การถวายผ้าของพราหมณ์ : หน้า 7/84

เป็น ๔ พราหมณ์รับแล้วก็ไม่เก็บไว้เอง ได้น้อมถวาย Go ผ้าคู่นั้นแด่พระบรมศาสดาอีก ครั้นพระราชาทอด พระเนตรเห็น จึงเอาผ้าให้พราหมณ์อีก จาก ๒ คู่ คู่ ๘ คู่ และ ๑๖ คู่ พราหมณ์ก็ได้นำผ้า เหล่านั้นน้อมถวายพระพุทธองค์ทั้งหมด พระราชา ทรงชื่นชมในตัวพราหมณ์มาก จึงรับสั่งให้ราชบุรุษ ากัมพลชั้นเยี่ยม ๒ ผืน มาบูชาธรรมแก่พราหมณ์ ปกติแล้วผ้ากัมพลนี้มีแต่พระราชาเท่านั้นที่ทรงใช้ สามัญชนไม่คู่ควรที่จะใช้ แต่พราหมณ์เป็นผู้มีบุญ ได้ทำบุญกับเนื้อนาบุญอันเลิศ คือพระสัมมาสัม พุทธเจ้า สมบัติอันเลิศจึงบังเกิดขึ้น พราหมณ์คิดว่า ผ้ากัมพล ๒ ผืนนี้เป็นของ สูง คนเช่นเรามีบังอาจที่จะนำมาใช้ จึงได้นำผ้ากัมพล ผืนหนึ่งไปจึงเป็นเพดานในพระคันธกุฎี ส่วนอีกผืน หนึ่งนำไปจึงเป็นเพดานในหอฉัน เมื่อพระราชาเสด็จ มาพระวิหาร ทอดพระเนตรเห็นผ้ากัมพลก็จำได้ จึง ตรัสถามพระบรมศาสดาถึงที่มาของผ้าผืนนี้ ครั้นทรง ทราบว่าพราหมณ์เป็นผู้ถวาย ก็ยิ่งชื่นชมพราหมณ์ หนักขึ้นไปอีก จึงรับสั่งให้พระราชทานทรัพย์สมบัติ แก่พราหมณ์อย่างละ ๔ คือ ช้าง ๔ เชือก ม้า ๔ ตัว ทรัพย์ ๔ พันกหาปณะ บุรุษ ๔ สตรี ๔ ทาสี ๔ และบ้านส่วยอีก ๔ ตำบล มหาชนที่อยู่ในธรรมสภาได้กล่าวขานเรื่องของ พราหมณ์ว่า ช่างน่าอัศจรรย์จริงหนอ ในเวลาแค่คืน เดียว พราหมณ์ผู้นี้ได้เปลี่ยนจากคนยากจนเข็ญใจ กลายมาเป็นมหาเศรษฐี พระบรมศาสดาตรัสว่า ถ้าพราหมณ์ตัดใจถวายผ้าผืนนั้นในปฐมยาม เขาจะ ได้สมบัติอย่างละ ๑๖ ถ้าถวายในมัชฌิมยามจะได้ สมบัติอย่างละ ๔ แต่พราหมณ์เอาชนะความตระหนี่ ได้ในปัจฉิมยามใกล้ฟ้าสาง เขาถวายทานช้าไป จึง ได้ทรัพย์สมบัติแค่เพียงอย่างละ ๔ ดังนั้นบุคคลพึงรีบขวนขวายในการท่าความดี จึงห้ามจิตเสียจากความชั่ว เพราะว่าเมื่อบุคคล ทำความดีช้า อกุศลจะเข้าครอบงำเหมือนอย่าง ๕