การสั่งสมความรู้และการบวช : หน้า 57/89

๗๐ ๑.๓ จึงฝึกหัดแต่สิ่งดี ๆ ให้คุ้นเคยข้ามชาติ มีเรื่องน่าคิดอยู่อย่างหนึ่งว่า เราเกิดมาในชาตินี้ อุตส่าห์ราเรียนเขียนอ่านแทบเป็น แทบตาย กว่าจะได้ความรู้มาสักเรื่องหนึ่งก็แสนยาก แต่พอถึงคราวหลับตาลาโลก บรรดา ความรู้ที่มีอยู่ทั้งหมดก็ถูกทอดทิ้งให้สูญเปล่าไปจนหมดสิ้น เมื่อไปเกิดในภพชาติใหม่ ก็ไม่ สามารถย้อนระลึกนึกถึงความรู้ที่เคยสั่งสมไว้ในอดีตชาติแม้แต่น้อยนิด ต้องมาเริ่มนับหนึ่ง กันใหม่อีกรอบ เพราะเราเกิดมาพร้อมกับความไม่รู้ คือไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ ดังนั้น การที่ จะสั่งสมความรู้ใหม่ เพื่อกำจัดความไม่รู้ให้หมดสิ้นไปได้สำเร็จ จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยกเว้น ก็แต่ความรู้ที่เจอซ้ำแล้วซ้ำอีกมาร้อยชาติพันชาติ จนติดเป็นความคุ้นจากชาติก่อน ๆ มา บ้าง ครั้นมาชาตินี้เพียงได้ฟังคำชี้แนะจากอาจารย์ไม่กี่คำ ก็ทำให้ระลึกถึงความรู้เดิมขึ้น ได้ทันที หรือพอเห็นอะไรสะกิดใจนิดเดียว ก็เข้าใจทะลุปรุโปร่ง มองเห็นเป็นช่องเป็นทาง ขึ้นมาทันที บางคนเคยสวดมนต์ข้ามภพข้ามชาติมามาก ชาตินี้พอหยิบหนังสือสวดมนต์ขึ้นมา อ่านเพียงเที่ยวเดียว ก็จำได้ทันที บางคนเล่นดนตรีในชาติก่อน ๆ มามาก ในชาตินี้เพียง ได้เห็นเขาเล่นดนตรีให้ดูเที่ยวเดียวเท่านั้น แม้ตนจะหยิบจับเครื่องดนตรีขึ้นมาเป็นครั้งแรก ก็รู้สึกกะทัดรัดเหมาะมือ ครั้นลองเล่นดูก็เล่นได้ทันที ทั้ง ๆ ที่คนอื่นฝึกแทบเป็นแทบตาย ยังเล่นไม่ได้ หรือบางคนเคยต่อยมวยข้ามชาติมามาก พอเดินผ่านกระสอบทรายเท่านั้น ก็กระโดดเตะผาง ๆ เนื่องจากความถนัดในชาติก่อนๆ ปรากฏออกมานั่นเอง เรื่องนี้เป็นข้อเตือนใจว่าอย่าประมาท สิ่งใดที่เราเรียนรู้ในชาตินี้ ใช่ว่าจะสามารถ นำติดตัวข้ามภพข้ามชาติไปได้ง่าย ๆ ดังนั้น เราจึงต้องพยายามหัดแต่สิ่งที่ดี ๆ จนคุ้น เป็นนิสัยติดตัว เพราะเมื่อตายไปแล้ว แม้จะลืมความรู้ที่มีอยู่จนหมด แต่ก็พอจะเหลือ ความคุ้นเก่า ๆ ที่ดีงามติดตัวข้ามชาติไป การมาบวชของคนเราก็เช่นกัน การที่เรามาบวชได้ในชาตินี้ ก็ไม่ใช่ชาติแรกที่เรา เพิ่งเคยบวช แต่ว่าได้คุ้นกับการบวชมาหลายชาติแล้ว พอได้ยินข่าวว่ามีการบวช จึงได้ เข้ามาบวชทันที ถ้าไม่เคยบวชจนคุ้นมาข้ามชาติ พอใครไปชวนบวช ก็อาจจะปฏิเสธหรือ พาลไล่ตะเพิดทันทีอีกเหมือนกัน ๑.๔ การสั่งสมความเป็นครูของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นเรื่องยาก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงออกบวชมาหลายภพหลายชาติเช่นกัน ระหว่างที่บวชใน แต่ละภพชาติ ก็ทรงค้นคว้าหาความรู้ในการปราบกิเลสมาอย่างต่อเนื่องชนิดอุทิศชีวิตเป็น เดิมพันครั้งแล้วครั้งเล่า โดยไม่มีใครมาสอน จนกระทั่งปราบกิเลสได้หมดสิ้นด้วยพระองค์ เองในพระชาติสุดท้าย แล้วจึงทรงทำหน้าที่เป็นครูสอนชาวโลกให้สิ้นทุกข์สิ้นกิเลสตาม มาด้วย ซึ่งเป็นเรื่องที่ยากขึ้นอีกมาก 70