การทำบุญและการสร้างบารมี : หน้า 71/89

66 ลูกภูมิใจที่ได้มีส่วนช่วยงานพระเดชพระคุณหลวงพ่อ และยังได้อยู่ใน บุญ ทำบุญได้อย่างต่อเนื่อง และส่งบุญให้กับคุณพ่อคุณแม่สม่ำเสมอ JWVG JWG ให้อดทนต่อการเร่งรีบทำงานไม่มีการหยุด ไม่เว้นแม้ มรดกศิลป์บนแผ่นดินธรรมแห่งนี้ เช่น ประติมากรรม ฤดูฝน ต้องทำงานให้เสร็จทันงานพิธีต่าง ๆ เพราะ สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ต้องทำไปด้วยพร้อมกับใช้งานไป ด้วย และงานต่าง ๆ ก็ผ่านไปด้วยดี ทำให้ชื่นใจมาก และในการที่ได้มาทำงานอยู่ในวัดครั้งนี้ ลูกได้ร่วมงาน กับทีมงานก่อสร้าง ที่แม้เราจะไม่เคยเจอกันมาก่อน แต่ก็สามารถร่วมงานกันได้เป็นอย่างดี ลูกภูมิใจที่ได้ มีส่วนช่วยงานพระเดชพระคุณหลวงพ่อ และยังได้ อยู่ในบุญ ทําบุญได้อย่างต่อเนื่อง และส่งบุญให้กับ คุณพ่อคุณแม่สม่าเสมอ ทีมงานคนหนึ่งเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของลูก เขาเป็น ทหารเรือ บวชธรรมทายาทเมื่อปี ๒๕๓๙ เป็นคน รักบุญมาก มีความตั้งใจอยากบวชตลอดชีวิต ได้ สมัครบวชธรรมทายาท แต่วันรุ่งขึ้นหลังจากสมัคร อบรมแล้ว ก็มีอาการเดินไม่ได้เลย ทั้งที่ร่างกายก็ แข็งแรงดีมาก มีอาการคล้ายเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งล่าง พอลุกขึ้นเดินก็จะเกิดอาการปวดไปทั้งตัว ได้แต่นั่ง นอน ๆ ๆ มีอาการอย่างนี้นานนับเดือน คุณหมอบอก ว่าต้องผ่าตัดเท่านั้น มีผู้นำบุญท่านหนึ่งพาไปกราบ คุณยาย และถามคุณยายว่า “จะบวชแล้ว ทำไมต้อง มาเจ็บป่วยอย่างนี้” คุณยายก็บอกว่า “ยายให้บวช อย่างไร ๆ ก็บวชได้ ให้กลับบ้านไปให้หมอแผนไทย นวด ๒-๓ วัน ก็จะหาย” คำพูดประโยคนี้เขาฟังด้วย หูแล้วจดจำด้วยใจ จึงทำตามที่คุณยายบอก ก็หาย จริง ๆ จึงรู้สึกอัศจรรย์ใจมาก แล้วก็ได้บวชสมดังหวัง ในช่วงเข้าพรรษา บวชอยู่ได้ 5 เดือน ก็ลาสิกขาไป สะสางงานอยู่ปีหนึ่งจึงได้ลาออกจากงานแล้วก็มาช่วย งานติดตั้งองค์พระ ติดตั้งโดม ณ มหาธรรมกายเจดีย์ ทำของที่ระลึก ร่วมสร้างประติมากรรมต่าง ๆ ที่เป็น ๆ บูชามหาธรรมกายเจดีย์ ประติมากรรมคนโท ทำแท่น พิมพ์พระ หลวงปู่พบสมบัติ อัดบารมี ชีนิพพาน และงานประติมากรรมมยุรนาวากาศที่ใช้ในพิธีสลาย ร่างคุณยาย ซึ่งเป็นงานที่เลิศหรูหราอลังการและ จำกัดด้วยเวลา เขาทุ่มเทให้กับงานนี้มาก ช่วงวันรอยต่อปีเก่ากับปีใหม่ ๒๕๕๓ เขา อธิษฐานรับบุญมยุรนาวากาศเอาฤกษ์ชัยข้ามคืน ไม่พักผ่อน เช้าวันรุ่งขึ้นก็ขับรถ พอถึงหน้าตลาดไท เกิดเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีก็พบว่า รถชนเสาไฟฟ้า ต้นใหญ่มาก หักโค่นเลย รถกระเด้งกระดอนไป ยางแตกทั้ง ๔. ล้อ มีสายไฟแรงสูงขาดมาพาดอยู่ ข้างรถ พร้อมกับมีเสียงดังปั๊ม จึงสะดุ้งตื่นและระลึก ถึงคุณยาย “คุณยาย! ช่วยด้วยครับ” เขากลัวไฟดูด จึงรีบคลานออกจากรถมานั่งอีกฝั่งหนึ่ง ยังอีกฝั่งหนึ่ง ทะเลพระเพลิง ก็ลุกโชนไหม้ท่วมทุ่งหญ้าโดยรอบประมาณ ๕๐ เมตร จนเกือบจะไหม้ร้านค้าบริเวณนั้น แต่ก็รอดมาได้อย่าง ๖ หวุดหวิด หลังจากนั้นได้ไปตรวจเช็กที่โรงพยาบาล เพราะเจ็บหน้าอก ผลเอกซเรย์หมอบอกว่ากระดูก บริเวณหน้าอกหัก ซี่ แต่เขาก็ไม่เชื่อ เพราะยัง เดินได้อยู่ จากนั้นอีก ๒-๓ วัน จึงไปเอกซเรย์ใหม่ ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ ปรากฏว่าปกติดีไม่มี กระดูกหักเลยแม้แต่ซี่เดียว ด้วยหัวใจที่ไม่มีลิมิตชีวิต เกินล้าน จึงพักแค่ ๒ วัน แล้วรับบุญต่อ นอกจากนี้ ยังมีบุญอีกอย่างที่เพื่อนรุ่นพี่ภูมิใจมาก คือ รับบุญ ช่วยงานสลายร่างนักรบกองทัพธรรมหลาย ๆ ท่าน ที่แลลับกลับดุสิตบุรี โดยไม่ได้คิดว่านี่คืองานสัปเหร่อ เขาทำหน้าที่อย่างมีความสุข และมีมโนปณิธานที่จะ รับใช้งานพระศาสนา สร้างบารมีตราบชีวีจะหาไม่ ๘๗