กฎหมายและกฎแห่งกรรม : หน้า 59/84

" อย่าเอากฎหมายกับกฎแห่งกรรมไปปนกัน ถ้าเมื่อโรพูด ถึงกฎแห่งกรรม ผิดก็คือผิด ส่วนกฎหมายเป็นเรื่องที่คนช่วยกันกำหนด ขึ้นมา เพราะฉะนั้นก็ขอให้ระมัดระวังเรื่องนี้ให้ดี ท เมื่อไรก็ตามที่มีการสั่งฆ่ากันขึ้น แล้วก็ฆ่าเสร็จสรรพแล้ว ใครมีส่วนไหนใน ๕ ขั้นตอนนี้ ก็รับเอาไป ชัดเจนดี แต่บางอย่างก็ผ่อนหนักเป็นเบา อย่างกรณีที่เราไม่ได้ยินดีกับการฆ่านั้น ๆ และคนที่ถูกสั่งฆ่าก็รู้ตัวว่าตนทำผิดจริง ยอมรับด้วยว่าตนทำผิด ยอมรับว่าตัวเองเลว แล้วก็ไม่ได้ ผูกพยาบาทผู้พิพากษา อย่างนี้ผิดก็ผิด แต่เบาหน่อย แต่ถ้าหากคนที่ถูกสั่งฆ่าคิดว่าตัวเองไม่ผิด ทั้ง ๆ ที่ความจริงเขาผิด แล้วก็จองเวรด้วย ถ้าอย่างนี้คงจะได้ตามล้างตามผลาญกันอีกหลายชาติ และในกรณีที่ไปตัดสินผิดคน เขาไม่ได้ทำผิด แต่มีหลักฐานเท็จไปมัดเขา เลยต้องตัดสินให้เขา กลายเป็นคนผิด ตรงนี้จะยิ่งหนักเข้าไปอีก ก็ขอฝากเอาไว้เป็นข้อคิดว่า ตำรวจก็ตาม ทหารก็ตาม ท่านผู้พิพากษาก็ตาม อย่าเอากฎหมาย กับกฎแห่งกรรมไปปนกัน ถ้าเมื่อไรพูดถึงกฎแห่งกรรม ผิดก็คือผิด ส่วนกฎหมายเป็นเรื่องที่คน ช่วยกันกำหนดขึ้นมา เพราะฉะนั้นก็ขอให้ระมัดระวังเรื่องนี้ให้ดี แล้วอาตมาก็อยากจะแถมไว้ด้วยว่า ไม่ว่าตำรวจ ไม่ว่าทหาร ไม่ว่าท่านผู้พิพากษา ที่ท่านมารับภาระตรงนี้ มันเป็นปลายเหตุ เขาทำ กรรมกันมาเรียบร้อย เขาก่อเวรกันมาเรียบร้อย เขาทำผิดพลาดกันมาแล้ว ท่านผู้พิพากษาที่นั่ง อยู่ในบัลลังก์มาสั่งให้ฆ่าเขาอีกทีหนึ่ง ตรงนี้กฎหมายจะว่าอย่างไร อาตมาไม่เกี่ยว แต่อยากจะ พูดว่าขณะนี้เราทํากันที่ปลายเหตุ อยากให้ทั้งทหาร ทั้งตำรวจ ทั้งท่านผู้พิพากษา มาช่วยกันคิดอย่างนี้ดีกว่า ว่าทำอย่างไร จึงจะเอาธรรมะ เอาพระพุทธศาสนาเข้าไปอยู่ในจิตใจคน ดูเผิน ๆ ว่าไม่ใช่หน้าที่ของท่าน แท้จริง แล้วเป็นหน้าที่ของคนไทยทั้งชาตินั่นแหละ ไปช่วยกันคิด ช่วยกันวางมาตรการตัดไฟต้นลมตรงนั้น ถ้าถึงคราวจะต้องฆ่าต้องฟันกันก็น้อยหน่อย หรือบางทีอาจจะผ่อนหนักเป็นเบาได้ แทนที่จะต้อง ฆ่าก็เอาแค่จำคุกตลอดชีวิตเถิด เพราะอะไร ก็เพราะว่าใคร ๆ ก็ไม่มี ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะฆ่าใคร เพราะเรา ไม่ได้ให้ชีวิตเขาขึ้นมา ในเมื่อเราไม่ได้ให้ชีวิตเขามา แล้วเราไปฆ่าเขา กรณีไหนมันก็บาปทั้งนั้น จองเวรกันไม่รู้จบ P นนแหละ ยิ่งกว่านั้น ฆ่าคนไปแล้ว เบอร์ ๑ ตายไปแล้ว เดี๋ยวเบอร์ ๒ เบอร์ ๓ เบอร์ ก็ตามมา เพราะยังไม่ได้แก้ไขนิสัยสันดานของรุ่นหลังให้ดี มันก็ฆ่ากันไม่รู้จบอยู่นั่นแหละ มาช่วยกันนะ อยากจะฝากอีกนิดหนึ่ง คนที่บาปมาก ๆ ในเมื่อเกิดมีความจำเป็นต้องตัดสินประหารชีวิต ขึ้นมา คือผู้ที่ออกกฎหมาย ไม่ว่าผู้ที่ออกกฎหมายชุดนั้น ๆ คนนั้น ๆ ตายไปนานเท่าไรแล้วก็ตาม เมื่อมีการสั่งประหารตามกฎหมายที่เขาออกเอาไว้นี้ บาปก็เพิ่มขึ้น แม้ตัวเองตกนรกอยู่แล้ว ก็ตก นรกหนักเข้าไปอีก เพราะฉะนั้น ใครจะออกกฎหมายเกี่ยวกับการฆ่ากันละก็ คิดให้มาก ๆ