้ท่านรู้ว่า ชีวิตได้เปลี่ยน
แปลงไปอย่างไร
“อาตมาเคยฝึกนั่งสมาธิมาบ้าง แต่พอมาเข้า
โครงการแล้วต้องนั่งทุกวัน มันก็เลยปวดไปหมด พอ
หลวงพ่อสอนว่า ใสในใส” อาตมาก็นึกในใจตามว่า
“ปวดในปวด ใจวอกแวกเหมือนมีใครเอาโปรเจกเตอร์
มาฉายอยู่ในหัว ทำให้เห็นภาพเหตุการณ์อะไรไม่รู้
เยอะแยะไปหมด พอวันต่อ ๆ มาได้ยินหลวงพ่อสอน
ว่า “มีอะไรให้ดูก็ดูไป” อาตมาก็ไม่รู้จะดูอะไรเพราะ
มันมืดมิดไปหมด นั่งปวดแล้วปวดอีก มืดแล้วมืดอีก
จนผ่านไปเป็นเดือนจึงลองนึกถึงดวงแก้ว ก็เห็นเป็น
ลูกปิงปอง บางทีลูกปิงปองก็กลายเป็นดวงแก้วใส ๆ
บางทีก็เด้งมาอยู่ข้างหน้าบ้าง เด้งไปอยู่ในกลางท้อง
บ้าง แต่ก็มีสมาธิขึ้นเรื่อย ๆ
“จนวันหนึ่ง ลองนึกถึงองค์พระและภาวนา
“สัมมา อะระหัง” อาตมารู้สึกว่าใจมันนิ่งมาก นิ่ง
อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ว่าง โล่ง ความปวดเมื่อย
หายไปหมด ตอนนั้นได้ยินเสียงอะไรก็ไม่สะทก
สะท้าน แล้วเสียงนั้นก็ค่อย หรี่ลงจนหายไป
ทุกอย่างเงียบมาก แล้วอาตมาก็เห็นดวงแก้วอยู่ใน
องค์พระ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเห็นได้อย่างไร พอ
ๆ
Aco
"..การบวชในครั้งนี้เป็นเหมือนของขวัญที่ล้ำค่าที่สุด
ในชีวิตที่โยมพ่อได้มอบให้กับอาตมา ตั้งแต่ได้เห็น
องค์พระ อาตมาก็ได้ค้นพบวิธีเติมเต็มชีวิตให้สมบูรณ์
อาตมารู้แล้วว่า เราเกิดมาทําไม และเราสามารถแก้ไข
ชีวิตของเราให้ดีขึ้นได้ด้วยการสั่งสมบุญ..”
38