การบวชและการปฏิบัติธรรม : หน้า 31/89

ก็เปลี่ยนใจกะทันหัน กลับเข้ากรุงเทพฯ ซะงั้น! พอ มาอยู่กรุงเทพฯ ก็เหมือนชะตาฟ้าลิขิตให้ไปสมัครงาน กับบริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งเจ้าของบริษัทเป็นครอบครัวที่ ไปวัดพระธรรมกาย ในวันนัดสัมภาษณ์งาน ท่านถูก ชวนให้บวชทันที “ต้องบวชก่อนจึงจะรับเข้าทำงาน” ตอนนั้นไม่รู้ว่าคิดอย่างไรท่านจึงตอบตกลงบวชไป ง่าย ๆ แล้วเจ้าของบริษัทก็จัดการเรื่องการบวชให้ หมดทุกอย่าง เมื่อเข้าโครงการอบรม ท่านรวบรวมความกล้า โทรศัพท์หาโยมแม่ ซึ่งพอรู้ว่าท่านกลับมาแล้วและ กำลังจะบวช โยมแม่ร้องไห้ด้วยความตื้นตันใจจน ท่านแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ท่านกล่าวว่าโครงการนี้ เป็นโครงการบวชเพชรน้ำหนึ่งของเมืองไทย เพราะ ผู้บวชจะได้ปฏิบัติธรรม ซึ่งจะทำให้ได้พบความสุข ภายในและการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต “ช่วงแรกที่อาตมานั่งสมาธิ อาตมาจะฟุ้งซ่าน คิดถึงบ้านมาก แต่มาได้เสียงนำนั่งสมาธิของ หลวงพ่อช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย หายกังวล และมี กำลังใจ จนมีอยู่คืนหนึ่งประมาณ ๔ ทุ่ม อาตมาได้ ลุกขึ้นมานั่งสมาธิ โดยตั้งปณิธานกับตัวเองว่า วันนี้ ๆ จะต้องเข้าถึงธรรมให้ได้ ถ้าวันนี้ไม่ได้ จะไม่ลุก สว่าง เป็นสว่าง คืนนี้เป็นไงเป็นกัน พอเริ่มนั่งแรก ๆ ก็ไม่ เป็นไร แต่พอนั่งไปนั่งไป ก็รู้สึกตัวชา ขาชา เหน็บ กินไปทั้งเนื้อทั้งตัว ตัวมันเริ่มหนักขึ้น ๆ แล้วสักพัก ตัวก็เริ่มเบาขึ้น โล่งขึ้น และสบายขึ้น ต่อมาก็เห็น เป็นดาวดวงเล็ก ๆ อยู่ไกล ๆ ค่อย ๆ ลอยมาใกล้ จนมาอยู่ตรงหน้า จนเห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่าเป็น ดวงแก้วขนาดเท่าลูกฟุตซอล (เล็กกว่าลูกฟุตบอล เล็กน้อย) พอมองไปสักพักก็เห็นเป็นองค์พระผุด ขึ้นมาในดวงแก้ว อาตมาจึงนึกน้อมท่านเข้าไปไว้ที่ ศูนย์กลางกาย แล้วเห็นท่านค่อย ๆ ลอยเข้ามา จากนั้นเหมือนมีลมดูดดวงแก้วเข้าไปอยู่ในกลางท้อง ของอาตมา มองเห็นองค์พระชัดมาก มีแสงสว่างออก มาสวยมาก ส่วนดวงแก้วก็ใสมาก รู้สึกมีความสุขมาก เลย ตอนนี้ขนาดออกจากสมาธิแล้ว ก็ยังเห็นองค์พระ ชัดใสแจ่มติดอยู่ที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา องค์พระ ทำให้อาตมาเดินยิ้มได้ อารมณ์ดีได้ทั้งวัน ตอนนี้ อาตมาขอหยุดชีวิตไว้ตรงนี้ ขอหยุดที่ศูนย์กลางกาย และขอบวชแบบนี้ไปวันต่อวัน เพราะนี่คือความฝัน คือชีวิตแท้ที่ตามหามานาน”