การเข้าเฝ้าพระบรมศาสดา : หน้า 6/89

P 1578 ท่านเศรษฐีตื่นขึ้นมาใหม่ในเวลาใกล้รุ่ง เนื่องจาก ท่านมีความปีติมาก ไม่อาจรอคอยจนถึงวันรุ่งขึ้นได้ จึงตัดสินใจไปเข้าเฝ้าพระบรมศาสดาทันที ตามปกติแล้วคฤหาสน์ของราชคหเศรษฐี จะปิดประตูลงกลอนเป็นอย่างดี และจะถูกเปิดอีก ครั้งในรุ่งอรุณของวันใหม่ แต่ด้วยพุทธานุภาพ เหล่า เทวดาประจำบ้านทั้งหลายเห็นความตั้งใจอย่างแรง กล้าของท่านเศรษฐี จึงประชุมกันว่า “มหาเศรษฐี ท่านนี้ออกไปเพื่อจะเข้าเฝ้าบุคคลผู้เลิศในโลก นับเป็น สิ่งที่น่าอนุโมทนายิ่งนัก ควรแล้วที่พวกเราจะส่งเสริม ให้ท่านได้สมหวัง” จึงบันดาลให้ประตูปราสาท เปิดออกได้เป็นอัศจรรย์ ในขณะที่เดินทางไปนั้น หนทางก็มืดมิดและ มือมนุษย์ออกหากินมากมายในตอนกลางคืน เมื่อ พวกอมนุษย์ปรากฎกายให้เห็น ฝูงสุนัขก็ส่งเสียงร้อง เห่าหอน ท่านเศรษฐีไม่เคยออกจากบ้านตามลำพัง ในยามค่ำคืน จึงเกิดอาการขนพองสยองเกล้า แต่ ด เมื่อนึกถึงพระพุทธเจ้า ความสว่างภายในก็ปรากฏ ขึ้นมาอีก ความกลัวจึงค่อย ๆ หายไป พอเดินไป ก็วิตกกังวลว่าจะถูกอมนุษย์ท่าร้าย จึงเกิดความ กลัวขึ้นมาอีก แต่อมนุษย์ที่เป็นสัมมาทิฐิได้ส่งเสียง ให้กำลังใจว่า “จงก้าวเดินต่อไปเถิดท่านเศรษฐี ช้าง แสนหนึ่ง ม้าแสนหนึ่ง รถเทียมด้วยม้าอัสดรแสนหนึ่ง ก็ไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ แห่งการย่างเท้าไปหาพระบรม ศาสดา ขอท่านจงก้าวเดินต่อไปเถิด” ขณะที่ท่านเศรษฐีเดินเข้าไปในป่าช้านั้น ได้ เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าอยู่แต่ไกล พระองค์ตรัส ทักทายว่า “สุทัตตะ เข้ามาเถิด ท่านอย่าได้กลัวไป เลย ตถาคตกำลังรออยู่” เมื่อได้ยินพระพุทธองค์ ตรัสเรียกชื่อเดิมของตน ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมา ก่อน ก็ยิ่งปีติใจเป็นอันมาก จึงเข้าไปถวายบังคม แทบเบื้องพระบาท พร้อมกับทูลถามว่า "ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ พระองค์ประทับอยู่เป็นสุขดีหรือ พระเจ้าข้า” “สุทัตตะ พราหมณ์ผู้ดับกิเลสได้แล้ว